Η πορεία των συνταξιούχων

Με αφορμή σχόλιο του Γ. Παπαχρήστου στο φύλλο των «ΝΕΩΝ» της 15ης Μαρτίου
σχετικά με την πορεία των συνταξιούχων στις 12 του ίδιου μήνα, ο πρόεδρος του
Πανελλήνιου Συλλόγου Συνταξιούχων ΕΛΤΑ κ. Γ. Λορέντζος σημειώνει μεταξύ άλλων:
«Η οργάνωση της συγκέντρωσης – πορείας δεν έγινε από ανώνυμους διαδηλωτές,
αλλά από τις διοικήσεις των πιο αντιπροσωπευτικών συνταξιουχικών οργανώσεων
όπως το ΙΚΑ, το ΤΕΒΕ, το Δημόσιο, οι ΟΤΑ, το ΝΑΤ, τα ΕΛΤΑ κ.λπ.».
Σε άλλο σημείο της επιστολής του ο κ. Λορέντζος παρατηρεί:
«Αιτία για τη συγκέντρωση – πορεία ήταν κυρίως η αντιμετώπιση της κατακόρυφης
αύξησης της ακρίβειας, η πάσχουσα υγειονομική περίθαλψη και η μη εξαγγελθείσα
μέχρι την ημέρα εκείνη (12.3.2003) εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης, που
ελπίζουμε ότι θα μας δώσει τη δυνατότητα να καλύψουμε (ίσως) ένα μέρος των
απωλειών της αγοραστικής δύναμης που έχουμε υποστεί τα τελευταία χρόνια, και
άλλα κλαδικά αιτήματα.
Αλήθεια, με τι τρόπο μέτρησε τους διαδηλωτές ο κ. Γ. Παπαχρήστου και τους
βρήκε ακριβώς 150 (ούτε 149, ούτε 151), όταν κατά τις πιο μετριοπαθείς
εκτιμήσεις της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών ο αριθμός τους ανέρχεται περίπου
στους 2.000;
Από πού βγαίνει το συμπέρασμα ότι οι Αθηναίοι ταλαιπωρήθηκαν επί ώρες, όταν
όλοι όσοι συμμετείχαμε γνωρίζουμε ότι η πορεία Ομόνοια – Σύνταγμα κράτησε
30-35 λεπτά και στη συνέχεια η παραμονή μας έξω από τη Βουλή για να επιδώσουμε
το ψήφισμα όχι παραπάνω από 30 λεπτά, σύνολο δηλαδή πορείας και παραμονής όχι
περισσότερο από 60 λεπτά;».













