Ο Ζεράρ, οι παρωπίδες και η «17Ν»

Ερώτηση: Τι βλέπουν τα πανέμορφα μάτια του Μάλκο στην Αθήνα; Απάντηση: Τίποτα,
γιατί έχουν παρωπίδες. Ο Ζεράρ ντε Βιλιέ ήλθε λίγες ημέρες στην Αθήνα, να
«ζήσει» το κλίμα των συλλήψεων των μελών της 17Ν και έγραψε μυθιστόρημα! Το
οποίο λέγεται «17Ν» και ήδη μεταφράστηκε και κυκλοφορεί από την «Αστάρτη».
Φυσικά, υιοθέτησε την άποψη ότι δεν έχουν συλληφθεί όλοι. «Ήταν κοινό μυστικό
στην Αθήνα ότι ο αρχηγός της 17Ν έχαιρε πολιτικής προστασίας», λέει. Τον
Αλέξανδρο Γιωτόπουλο τον λέει Αλέξανδρο Σταυρόπουλο, την Αλίθια Ρομέρο τη λέει
Ντολόρες Ριμπέιρο και τον Σάββα Ξηρό τον ονομάζει Πάνο Γαβρά. Μάλλον θα βρήκε
την ευκαιρία για πισώπλατη μαχαιριά στον Κώστα Γαβρά, αφού ο Ζεράρ ντε Βιλιέ
είναι γνωστόν ότι θεωρεί περίπου… τρομοκράτη όποιον δεν είναι τουλάχιστον
κεντροδεξιός. Είναι χαρακτηριστικό το πώς αντιμετωπίζει τη «Λιμπερασιόν»:
«Κατά περίεργο τρόπο, η πρώτη επιστολή που αναλάμβανε την ευθύνη για τη
δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς εστάλη στην καθημερινή γαλλική εφημερίδα της
άκρας Αριστεράς, τη “Λιμπερασιόν”, της οποίας ο διευθυντής, ο Σερζ Ζυλί, είναι
πρώην Μαοϊκός».

Τον Ξηρό-Γαβρά τον δολοφονεί… εισαγγελέας στο νοσοκομείο. Την οργάνωση την
αποκαλεί «σπείρα τιποτένιων» και τα μέλη της, πλην των προαναφερομένων, τα
αναφέρει με τα πραγματικά τους ονόματα. Το ωραιότερο είναι ότι αποκαλύπτει και
το γιατί η «κυβέρνηση Σημίτη» «αναγκάστηκε» να κάνει συλλήψεις:

«Στις 8 Ιουνίου ο πρέσβης της Ελλάδας στο Λονδίνο εκλήθη στο Φόρεϊν Όφις όπου
του μίλησαν ξεκάθαρα. Αν δεν συνελάμβαναν τους δολοφόνους του ταξίαρχου
Σόντερς δεν θα υπήρχαν Βρετανοί αθλητές στο 2004. Το μήνυμα ελήφθη 100% από
την κυβέρνηση Σημίτη, αν και πρόκειται για κυβέρνηση Αριστεράς». Φοβερός
εκβιασμός. Και ακόμη φοβερότερη η διάγνωση για την ελληνική κουζίνα: «Ο Μάλκο
ξάπλωσε δίχως να φάει κάτι για βράδυ. Με το επίπεδο όμως της ελληνικής
κουζίνας δεν έχανε και τίποτα σπουδαίο». Τώρα, αν δεν το διαβάσουμε το βιβλίο,
λέτε να χάνουμε κάτι σπουδαίο;