11 χρόνια δουλειάς για ένα διαμέρισμα

Οι κόποι «μιας ζωής» διατίθενται από τον μέσο Έλληνα για την κατάκτηση του
ονείρου ζωής: ενός σπιτιού – διαμερίσματος συνήθως…

Ακριβή υπόθεση για τον μέσο Έλληνα μισθωτό παραμένει η αγορά κατοικίας. Το
γεγονός αυτό, που έχει σχέση με την ξέφρενη πορεία ανόδου που ακολούθησαν οι
τιμές την τελευταία τριετία, προκύπτει και από τα πρόσφατα στοιχεία για τις
τιμές των κατοικιών στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταξύ των εργαζομένων που θα πρέπει να δαπανήσουν τα περισσότερα εισοδήματα
για την αγορά ενός διαμερίσματος 100 τετραγωνικών μέτρων στην πόλη τους (από
ένα δείγμα 12 ευρωπαϊκών πρωτευουσών), ο Έλληνας βρίσκεται στην 6η θέση (όσον
αφορά τις μεσαίες και χαμηλού κόστους περιοχές) και στην 5η θέση (όσον αφορά
τις ακριβές)!

Χρόνια δουλειάς

Για παράδειγμα, ο Έλληνας εργαζόμενος θα πρέπει να ξοδεύει εισοδήματα 8,5
περίπου ετών για να αποκτήσει ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών μέτρων π.χ. στο
Περιστέρι (περιοχή θεωρούμενη ως χαμηλού κόστους…), όταν για μια ανάλογη
αγορά (στις πρωτεύουσές τους) ο Πορτογάλος συνάδελφός του δαπανά εισοδήματα
8,1 ετών, ο Σουηδός 7,2 ετών, ο Γερμανός 6,9 ετών, ο Ολλανδός και ο Δανός 6,5
ετών και ο Βέλγος μόλις 4,8 ετών!

Ας σημειωθεί ότι ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. στην Αγία Παρασκευή μπορεί σήμερα να
φτάσει τα 80 εκατ. δρχ., στη Νέα Σμύρνη τα 65 εκατ. δρχ. και στο Περιστέρι τα
50 εκατ. δρχ., παρά την μικρή μείωση που έχουν σημειώσει οι τιμές τούς
τελευταίους μήνες.

Μεσαίες περιοχές

Αντίστοιχα, για να αποκτήσει ένα διαμέρισμα σε μεσαίου κόστους περιοχή (π.χ.
στου Ζωγράφου), ο μέσος Έλληνας μισθωτός θα πρέπει να εργάζεται σχεδόν 11
χρόνια, όταν για μια ανάλογη αγορά στις πόλεις τους, ο μέσος Σουηδός, ο
Ολλανδός και ο Πορτογάλος χρειάζονται περίπου 10 χρόνια δουλειάς, 9 ο Γερμανός
και ο Δανός και μόλις 7,2 ο Βέλγος.

Και αυτό, διότι αν και οι τιμές των διαμερισμάτων στις μεσαίου και χαμηλού
κόστους περιοχές των παραπάνω ευρωπαϊκών πρωτευουσών δεν απέχουν πολύ απ’
αυτές της Ελλάδας, εκείνο που παρουσιάζει ολοένα μεγαλύτερη απόκλιση είναι το
κατά κεφαλήν μας εισόδημα.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για το κατά κεφαλήν εισόδημα κάθε χώρας το
έτος που πέρασε, η Ελλάδα με 19.000 δολάρια ετησίως παρέμεινε στη 14η θέση
μεταξύ των 15 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπροστά από την Πορτογαλία
(18.000 δολ.), και πίσω από την Ισπανία (20.700 δολ.) και την Ιταλία (24.300),
ενώ στην πρώτη τριάδα βρίσκονται το Λουξεμβούργο (43.400), η Δανία (29.900)
και η Ιρλανδία (27.300).

* Στις ακριβές περιοχές ο Έλληνας θα πρέπει να διαθέτει εισοδήματα επί
23 συνεχή χρόνια (!), προκειμένου να αγοράσει ένα διαμέρισμα 100 τ.μ., (π.χ.
στο Κολωνάκι).

Ζωγράφου ή Μαδρίτη;

Για να δοθεί ένα μέτρο σύγκρισης της κατάστασης που χαρακτηρίζει την ελληνική
κτηματαγορά, αρκεί να αναφερθεί ότι ένα διαμέρισμα έως 10 ετών των 100 τ.μ.
στου Ζωγράφου, στο Γαλάτσι, στην Καισαριανή, στον Καρέα ή στο Νέο Ηράκλειο,
μπορεί να πουληθεί από 150.000 έως 205.000 ευρώ (50 έως 70 εκατ. δραχμές), ενώ
με τα ίδια ή και λιγότερα χρήματα μπορεί κάποιος να πάρει ένα ανάλογης
επιφάνειας διαμέρισμα στις αντίστοιχες περιοχές της Ρώμης, της Μαδρίτης, της
Κοπεγχάγης, της Στοκχόλμης και του Βερολίνου.

Με λίγα περισσότερα χρήματα, από 85 έως 130 εκατομμύρια δραχμές (όσο κοστίζει
ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. στο Κολωνάκι, στη Γλυφάδα και στο Π. Ψυχικό), μπορεί
κάποιος να αγοράσει ένα αντίστοιχο διαμέρισμα στο Άμστερνταμ, στις Βρυξέλλες,
στην Κοπεγχάγη και στη Στοκχόλμη, ενώ αν διαθέτει 140 με 150 εκατομμύρια
δραχμές είναι δυνατή η αγορά ενός διαμερίσματος στις καλές περιοχές της
Μαδρίτης, της Ρώμης και του Βερολίνου!