Για το κόμικ με τον Χριστό

Ο αρχιμανδρίτης κ. Επιφάνιος Σ. Οικονόμου, εκπρόσωπος Τύπου του
Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλου, μας
απέστειλε την παρακάτω επιστολή – απάντηση στην Επιφυλλίδα του Σ.Β. Σκοπελίτη
(«ΤΑ ΝΕΑ», Τετάρτη 5/3/2003, σελ. 43) με τίτλο «Στη ζούγκλα των ιερέων», που
αφορούσε την προσφυγή στα εναντίον του κόμικ:

«Εξερχόμενος από τη ζούγκλα της άρνησής σας κ. Σκοπελίτη προβήκατε σ’ ένα
παραλήρημα ανακριβειών βάλλοντας κατά της Εκκλησίας με αφορμή την κατάσχεση
ενός ανόητου εντύπου που αστεϊζόταν με τη μορφή του Ιησού Χριστού.
Υπεραμυνόμενος του δικαιώματος έκφρασης του καθενός ξεχνάτε ότι και ο κάθε
πιστός έχει το δικαίωμα να απαιτεί τον σεβασμό προς τον αρχηγό της πίστεώς
του, όταν αυτός διακωμωδείται βλακωδώς. Μην κάνετε λόγο για ζούγκλα των
ιερέων, αλλά για τη ζούγκλα μιας κοινωνικής μειοψηφίας που τα έχει ισοπεδώσει
όλα και αρνείται τον στοιχειώδη σεβασμό στα όσια και τα ιερά μας που
σεβάστηκαν οι αιώνες.

Ασφαλώς και τα βιβλιοπωλεία είναι οι “ναοί” της γνώσης, γι’ αυτό και
αναρωτιέμαι πώς σε έναν ναό μπορούν να εκτίθενται ανοησίες που βρίσκονται μόνο
στο τρικυμιώδες μυαλό ενός περίεργου “συγγραφέα” – έμπορα. Αντιλαμβάνομαι,
επίσης, ότι έχετε μια περίεργη αίσθηση για το τι είναι τέχνη. Την τέχνη που
εξυψώνει το ανθρώπινο ήθος, που καταξιώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που
υμνεί το κάλλος της φύσης και αναδεικνύει τις ανθρώπινες δεξιότητες όχι μόνο
την ευλογεί η Εκκλησία, αλλά και την ενισχύει αναπτύσσοντας κι εκείνη
παράλληλες δράσεις πολιτιστικής ανάπτυξης. Αυτό το έκτρωμα που θεωρείτε όμως
εσείς “τέχνη” ασφαλώς και το στηλιτεύει προσπαθώντας με παρρησία να διαφυλάξει
το άνανδρα προσβαλλόμενο Θεανθρώπινο ήθος. Και κάτι τελευταίο: Όπως εσείς κ.
Σκοπελίτη, φαντάζομαι ότι θα αρνούσασταν να δείτε τη μητέρα ή τον πατέρα σας
να διακωμωδούνται στα διάφορα έντυπα φληναφήματα, στο όνομα της ελευθερίας του
λόγου και της… “τέχνης”, έτσι κι εγώ αρνούμαι να ανεχθώ την προσβολή και τη
διακωμώδηση του Θεανδρικού προσώπου του Ιησού Χριστού, που θεωρώ Πατέρα και
Σωτήρα και Λυτρωτή μου.

Όσο για τα περί “λαλημένων”, μόνο από ένα “λαλημένο” νου θα μπορούσαν να
εξέλθουν γι’ αυτό και σας τα επιστρέφω αφήνοντάς σας στην κρίση των αναγνωστών
μας».