…στη «Μαλβάζια»

Το ιστορικό κρασί μαλβάζια ήταν η έμπνευση ενός καινούργιου εστιατορίου, που
άνοιξε πριν από λίγους μήνες. Το μενού, φυσικά, είναι ένα σύμπλεγμα ελληνικών
και μεσογειακών γεύσεων. Εκεί αποφασίσαμε να πάμε με τη φίλη μου την Π. την
προπερασμένη εβδομάδα.

Δευτέρα βράδυ ήταν λίγες οι παρέες που δειπνούσαν. Το μαγαζί είναι ένα αχανές,
πέτρινο χτίσμα, σαν μεσαιωνική κατακόμβη, όμορφα διακοσμημένο, αλλά πολύ
φιλόδοξο για τέτοια δύσκολη εποχή. Μπαίνοντας, είχα την εντύπωση ότι οι ίδιοι
οι σερβιτόροι αισθάνονταν αμήχανοι, σαν να τους πιάσαμε απροετοίμαστους για
δουλειά, τόσο ήσυχη ήταν η βραδιά. Περνάει μεγάλη κρίση η εστίαση και
πραγματικά λυπάμαι τους εστιάτορες που έχουν επενδύσει τόσα πολλά, μόνο και
μόνο για να δουν τα καθίσματά τους άδεια.

Είχαμε όμως μια ευχάριστη έκπληξη στη «Μαλβάζια». Το μενού και η εκτέλεσή του
είναι αξιοπρεπέστατα. Τα φαγητά που δοκιμάσαμε ήταν αρκετά ενδιαφέροντα, άλλα
πιο πολύ και άλλα πιο λίγο. Όπως συμβαίνει με τόσα εστιατόρια, έτσι κι εδώ τα
πρώτα ήταν πιο ελκυστικά από τα δεύτερα.

Πήραμε τον «πύργο» από παντζάρι σχάρας, κατσικίσιο τυρί και ντομάτα. Ο
συνδυασμός καλός, η παρουσίαση μια χαρά. Η ζεστή τάρτα με κατσικίσιο τυρί,
ντομάτα και βασιλικό – καλοκαιρινές γεύσεις που ίσως θα ήταν καλύτερα να
περιοριστούν στη φυσιολογική τους εποχή – δεν ήταν ιδιαίτερα φίνα. Η ζύμη
σκληρή και δύσκολη στο κόψιμο, οι γεύσεις οικείες χωρίς να λένε κάτι το
ιδιαίτερο. Μου άρεσαν πολύ όμως τα λαχανικά σχάρας με τη συνοδεία γιαουρτιού
και πλιγουριού. Αυτό το πιάτο χτυπούσε πιο χειμωνιάτικη καμπάνα, και γενικώς
μια έξτρα κουταλιά γιαούρτι για μένα ταιριάζει με πάμπολλα φαγητά. Δεν λείπει
η σαλάτα ρόκα με παρμεζάνα (λίγο ακριβή εδώ, στα 13 ευρώ), οι άλλες όμως, όπως
αυτή με ξινοτύρι Μυκόνου, ρόκα, λεμονόχορτο και κρουτόν από κριθαρένιο
παξιμάδι, είναι πιο ενδιαφέρουσες. Ήταν ήδη αργά και έτσι αποφύγαμε τα
ζυμαρικά (τρεις επιλογές, με σκόρδο, μαϊντανό και αυγοτάραχο, με πράσο και
καβούρι, και με κοτόπουλο, μπρόκολο και λιαστή ντομάτα), τα ριζότι, και άλλα
που ακούγονταν νόστιμα.

Συγκεντρωθήκαμε για κάποιον λόγο στην κρεοφαγία. Η φίλη μου ήθελε το χοιρινό
φιλέτο, το οποίο είναι ένα κλασικό και αρκετά διαδομένο πιάτο, με το σύκο του
και τον μοδάτο πουρέ από γλυκοπατάτα. Εμένα με τράβηξε το μοσχάρι γεμιστό με
ελιές, πράσο και ανθότυρο, ένα πλούσιο, καλό πιάτο, που σίγουρα απαντά σε όλες
τις απαιτήσεις του νεοελληνικού γούστου.

Η «Μαλβάζια» ίσως άνοιξε λίγο αργά. Ίσως έχει περάσει η μόδα της πέτρας, ίσως
τα ίδια τα φαγητά τα έχουμε δει αρκετές φορές. Δεν παύει όμως να είναι ένα
συμπαθητικό εστιατόριο με αξιοπρεπές φαγητό, μέσα στον φοβερό ανταγωνισμό που
επικρατεί στις δύσκολες αυτές ημέρες.

«Μαλβάζια»: Αγαθημέρου 3, Ρουφ. Τηλ. 210-3417.010