ΣΑΝΤΡΑ ΜΠΟΥΛΟΚ «Έμαθα πια να λέω και Όχι»

«Είμαι η μόνη που ξέρω τι μπορώ και τι όχι. Και θα το κάνω θέλουν δεν θέλουν», λέει η Σάντρα Μπούλοκ

«Είναι το κορίτσι που θα ήθελες να μένει στη διπλανή πόρτα», είχε πει κάποτε
γι’ αυτήν ο συμπρωταγωνιστής της στο «Demolition Man» Σιλβέστερ Σταλόνε. Ενώ ο
νέος της «συμπαίκτης» Χιου Γκραντ, στο «Δύο εβδομάδες προθεσμία», που κάνει
πρεμιέρα αύριο, ανέπτυξε τέτοια σχέση μαζί της, ώστε οι φήμες τον θέλουν
πατέρα του νεογέννητου μωρού της.

Όμορφη η δεσποινίς Σάντρα Μπούλοκ. Και με μια λάμψη στο πρόσωπο που μιλάει από
μόνη της για την εσωτερική της ηρεμία. Όλα τα άρθρα μέχρι στιγμής τονίζουν τη
γλυκύτητα και την ηπιότητα του χαρακτήρα της. Εκτός απ’ αυτό που υπογράφει η
Μπάρμπαρα Έλεν στον «Observer»: «Δεν ξέρω τι ακριβώς περίμενα από την κυρία
Μπούλοκ, πάντως δεν περίμενα να είναι τόσο κρύα. Και τόσο μη φιλική. Ώρες ώρες
μάλιστα ήταν τόσο έκδηλη η αρνητικότητά της που έφτανε στα όρια της αγένειας».

Για να σπάσει τον πάγο η δημοσιογράφος, της λέει ότι δεν μοιάζει με
γυναίκα που μόλις έχει γεννήσει. Κι εκείνη αντί να απαντήσει με χιούμορ,
μουρμουρίζει κάτι σε στυλ «δεν ξέρετε τι θαύματα κάνουν οι λιπαναρροφήσεις»
κοιτάζοντας επίμονα το φλιτζάνι του καφέ μπροστά της.

Όχι, βέβαια, ότι δεν υπάρχουν λόγοι που θα έκαναν έναν άνθρωπο στη θέση της να
έχει φτάσει στα όρια της υπερκόπωσης. Ή ακόμη και να τα έχει ξεπεράσει. Γιατί
η κυρία Μπούλοκ, εκτός από ηθοποιός, είναι και παραγωγός των ταινιών στις
οποίες συμμετέχει. «Είναι η τελευταία φορά που το κάνω με τέτοια ένταση», λέει
κάποια στιγμή. «Τουλάχιστον, αν είναι να σπάσει κανείς τα νεύρα του, ας τα
σπάσει, γιατί τα δίνει όλα για να γίνει καλύτερος ηθοποιός – όχι παραγωγός»,
καταλήγει.

Γεννημένη στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια το 1964, πέρασε άνετη παιδική
ηλικία σε μια οικογένεια που η ίδια χαρακτηρίζει «ανοιχτόμυαλη και
προοδευτική». Ο πατέρας της Τζον ήταν δάσκαλος φωνητικής και η γερμανικής
καταγωγής μητέρα της Χέλγκα (που πέθανε από καρκίνο πριν από τρία χρόνια) ήταν
λυρική τραγουδίστρια. Η οικογένεια, μαζί και με τη μικρότερη αδελφή της
Τζεσίν, που αυτή την εποχή διευθύνει την εταιρεία παραγωγής της Σάντρα Fortis
Films, μετακινιόταν μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής ακολουθώντας τις εμφανίσεις
της μητέρας.

Με ποια ηθοποιό, άραγε, ταυτίστηκε η Σάντρα Μπούλοκ, τουλάχιστον σε νεαρότερη
ηλικία; «Περιέργως με καμία», απαντάει κοφτά. Λόγω οικογενειακού
προσανατολισμού, ταυτίστηκε με τραγουδιστές και χορευτές και έκανε τα πρώτα
της βήματα στη σκηνή στα οκτώ της χρόνια σε μια οπερέτα μαζί με τη μητέρα της.

Όταν μεγάλωσε, σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Καρολίνα και
αργότερα έζησε στη Νέα Υόρκη και κέρδιζε τα προς το ζην δουλεύοντας ως
σερβιτόρα και μπαργούμαν. «Αν δεν ήμασταν εμείς οι ηθοποιοί, δεν θα υπήρχαν
σερβιτόροι», λέει. «Ούτε μπάρμεν. Χάριν ημών λειτουργούν τα εστιατόρια…».

Το Λος Άντζελες ήταν «το απαγορευμένο μέρος» λέει, αλλά βρήκε τον τρόπο να
φτάσει ώς εκεί. «Ακολουθούσα έναν άνδρα», εξηγεί. Και καλά έκανε, όπως
αποδείχτηκε, γιατί με το που εγκαταστάθηκε στο Χόλιγουντ άρχισαν να έρχονται
οι ρόλοι – «The Vanishing», «Wrestling Ernest Hemingway», «Demolition Man». Το
1994 έπεσε η τυχερή της ζαριά: Το «Speed» έκανε εισπράξεις 283 εκατομμυρίων
δολαρίων σε όλο τον κόσμο και έδωσε στη Σάντρα την αίγλη της σταρ. Συνέχισε να
κάνει ταινίες («Speed 2») μέχρι που έμαθε να λέει όχι.

Αισθάνεται ήδη παγιδευμένη σε ένα κουτί; Η φωνή της κυρίας Μπούλοκ
γίνεται τσιριχτή: «Κoυτί; Τι κουτί;» ρωτάει. «To κουτί-στερεότυπο» απαντάει η
δημοσιογράφος. «Ας πούμε, η Μεγκ Ράιαν», συνεχίζει η δημοσιογράφος, «είναι
παγιδευμένη στο κουτί-στερεότυπο της ρομαντικής κωμωδίας. Δεν μπορεί να
δραπετεύσει, ό,τι κι αν κάνει».

Η Μπούλοκ μορφάζει. Σκέφτεται. «Νομίζω ότι μπορείς πάντα να δραπετεύσεις από
τη στιγμή που δεν σε νοιάζει να διατηρήσεις ένα συγκεκριμένο λάιφ στάιλ ή ένα
συγκεκριμένο ίματζ» λέει. «Συνήθως, σε αντιμετωπίζουν λέγοντάς σου “δεν είναι
αυτό που θέλει το κοινό από σένα”. Αλλά εμένα δεν με νοιάζει καθόλου».

«Είναι η τελευταία ρομαντική κωμωδία»

Το κοινό δεν εκτίμησε ιδιαίτερα την παρουσία της σε κωμωδίες όπως το «28
ημέρες» ή θρίλερ όπως το «Murder by Numbers» αλλά την αγάπησαν σε έργα όπως το
«Μις με το ζόρι» όπου έπαιζε μια πράκτορα του FBI σε καλλιστεία, αλλά και στο
«Δύο εβδομάδες προθεσμία», που τα πήγε πολύ καλά στα αμερικάνικα ταμεία. Κι
έτσι, η φωτεινή και γελαστή συμπρωταγωνίστρια του Χιου Γκραντ βρίσκεται αυτή
τη στιγμή στην αμήχανη θέση να ανησυχεί για την κινηματογραφική της περσόνα,
ως βασίλισσα των ρομαντικών – κωμικών ταινιών. «Δεν θα είναι η τελευταία
κωμωδία που κάνω, αλλά σίγουρα η τελευταία ρομαντική κωμωδία», διευκρινίζει.
«Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτό το είδος που να με ενδιαφέρει πλέον».

INFO

Η ταινία «Δύο εβδομάδες προθεσμία» θα προβάλλεται από αύριο στις ελληνικές αίθουσες.