Άγρια λουλούδια

Σε μια εποχή γεμάτη σκληρότητα, ποιος «υποψιασμένος» ζωγράφος τολμάει να
επιδίδεται στη ζωγραφική των λουλουδιών; Η Άννα Μαρία Τσακάλη, το κάνει.
Συνεχίζει θαρραλέα μια παλιά παράδοση στη ζωγραφική, αυτή της νεκρής φύσης,
μια «γυναικεία» εικαστική απασχόληση, χωρίς να νοιάζεται μήπως η δουλειά της
θα θεωρηθεί αναχρονιστική. Πιστεύει σ’ αυτό που κάνει και το κάνει μ’ έναν
ιδιαίτερο τρόπο – πρώτα ακουαρέλα, μετά γλασαριστό λάδι σε επάλληλα στρώματα.
Τα λουλούδια της μεγαλώνουν κι ανθίζουν αργά στο χώμα του καμβά, αποκτούν
πέταλα, στήμονες, φύλλα, ρίζες, πίνουν υγρασία και φως πριν εκραγούν τα
χρώματα, συνταιριάζονται μεταξύ τους με τη δύναμη της φαντασίας, γίνονται
πορτρέτα ανθισμένων φυτών και λουλουδιών σπρωγμένων έως τα άκρα της ακμής
τους, ποιος ξέρει από ποια επίδραση: των φυτοφαρμάκων ή της καλλιτεχνικής
έντασης;