Διαστάσεις Η σανίδα του Κόλιν

«Πολλοί άνθρωποι της γενιάς μου, οι στρατιωτικοί καριέρας που
σκληραγωγήθηκαν σ’ αυτόν τον πόλεμο, δεσμεύτηκαν πως όταν έλθουμε με τη σειρά
μας στα πράγματα δεν θα συναινούμε σιωπηρά με απρόθυμες συρράξεις για
αβασάνιστους λόγους που ο αμερικανικός λαός δεν θα κατανοεί και δεν θα
υποστηρίζει».

Κόλιν Πάουελ: Ούτε περιστέρι ούτε γεράκι (σκίτσο από τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς)

Αγαπητέ Κόλιν,

Συγγνώμη για την οικειότητα, αλλά ξέρω πως εκεί στην Αμερική είστε όλοι πολύ
άνετοι και μιλάτε μεταξύ σας με τα μικρά σας ονόματα. Όταν έγραφες την
παραπάνω φράση στην αυτοβιογραφία σου, το «Αμερικανικό μου Ταξίδι», ήταν το
1995, και ήσουν ακόμη περιστέρι, διαφωνούσες δηλαδή με τους πολέμους, κυρίως
δε μ’ εκείνους που γίνονται «αβασάνιστα». Οκτώ χρόνια αργότερα, σε πολύ
υψηλότερη θέση πλέον, φαίνεται να έχεις αλλάξει. Κάποιοι λένε πως έγινες
γεράκι. Αλλά εσύ το αρνείσαι. Απορρίπτεις και τους δύο χαρακτηρισμούς που σου
έχουν αποδοθεί, αρνείσαι το δίλημμα ανάμεσα στο «Κάνε το» και στο «Μην το
κάνεις», και προτιμάς την αρχή «Κάνε το σωστά». Αυτός είναι ο σκοπός της
σημερινής σου ομιλίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας: να πείσεις την Ευρώπη και τους
συμπατριώτες σου ότι αυτός ο πόλεμος θα γίνει «σωστά». Και ότι η μεγαλύτερη
εγγύηση γι’ αυτό είναι η δική σου παρουσία.

Διαβάζω, Κόλιν, πως έχεις θυμώσει τελευταία. Τα ‘χεις πάρει, κατά το κοινώς
λεγόμενο, με δύο ανθρώπους: με τον Σαντάμ και με τον Ζακ (είπαμε, μιλάμε με τα
μικρά μας ονόματα). Ο πρώτος σε απογοήτευσε επειδή εξακολουθεί να θέτει
εμπόδια στη δουλειά των επιθεωρητών, να τους παραπλανά και να αρνείται να
αφοπλιστεί. Ο δεύτερος σε εξόργισε επειδή συντάχθηκε με τον Γκέρχαρντ (αυτόν,
πια, τον έχεις ξεγράψει) και οχυρώθηκε πίσω από το Συμβούλιο Ασφαλείας, παρόλο
που σε είχε διαβεβαιώσει το περασμένο φθινόπωρο ότι αν η χώρα σου δεχόταν την
αποστολή των επιθεωρητών, δεν θα επέμενε στην ανάγκη ενός δεύτερου ψηφίσματος.
Με όλο το θάρρος, Κόλιν, τι περίμενες από τους πολιτικούς; Παραπονιέσαι ότι οι
Ευρωπαίοι σε εξέθεσαν, ότι σε εξευτέλισαν απέναντι στα αληθινά γεράκια, στον
Ντόναλντ, στον Ντικ και στον Πωλ. Δηλαδή τι ήθελες, να βάλουν εσένα πάνω από
τους ψηφοφόρους τους; Δεν θα αποδεχόμαστε αβασάνιστους λόγους που ο λαός δεν
στηρίζει, εσύ δεν το ‘πες;

Παραδέξου το, Κόλιν: σήμερα θα λάβεις μέρος σε ένα στημένο παιχνίδι, σε ένα
σόου. Όχι επειδή τα στοιχεία που θα παρουσιάσεις θα είναι πλαστά, εγώ δεν έχω
καμιά αμφιβολία ότι ο Σαντάμ είναι επικίνδυνος και πως ο ιρακινός λαός αξίζει
καλύτερη τύχη. Αλλά, να, κανείς δεν περιμένει να πειστεί από την ομιλία σου. Η
χώρα σου έχει λάβει ήδη τις αποφάσεις της. Η Ευρώπη, πάλι, ή μάλλον η «παλιά
Ευρώπη» όπως λέει ο Ντόναλντ, χρειάζεται ένα πρόσχημα, μια σανίδα που θα τη
σώσει από την οργή τής κοινής της γνώμης όταν μεθαύριο («απρόθυμα» βέβαια)
αλλάξει στάση. Αυτή τη σανίδα θα της προσφέρεις σήμερα, Κόλιν. Το ξέρεις, και
το ξέρουμε.

Δικός σου.