«Τα λες όλα από ζήλεια…»

«Λόγια προδομένης πρώην συζύγου» η μαρτυρία της κ. Σοφίας Κυριακίδου, πρώην κ.
Κανά, σχετικώς με τη συμμετοχή του αδελφού τους στον ΕΛΑ, λένε τα αδέλφια του
συλληφθέντος στα τηλεπαράθυρα δελτίων όπου είναι καλεσμένοι (Alter, ΑΝΤ1). Τα
ακούει η πρώην σύζυγος και, φυσικά, οφείλει να προστατέψει την τιμή και την
υπόληψή της.

Τηλεφωνεί στην εκπομπή της Άννας Παναγιωταρέα (Mega) χθες το πρωί και
επί μία ώρα λέει όσα έχει πει και στον ανακριτή: πως ανακάλυψε τη γιάφκα της
οδού Πάτμου, όταν ένα μεσημέρι που κοιμόταν ο σύζυγος, του πήρε τα κλειδιά και
πήγε να δει τι υπάρχει στο διαμέρισμα, υποπτευόμενη ίσως ερωτική φωλιά, μια
και τον είχε ήδη δει επανειλημμένως με την κ. Βεντούρη – τη σημερινή του
σύζυγο – αλλά ανακάλυψε πολύγραφο και υποψιάζεται ότι στις κλειδωμένες
ντουλάπες είχε εκρηκτικά και ο κ. Κανάς, έτσι τον αποκαλούσε τον πρώην σύζυγο,
της έλεγε για τον καπιταλισμό και το σύστημα που πρέπει να ανατραπεί, αλλά της
έλεγε κιόλας «μωρή, αν τολμήσεις να πεις ποτέ τίποτε δεν θα σε πιστέψουν,
γιατί θα πω ότι τα λες από ερωτική αντιζηλία».

Το τρομοριάλιτι βρίσκεται στις δόξες του. Ποιος θα το φανταζόταν τις
εποχές που, στα σαλονάκια των πρωτεργατών του είδους πριν από μερικά χρόνια,
του Μικρούτσικου και της Σίας Λιαροπούλου, ξεκατινιάζονταν οικογένειες, ότι το
ίδιο ακριβώς σόου θα παρακολουθούσε το έθνος με αφορμή τη σοβαρότερη υπόθεση
της σύγχρονης Ιστορίας του, την υπόθεση της τρομοκρατίας.

Πάθη, μίση και ερωτική προδοσία γίνονται τα συστατικά μιας απολαυστικής όσο
και μοναδικής πλέον ριάλιτι-τρομοσαπουνόπερας, που εκτυλίσσεται μπροστά στα
μάτια των τηλεθεατών ερήμην, ακόμη, και της τηλεοπτικής ενημέρωσης. Ίσως εδώ
ταιριάζει αυτό που υποστήριζε ο Πιερ Μπουρντιέ, ότι «δεν υπάρχει πιο τρομερό
πράγμα στην επικοινωνία από το ίδιο το ασυνείδητο της επικοινωνίας». Από τη
στιγμή που η τηλεοπτική τεχνολογία αναδιαμόρφωσε τις συνθήκες της ενημέρωσης
και συνδυάστηκε από την μια με έναν άναρχο ανταγωνισμό για το ενημερωτικό
σουξέ και από την άλλη με ολιγωρίες, απειρίες ή και μελετημένες πολιτικές
βλέψεις για την επικοινωνιακή εκμετάλλευση ορισμένων τηλε-ενημερωτικών σόου,
οι εκρήξεις των ενημερωτικών «βομβών» είναι απρόβλεπτες και από τους ίδιους
που τις προκαλούν.

Πώς να προστατευθεί η δημοσιογραφία από τη λαίλαπα των τηλεοπτικών
φιλοδοξιών που ξεσήκωσε η ουτοπία της διαφάνειας; Γιατί να μην αναζητήσουν,
χάριν της «σφαιρικής ενημέρωσης», οι υπεύθυνοι των δελτίων ειδήσεων, εφόσον
έχει γίνει κανόνας της παρουσίασης οποιασδήποτε υπόθεσης ιδιωτικού ή εθνικού
δράματος, τα πρόσωπα των συγγενών για να δώσουν τις δικές τους προσωπικές
μαρτυρίες, να καταθέσουν τα συναισθήματά τους, τις προσωπικές τους απόψεις; Αν
δεν το κάνει ο ένας, θα το κάνει ο απέναντι. Και εφόσον στην περίπτωση του
Αγγελέτου Κανά επιστρατεύτηκαν οι αδελφοί, για να καταθέσουν στα τηλεοπτικά
δικαστήρια υπέρ του αδελφού τους, ως οφείλουν στο συγγενικό αίμα, γιατί να μη
βγει και η σύζυγος στην εκπομπή τής κ. Παναγιωταρέα;

Τσίρκο ή μεγαλειώδης ακτινογραφία

Έχει καταντήσει τσίρκο, λένε ορισμένοι, για τα τρομο-σόου. Ίσως να είναι κι
έτσι, ωστόσο αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας δεν είναι παρά μια
μεγαλειώδης ακτινογραφία του νεοελληνικού τοπίου. Αυτού που δημιούργησαν τα
ελλείμματα συνείδησης, τα οποία προκάλεσε η μεταπολιτευτική βιασύνη
αποκατάστασης, τότε που η αριστεροσύνη έγινε από στάση ζωής μέσον, σε
συνδυασμό με τον μιντιακοπολιτικό αχταρμά που ανέδειξε τους κανόνες του
θεάματος στη θέση τών ατελώς λειτουργούντων θεσμών και της απουσίας νόμων.
Τηλεφωνούσαν από την εκπομπή της κ. Παναγιωταρέα στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης,
για να ζητήσουν προστασία για τη μάρτυρα κ. Κυριακίδη, πρώην σύζυγο Κανά,
διότι απεκάλυψε πως στην περίπτωσή της τίποτε απ’ αυτά που ορίζει ο νόμος περί
προστασίας μαρτύρων δεν έχει εφαρμοστεί. Παρ’ όλα αυτά απαγορεύονται οι
κάμερες στις τρομοδίκες, για να προστατευθούν και οι μάρτυρες. Η μισή χώρα
λίγο-κρασί-λίγο-θάλασσα-και-τ’ αγόρι-μου και η άλλη μισή Γερμανία ή Ελβετία.
Εκεί μέσα στο ρήγμα μεταξύ των δύο «κόσμων» πώς να μη γλιστρήσει και η τιμή
της δημοσιογραφίας; Οι «γέφυρες» δεν είναι δική της δουλειά, είναι η αποκάλυψη
της έλλειψής τους.