Η χαμένη σύνταξη

Ο κ. Λάζαρος Παναγιωτίδης γράφει για τη σύνταξη του πατέρα του, ηλικίας 99
ετών. Μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Ο πατέρας μου Νίκος Παναγιωτίδης, συνταξιούχος του ΤΕΒΕ, ηλικίας 99 ετών,
εισέπραττε τη σύνταξή του μέσω της Εθνικής Τράπεζας, δίνοντας κάθε χρόνο την
ανάλογη έγγραφη εντολή στην τράπεζα, όπως απαιτεί ο κανονισμός.

Λόγω προβλημάτων υγείας δεν μπόρεσε να ανανεώσει έγκαιρα την προαναφερθείσα
εντολή στην ως άνω τράπεζα, κάτι που έγινε τον Οκτώβριο αντί τον Ιούνιο του
2002 και υπήρξε κάποια μικρή καθυστέρηση όσον αφορά την είσπραξη του ποσού που
αναλογούσε στους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2002. Το ποσό που
αναλογούσε στους προαναφερθέντες τρεις μήνες είχε παραμείνει στην Εθνική
Τράπεζα Πανοράματος, όπως άλλωστε προβλέπεται μέχρι να το ζητήσει ο δικαιούχος
σε εύλογο χρόνο, και μετά, εφόσον περνούσε κάποιος χρόνος, θα επιστρεφόταν στο
ΤΕΒΕ, κάτι που έγινε με το ποσό της σύνταξης του μήνα Ιουλίου 2002.

Στις 8-11-2002 κάναμε αίτηση για να πάρει ο πατέρας μου έγκαιρα το οφειλόμενο
ποσό. Από την 8-11-2002 ο πατέρας μου, ηλικίας 99 ετών και άρρωστος, περιμένει
να πάρει το ποσό που αναλογεί στη σύνταξη του μήνα Ιουλίου 2002 από το ΤΕΒΕ
και έπειτα από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα και διαμαρτυρίες η είσπραξη του ως άνω
ποσού δεν έγινε έως σήμερα, με τη δικαιολογία ότι χρειάζεται πολύς χρόνος για
την τακτοποίηση του προβλήματος.

Σε σημερινό τηλεφώνημα που έκανα στο ΤΕΒΕ Θεσσαλονίκης (Οικονομικός τομέας)
μου απάντησαν να πάρω έπειτα από 20 μέρες ξανά και θα δούμε».