Οι συντάξεις των στρατιωτικών

Έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σύμφωνα με το οποίο το
υπουργείο Οικονομικών δεν είναι υποχρεωμένο να εφαρμόσει ομόφωνη γνωμοδότηση
του Ελεγκτικού Συνεδρίου υπέρ των συνταξιούχων στρατιωτικών, σχολιάζει ο
ναύαρχος κ. Νίκος Παππάς, επίτιμος αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού:
![]() |
«Συμβαίνει κάτι απίστευτο σε βάρος και πάλι αυτής της τάξης, που δεν κολακεύει
τη χώρα μας, η οποία δικαιούται να κατατάσσεται στις ευνομούμενες, ιδιαίτερα
τώρα που προεδρεύει της Ε.Ε.
Σε πρόσφατο έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προς τους
στρατιωτικούς συνταξιούχους, γνωρίζεται ότι ομόφωνη θετική υπέρ των
στρατιωτικών συνταξιούχων γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου,
που είναι το αρμόδιο Ανώτατο Δικαστήριο, δεν δεσμεύει το υπουργείο Οικονομικών
και γι’ αυτό δεν θα εφαρμόσει ισχύουσα νομοθεσία για μισθολογικές τους
προαγωγές!!!
Ζητείται η άμεση παρέμβαση του κ. Πρωθυπουργού, προκειμένου να ανακαλέσει τους
αρμόδιους στη συνταγματική τάξη».
Αναφερόμενος στο θέμα των μισθολογικών προαγωγών στις Ένοπλες Δυνάμεις, ο
σμήναρχος ε.α. κ. Μιχαήλ Γκρίλλας, σημειώνει:
«Η κυβέρνηση με τους νόμους 2768/99, 2838/2000 και 3016/2002 θέσπισε
μισθολογικές προαγωγές στους αξιωματικούς των Ε.Δ., με ισχύ από 1-1-2000,
1-7-2000 και 1-7-2002 για τους εν ενεργεία και για όσους αποστρατεύονται μετά
τις ανωτέρω ημερομηνίες.
Με τις παραπάνω ρυθμίσεις, για πρώτη φορά στους κόλπους των Ε.Δ. οι
μισθολογικές προαγωγές δεν είναι οι αυτές για όλους τους αξιωματικούς, αλλά
διαφοροποιούνται ανάλογα με την προέλευση και ευνοούν τους προερχόμενους από
παραγωγικές στρατιωτικές σχολές και ΑΕΙ έναντι των προερχομένων από μόνιμους
υπαξιωματικούς.
Έχουμε συνεπώς στην πράξη για τους εν ενεργεία αξιωματικούς μισθολόγιο δύο (2)
ταχυτήτων και για τους απόστρατους τεσσάρων (4) κατηγοριών, ανάλογα με τον
χρόνο αποστράτευσης και προέλευσής τους.
Αποτέλεσμα αυτών των ρυθμίσεων είναι αξιωματικοί με πολλά περισσότερα χρόνια
υπηρεσίας και με διαφορά μέχρι και πέντε (5) βαθμών, να λαμβάνουν μικρότερη
σύνταξη από κατωτέρους τους, με λιγότερα χρόνια υπηρεσίας. Π.χ.
αντισυνταγματάρχης παίρνει μικρότερη σύνταξη από ανθυπασπιστή, συνταγματάρχης
από υπολοχαγό, ταξίαρχος από συνταγματάρχη κ.ο.κ.
Δημιουργούνται όχι κίνητρα παραμονής στο στράτευμα, αλλά απεναντίας
αντικίνητρα και κίνητρα φυγής. Γιατί άραγε να παραμείνουν ο συνταγματάρχης ή ο
ανθυπασπιστής στο στράτευμα όταν στα 28 και 31 χρόνια αντίστοιχα και σε ηλικία
46-50 ετών εξασφαλίζουν συντάξεις υποστρατήγου και συνταγματάρχου;».














