ΓΝΩΜΗ Δυσεύρετοι οι …γαλα-ντόμοι!

Έργο της διοίκησης της ΑΕΚ είναι η τελευταία θέση στην Ευρωλίγκα και η πτώση
από την κορυφή της βαθμολογίας στην Α1, μία μόλις εβδομάδα μετά τον θρίαμβο
επί του ΠΑΟ. Η μιζέρια και η οικονομική δυσχέρεια ήταν αναμενόμενο ότι κάποια
στιγμή θα μεταφερθούν στον αγωνιστικό τομέα. Η ομάδα δεν άντεξε ούτε την
προσφυγή του Μιχάλη Κακιούζη, που απλώς βαρέθηκε να περιμένει τους μισθούς
του, ούτε την ξαφνική φυγή του Ράντι Λίβινγκστον. Όσοι είδαν το παιχνίδι
συμφώνησαν πως η ΑΕΚ με τον Αμερικανό πλέι μέικερ μπορούσε να πάρει τη νίκη
στο Αλεξάνδρειο, περιορίζοντας τον πολυτιμότερο παίκτη της 11ης αγωνιστικής,
Ουίλι Σόλομον.

Ασφαλώς και είναι δύσκολοι καιροί για το μπάσκετ, ασφαλώς και οι κάνουλες από
τη διαφήμιση και τους χορηγούς έχουν κλείσει, ασφαλώς, η πίτα από την
τηλεόραση έχει μικρύνει. Όμως, για μια χούφτα δολάρια ή για μερικές χιλιάδες
ευρώ, η ΑΕΚ που σφύζει από ταλέντο και διαθέτει παιδιά διψασμένα για τίτλους,
χάνει πολύτιμο έδαφος στον δρόμο για το πρωτάθλημα. Ήδη, πλήρωσε ακριβά (με
αποκλεισμό από το Κύπελλο και την Ευρωλίγκα) τη φτηνή επιλογή του δεύτερου
ξένου (Ρίλι) και την αναμονή του τραυματία Δήμου Ντικούδη, ενώ θα έπρεπε να
τον έχει αντικαταστήσει επάξια – έστω για δύο μήνες.

Η δήλωση («φέτος στόχος η Ευρωλίγκα») του προέδρου Γιάννη Φιλίππου, που
ομολογουμένως έχει προσφέρει πολλά στην αναγέννηση της ΑΕΚ από το 1995,
μοιάζει πλέον μετά 9 ήττες και μόλις 1 νίκη, με κακόγουστο αστείο. Θυμίζοντάς
του ότι: εκείνος που έχει λιγότερα από όσα επιθυμεί, πρέπει να ξέρει ότι έχει
περισσότερα από όσα του αξίζουν!