Πρόσωπα Ραγισμένο όνειρο

Κρις Κινγκ. Στην αίθουσα χορού

Πέρυσι, στην ταινία, ο Μπίλλυ Έλλιοτ κατάφερε να ξεπεράσει προκαταλήψεις και
εχθρότητα και να θριαμβεύσει ως χορευτής. Φέτος, η πραγματικότητα δεν μιμήθηκε
την τέχνη. Η ιστορία του Κρίστοφερ Κινγκ είναι πραγματική και πιο δραματική. Ο
Κρις είναι ένα 11χρονο αγόρι που ζει κοντά στο Ντέρμπυ και κινδυνεύει να μην
πραγματοποιήσει το όνειρό του να γίνει χορευτής, επειδή έπεσε θύμα των
προκαταλήψεων και της βιαιότητας των συμμαθητών του.

Όταν τα παιδιά έμαθαν για τις χορευτικές φιλοδοξίες του Κρις, η ζωή του έγινε
κόλαση. Επί μήνες τον έβριζαν, τον φώναζαν «κοριτσάκι», τον χτυπούσαν, του
έλεγαν πως καλά θα κάνει να μάθει ράγκμπυ ή πυγμαχία. Αλλά αυτό που μάγευε τον
11χρονο ήταν η μουσική και ήθελε να τη χορεύει. Χόρευε από τεσσάρων χρόνων,
κάθε απόγευμα πήγαινε στη σχολή μπαλέτου και οι δάσκαλοί του ήταν
ενθουσιασμένοι μαζί του. Αλλά οι παλικαράδες συμμαθητές του είχαν άλλη γνώμη.
Οι γονείς του διαμαρτυρήθηκαν στους δασκάλους του σχολείου, αλλά εκείνοι δεν
κατάφεραν να προστατέψουν τον μικρό. Μια μέρα, αφού οι μικροί βασανιστές τον
έριξαν κάτω χτυπώντας τον με κλωτσιές, κάποιος απ’ αυτούς ανέβηκε στο ποδήλατό
του και πέρασε ξανά και ξανά πάνω από το πόδι του Κρις.

Το πόδι του παιδιού έσπασε και αναγκάστηκε να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της
περυσινής χρονιάς χωρίς να κάνει μαθήματα χορού. Το τραύμα απειλεί πλέον να
καταστρέψει ολόκληρη τη σταδιοδρομία του, καθώς οι γιατροί είπαν πως θα
χρειαστεί επέμβαση, η οποία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν κλείσει τα 16
χρόνια του. Μα, τότε δεν θα είναι πια ένα «παιδί θαύμα», μπορεί έως τότε να
έχει χάσει τη χαρά του χορού. Και οι ταπεινώσεις και τα βασανιστήρια που έχει
υποστεί θα επηρεάσουν σίγουρα τον χαρακτήρα του. Η μητέρα του σκέφτεται να
μηνύσει το δημοτικό συμβούλιο του Ντέρμπυ, που είναι υπεύθυνο για την ομαλή
λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της περιοχής. «Θέλω δικαιοσύνη για τον
Κρίστοφερ, επειδή πάντα ήθελε να γίνει χορευτής και αυτό που του έκαναν μπορεί
να καταστρέψει τα πάντα», είπε η 39χρονη κ. Κινγκ. «Είχα πει στο σχολείο τι
συνέβαινε, αλλά δεν έκαναν αρκετά γι’ αυτό».

Η περίπτωση του 11χρονου Κρίστοφερ έχει συγκινήσει ολόκληρη τη Βρετανία και
έφερε και πάλι στην επικαιρότητα το θέμα της βίας στα βρετανικά σχολεία.
Αρκετοί ζητούν να αλλάξει η νομοθεσία, ώστε οι δάσκαλοι να μπορούν να
επιβάλλουν την πειθαρχία, τιμωρώντας αυστηρά, ακόμη και αποβάλλοντας διά
παντός τους πιο βίαιους μαθητές τους. Έτσι όμως δεν εξασφαλίζουν, άραγε, πως
οι βίαιοι ανήλικοι θα εξελιχθούν σε ακόμη πιο βίαιους ενηλίκους;