ΓΝΩΜΗ Πίσω από τη βιτρίνα

Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός την Κυριακή και όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω
στους δύο «αιώνιους» αντιπάλους. Κάμερες, χλιδή, παχυλά συμβόλαια,
συνεντεύξεις και ό,τι άλλο απαιτεί η περίσταση. Η βιτρίνα του ελληνικού
ποδοσφαίρου εν έτει 2003. Διότι πίσω από από τέτοιου είδους παιχνίδια,
κρύβεται ο βούρκος, η μιζέρια και η απαξίωση.

Τα εισιτήρια των αγώνων όλο και λιγοστεύουν.

Οι ομάδες για να επιβιώσουν, έγιναν οχήματα τηλεοπτικών δικτύων.

Αν πάμε στις παρακάτω κατηγορίες, η κατάσταση είναι απογοητευτική. Στη Β΄ και
Γ΄ Εθνική Κατηγορία, ΠΑΕ διαλύονται, μη μπορώντας να εκπληρώσουν τις
συμβατικές υποχρεώσεις τους. Προσφυγές επί προσφυγών από παίκτες που δεν έχουν
τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους. Αθηναϊκός, Καβάλα, Φωστήρας, Τρίκαλα,
Εθνικός είναι ομάδες πνιγμένες στα χρέη, ενώ άλλες το παλεύουν ακόμα μέχρι να
βγει η ψυχή τους. Είναι το τίμημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου που
οργανώθηκε, αναπτύχθηκε σε σαθρές βάσεις και διοικείται από «αξιόπιστους»
παράγοντες.

Όσο για τους υπεύθυνους φορείς, κανείς δεν ασχολείται. Ήθελαν το αυτοδιοίκητο
του ποδοσφαίρου, το πέτυχαν και αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να διατηρήσουν
τις καρέκλες και την προβολή τους. Κι άμα η περίσταση το απαιτεί, προχωράμε σε
μία αναδιάρθρωση κατηγοριών για να εξυπηρετήσουμε φίλους που μας στήριξαν στις
δύσκολες στιγμές. Τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα. Τι κι αν υπάρχουν «σκαστές»
περιπτώσεις που υπόκεινται στον Ποινικό Κώδικα. Δυστυχώς, σ’ αυτόν τον χώρο η
δυσοσμία που αναδύεται, εκλαμβάνεται ως γαλλικό άρωμα για τους έχοντες και
κατέχοντες. Ελληνικό ποδόσφαιρο ένα χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.