γιατί… δεν βλέπουμε μεμονωμένα κινηματογραφικά «καρέ»;

Η μηχανή λήψης ή κάμερα παράγει μια «ακινητοποιημένη κίνηση»! Τι σημαίνει
αυτό; Στην ταινία δεν υπάρχει καμία κίνηση. Αυτή δημιουργείται στο μυαλό μας.
Η σειρά των φωτογραφιών (καρέ) δεν είναι παρά κοινές φωτογραφίες που
προβάλλονται «στατικά» η μία μετά την άλλη στην οθόνη, με μία καθορισμένη
ταχύτητα (24 καρέ το δευτερόλεπτο). Η γρήγορη εναλλαγή και το μετείκασμα
δημιουργούν μια εντύπωση κίνησης στο μυαλό μας, καθώς το μάτι μας
«ξεγελιέται». Για να επιτευχθεί η διακεκομμένη κίνηση του παρθένου φιλμ πίσω
από τον φακό της κάμερας, χρησιμοποιείται ένας «φωτοφράχτης»: Ο οπτιρατέρ
(εμφρακτήρ) δεν είναι παρά ένας δίσκος κομμένος στα δύο. Το μισό μέρος του
μένει ακίνητο και το άλλο μισό περιστρέφεται πάνω στο πρώτο. Μια φωτογραφία
(καρέ) μένει ακίνητη πίσω από τον φακό για 1/48 του δευτερολέπτου. Όταν η
φωτογραφία μείνει ακίνητη για να εκτεθεί στο φως ανοίγει ο οπτιρατέρ και όταν
το καρέ πρέπει να φύγει και να έρθει άλλο κλείνει. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια
της κίνησης του φιλμ, ο φακός φράσσεται από τον οπτιρατέρ, που κάνει έναν
πλήρη κύκλο σε 1/24 του δευτερολέπτου, όπως αναφέρεται στο βιβλίο τού Βασίλη
Ραφαηλίδη «12 μαθήματα για τον κινηματογράφο».