Ο ποταμός Κηφισός

Για τις καταστροφές στον Κηφισό γράφει η κ. Σεβαστή Χαλμπέ – Πλατανιώτη,
από τον Βόλο, προβαίνοντας και σε γενικότερες παρατηρήσεις:

«Με την πρώτη βροχή πνιγόμαστε, όπως και με τον πρώτο καύσωνα σκάμε. Μήπως
πνιγόμαστε στ’ άδικο και σκάμε από το κακό μας; Θα γλιτώσει όποιος προλάβει.
Αν δεν του φράξει τον δρόμο ο ξεχασμένος γερανός, δεν τον παρασύρει το
αφρισμένο ρέμα, αν δεν τον εξοργίσει η ανευθυνότητα των εργολάβων και δεν τον
πνίξει η κοροϊδία με τη συγγνώμη των αρμοδίων που, αν και δεν φταίνε, μας
κάνουν τη χάρη να αναλαμβάνουν την ευθύνη κάποιου άλλου “γνωστού – άγνωστου”».

Για το ίδιο θέμα ο κ. Στέργιος Μελτίδης σημειώνει:

«Είναι γνωστό ότι στα δημόσια έργα εμπλέκεται (λέξη της μόδας) ένας κύκλος από
κρίκους, το κράτος, ο εργολάβος, οι μηχανικοί, οι εργάτες κ.λπ. Αν ένας απ’
αυτούς τους κρίκους δεν λειτουργήσει σωστά, δεν υπάρχει αποτέλεσμα ή υπάρχει
αρνητικό, όπως στην τετάρτη πλημμύρα του Κηφισού, όπου η παράλειψη του
κλεισίματος δέκα μέτρων από μπάρες ή αφημένα χαλασμένα μηχανήματα έκαναν το
κακό».