Ο άρχων των συντηρητών

Την εποχή που οι συντηρητές έργων τέχνης μετρώνταν στα δάχτυλα του ενός
χεριού, το όνομα Φώτης Ζαχαρίου σήμαινε πολλά. Ήταν ο πρώτος συντηρητής –
καλλιτέχνης. Χάρη σ’ αυτόν μπορούμε σήμερα να θαυμάζουμε τα λαμπερά χρώματα
στις τοιχογραφίες της Περιβλέπτου και τις άλλες εκκλησίες στον Μυστρά αλλά και
την υψηλή ζωγραφική του Μανουήλ Πανσέληνου στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους. Δικό
του έργο και ο καθαρισμός του περίφημου πορτρέτου Φαγιούμ του Μουσείου
Μπενάκη. Τριάντα χρόνια ο Φώτης Ζαχαρίου δούλεψε στα πιο σημαντικά ζωγραφικά
μνημεία όλης της Ελλάδας. Καθάρισε και αποκατέστησε διακριτικά τα φθαρμένα
τμήματά τους. Ποτέ δεν έγινε υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού. Μαστρο-Φώτη
τον φώναζαν κι ας ήταν απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών και δόκιμος ζωγράφος
– όπως και αγιογράφος. Στα αντίγραφα των εικόνων που έκανε συνδύαζε την
ακρίβεια, την επιμονή, το αίσθημα με την αγάπη και τον σεβασμό για την αρχική
δημιουργία. Το μεγαλύτερο όμως έργο του ήταν η αποτοίχιση – η απόσπαση των 240
τ.μ. τοιχογραφιών του 13ου αι. από την Επισκοπή Ευρυτανίας ώστε να μεταφερθούν
στην Αθήνα. Γι’ αυτούς τους λόγους, η «Αγιορείτικη Πινακοθήκη» ξεκινά από
αυτόν μια σειρά αφιερωματικών εκδόσεων για τους καλλιτέχνες που εμπνεύστηκαν
από το Άγιον Όρος. Δεύτερη μετά θάνατον αναγνώριση. Ο Λευκός Πύργος της
Θεσσαλονίκης παραχωρήθηκε για την έκθεση 59 έργων του που σχετίζονται με το
Άγιον Όρος. Τίτλος της «Φώτης Ζαχαρίου, Άθως Αποτυπώσεις και Μνήμες».