Σοκολάτα, αγάπη μου

Βρισκόμουν στο κατάστημα «Neuhaus», μία από τις πιο γνωστές «μπουτίκ»
σοκολάτας των Βρυξελλών, όταν ένας πελάτης δίπλα μου, Αμερικανός, ψιθύρισε:
«Μοιάζει με τη σοκολατοβιομηχανία Willy Wonka, παντού σοκολάτα!».

Να διαλέξω αυτό με τη σοκολάτα ή αυτό με το φουντούκι;

Οι Βρυξέλλες διαθέτουν εκατοντάδες καταστήματα σοκολάτας. Υπολογίζεται ότι το
Βέλγιο, με πληθυσμό 10 εκατομμύρια, έχει συνολικά πάνω από 2.100 καταστήματα
σοκολάτας. Αυτή την περίοδο είναι γεμάτα τουρίστες που, επιδιδόμενοι στις
χριστουγεννιάτικες αγορές τους, σπεύδουν να την απολαύσουν.

Λεωνίδας. Όσο εντυπωσιακό κι αν είναι το περιτύλιγμά τους, αυτό δεν
σημαίνει ταυτόχρονα και ανώτερη ποιότητα. Έπειτα από μια ολιγοήμερη έρευνα,
κατέληξα πως οι φίλοι που φέρνουν μαζί τους σοκολάτες Λεωνίδας (Leonidas),
μάλλον είναι λίγο τσιγκούνηδες. Διεθνώς αναγνωρισμένα, τα προϊόντα της
βελγικής φίρμας έχουν τη μισή τιμή συγκριτικά με τα καλύτερα του Βελγίου,
απλώς επειδή και το επίπεδο της ποιότητάς τους είναι το… μισό σε σχέση με τα
προηγούμενα.

Godiva. Τα Godiva, γλυκίσματα σε πακέτο που προτιμώνται από τα καλά
εστιατόρια του Λονδίνου, καταλήγουν επίσης χαμηλά στον κατάλογο. Ουσιαστικό
πρόβλημα δεν υπάρχει, εκτός από το ότι η μαζική παραγωγή προλαλεί και εδώ
απώλειες.

Ακόμη και τα αγαπημένα μου κάποτε, Corne Toison d’Or, που κυκλοφόρησαν για
κάποιο διάστημα στο Λονδίνο πριν από μερικά χρόνια από ένα κατάστημα στον
σταθμό του Βατερλό, μπορούν να σταθούν ανταγωνιστικά απέναντί τους.

Δασκαλίδης. Μία άλλη εταιρεία με σοκολάτες, αυτή του Δασκαλίδη
(Daskalides), που είχε καταστήματα στο Λονδίνο και, όπως και ο Λεωνίδας,
διακρίνεται για τις «εξωτικές» ελληνικές καταβολές του, μένει τώρα εκτός
συναγωνισμού. Η πολύ γλυκιά γεύση, κυρίως στη σοκολάτα γάλακτος, είναι
πρόβλημα.

Ύστερα από σοβαρές συζητήσεις με Βέλγους «σοκολατομανείς», συχνούς ταξιδιώτες
των Βρυξελλών με το Eurostar, και ειδικούς, αυτοαποκαλούμενους έτσι, αλλά και
επαγγελματίες, η λίστα των νικητών περιλαμβάνει τέσσερα ονόματα: Neuhaus,
Pierre Marcolini, Wittamer και Mary.

Neuhaus. Η Neuhaus ήταν το πρώτο φαρμακείο στις Βρυξέλλες που πήρε
άδεια να πουλά σοκολάτες – ως αφροδισιακό – το 1857. Ο πρώτος Neuhaus, ο Ζαν
Τζούνιορ, ήταν Ελβετός, όμως εφηύρε τις βελγικές σοκολάτες όταν γέμισε τις
σοκολατένιες μπουκιές με κρεμώδες υλικό φτιάχνοντας έτσι αυτό που σήμερα είναι
γνωστό ως η κλασική βελγική πραλίνα. Η μαντάμ Neuhaus (Λουίζ Αγκοστίνι), που
έκανε καριέρα ερμηνεύοντας όπερα, αντιλήφθηκε ότι χρειαζόταν ένα πακέτο για να
προστατεύει τα γλυκίσματα και ήταν εκείνη που εισήγαγε την καινοτομία, με
αποτέλεσμα το ίδιο κουτί να τα συνοδεύει και σήμερα. Καιρό αργότερα, το 1923,
ο κουνιάδος τού Ζαν εμπνεύστηκε τις υπέροχες συνταγές με πραλίνα Caprice και
Tentation, που διακρίνονται και σήμερα μεταξύ των 67 ποικιλιών που
προσφέρονται στους πελάτες.

Pierre Marcolini. Μπροστά σ’ αυτήν την ιστορία, η Pierre Marcolini
μοιάζει με νεογνό, αν και το όνομά της έχει φτάσει μέχρι το Τόκιο, όπου
διαθέτει κατάστημα. Το προσωπικό της, όμως, δεν είναι εξυπηρετικό και φέρεται
υπεροπτικά, δείχνει μάλιστα ανυπόμονο, αν επιλέξεις κάτι που δεν έχει ήδη
πακεταριστεί. Αρκετοί επίσης διαμαρτύρονται ότι οι τιμές της είναι υψηλές.

Wittamer. Μακρόχρονη είναι και η πορεία της Wittamer. Έχει δύο
καταστήματα, στο ένα σερβίρει διάφορα φαγώσιμα και γλυκά του κουταλιού και το
άλλο πωλούνται σοκολάτες, μπισκότα και κέικ. Από το 1910 παράγει επιλεγμένες
σοκολάτες και γλυκίσματα και έχει χαρακτηριστεί «χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη
σοκολατοβιομηχανία στο Βέλγιο».

Mary. Πόσο πιο ευχάριστο, όμως, να επισκέπτεσαι το μικρό και
παλιομοδίτικο κατάστημα Mary! Το προσωπικό του, μόνο μία κυρία, που με
αφάνταστη υπομονή διαλέγει τις πραλίνες και τις τρούφες κατά τις απαιτήσεις
τών επίσης υπομονετικών πελατών. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην ταιριάζει σε
σοκολατερί εκεί και κυριαρχεί μια αίσθηση ιερότητας. Δεν υπάρχουν έτοιμα
πακέτα και μπορεί να χρειαστείς μισή ώρα για να αγοράσεις ένα κουτί με
σοκολάτες από το Mary. Καθώς περιμένεις όμως, εύκολα πιάνεις συζήτηση με τους
άλλους πελάτες, που επίσης ενθουσιασμένοι παρακολουθούν την ιεροτελεστία.
«Συγχαρητήρια!», αναφώνησε ο άντρας πίσω μου. «Μόνο οι Βέλγοι γνωρίζουν γι’
αυτό το κατάστημα». Κολακευτικό το σχόλιο, όμως οι έγχρωμες φωτογραφίες πίσω
από το ταμείο δείχνουν ότι και οι δύο πρόεδροι Μπους ανήκουν στο πελατολόγιό
του…