Πρόσωπα «Δίνοντας τη Μάχη του Αρνιού»

Ένας από τους πιο δραστήριους ειρηνιστές των ΗΠΑ, ο Φίλιπ Μπέριγκαν, πέθανε
την Παρασκευή στην κοινότητα των ειρηνιστών της Βαλτιμόρης που είχε ο ίδιος
ιδρύσει.

Φιλ Μπέριγκαν: «Πεθαίνω με την πεποίθηση ότι τα πυρηνικά όπλα είναι η πληγή της Γης»

Έπειτα από 40 χρόνια αντίστασης στον πόλεμο και τη βία, ο Φιλ Μπέριγκαν άφησε
την τελευταία του πνοή στα 79 του, δύο μήνες αφότου διαγνώσθηκε πως πάσχει από
καρκίνο του ήπατος και των νεφρών και ένα μήνα αφότου αποφάσισε να διακόψει τη
χημειοθεραπεία. Έφυγε έχοντας δίπλα του τη σύζυγο, τα τρία παιδιά τους και
τους φίλους του στην κοινότητα των ειρηνιστών του Τζόνα Χάουζ της Βαλτιμόρης,
την οποία ίδρυσε το 1973 στο πλαίσιο της αντίστασης στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Τα μέλη της κοινότητας ζουν λιτά, προσεύχονται μαζί, μοιράζονται τις δουλειές
και προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τους Αμερικανούς στη βία του μιλιταρισμού
και του καταναλωτισμού.

Ο Μπέριγκαν ήταν ο πρώτος καθολικός ιερέας που πήρε μέρος, το 1962, στο κίνημα
για τα πολιτικά δικαιώματα. Διάσημος έγινε όμως το 1968, όταν έκαψε στο
Κέιτονσβιλ δελτία επιστράτευσης για τον πόλεμο του Βιετνάμ, με αποτέλεσμα να
γίνει εξώφυλλο στο «Τάιμ», αλλά και να καταδικασθεί σε φυλάκιση. Ενώ βρισκόταν
στη φυλακή, ο διευθυντής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ τον κατονόμασε ως συνωμότη
και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες ότι σχεδίαζε την απαγωγή του Χένρυ Κίσινγκερ
και την ανατίναξη των τούνελ που συνδέουν τα κτίρια του Καπιτωλίου. Τελικά
καταδικάσθηκε μόνο για παράβαση των κανονισμών της φυλακής, επειδή έβγαλε
λαθραία από εκεί επιστολές… Μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ, το 1975,
στόχος του έγινε η πυρηνική πολιτική των ΗΠΑ. «Δίνοντας τη Μάχη του Αρνιού»,
όπως είναι και ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του, ο Μπέριγκαν πέρασε συνολικά 11
χρόνια στη φυλακή για πράξεις πολιτικής ανυπακοής. Τελευταία φορά φυλακίσθηκε
τον Δεκέμβριο του 1999, καταδικασμένος σε 30 μήνες επειδή, μαζί με τρεις
άλλους καθολικούς ειρηνιστές, χρησιμοποίησαν σφυριά και αίμα εναντίον δύο
στρατιωτικών αεροπλάνων για να διαμαρτυρηθούν για τη χρήση απεμπλουτισμένου
ουρανίου στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία.

«Πεθαίνω με την πεποίθηση ότι τα πυρηνικά όπλα είναι η πληγή της Γης», έγραψε
στο τελευταίο του κείμενο, λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του. «Αποτελούν
ύβρι προς τον Θεό, την ανθρώπινη οικογένεια και τον ίδιο τον πλανήτη…
Αφήνουμε μια κληρονομιά θανατηφόρων ραδιενεργών ισοτόπων. Οι λαοί του Ιράκ,
της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν θα αντιμετωπίζουν για
δεκαετίες τον καρκίνο εξαιτίας του απεμπλουτισμένου ουρανίου. Επιπλέον, εδώ
και 57 χρόνια, ο πυρηνικός τυχοδιωκτισμός μας έχει γεμίσει τον πλανήτη με
πυρηνικά σκουπίδια από δοκιμές, 103 πυρηνικούς σταθμούς, εργοστάσια πυρηνικών
όπλων. Λόγω της μυωπικής ηγεσίας, της απληστίας, της χειραγώγησης από τις
εταιρείες μέσων ενημέρωσης, ουδεμία απάντηση έχει δοθεί σ’ αυτή την πραγματικότητα».