΄Ερρευσε άφθονη σαμπάνια…

Μάρθα Καραγιάννη

Η Λυρική Σκηνή έχει το δικό της σταθερό κοινό. Άνθρωποι μιας παλαιότερης
γενιάς αντιμετωπίζουν την ψυχαγωγία τους στη Λυρική με την ευπρέπεια της
αστικής τους αγωγής. Σπεύδουν, άμα τη ανακοινώσει μιας παραγωγής, να
εξασφαλίσουν τα εισιτήριά τους, πηγαίνουν νωρίς στην αίθουσα φορώντας τα καλά
τους ρούχα και παρακολουθούν τις παραστάσεις με συγκινητική συμμετοχή,
φωνάζοντας, σχεδόν πάντα στο φινάλε, «μπράβι – μπράβι». Άξιο παρατήρησης αυτό
το είδος των πιστών θεατών, που εκλείπει στα άλλα θέατρα και που οι
διοικούντες τη Λυρική το σέβονται και το φροντίζουν. Τη φροντίδα τους είδαμε
στην επίσημη πρεμιέρα της οπερέτας του Νίκου Χατζηαποστόλου «Το κορίτσι της
γειτονιάς», που παρουσιάζει η Νέα Σκηνή της Λυρικής, στο θέατρο «Ακροπόλ». Στο
διάλειμμα προσφέρθηκαν από γκαρσόνια με φράκο και παπιγιόν, στους χίλιους
περίπου θεατές – κι όχι μόνο στο φουαγιέ του θεάτρου, αλλά και σε όσους
παρέμειναν εντός της πλατείας – μπεζέδες και σαμπάνια.

… και προσφέρθηκαν μπεζέδες

Σαν παλιά βεγγέρα ήταν! Στο φινάλε εκατοντάδες χρωματιστά μπαλόνια, που είχαν
στερεωθεί στην οροφή, έπεσαν στην πλατεία, και με παιγνιώδη διάθεση τα έσκαγαν
οι κάπως νεώτεροι. Βγαίνοντας, ένας γεμάτος μπουφές, στρωμένες με λευκό
τραπεζομάντιλο ροτόντες στον διάδρομο, έως έξω στον δρόμο, έδιναν τόνο γιορτής
τιμώντας τους καλεσμένους… Σαν παράσταση που πλαισίωνε μία άλλη παράσταση
ήταν. Και μάλιστα αυθεντική. Γιατί η άλλη, η κανονική, που σκηνοθέτησε ο
Γιώργος Ρεμούνδος, μιμήθηκε μιαν εποχή περασμένη με όλα τα κλισέ του παλιού
θεάτρου. Για παράδειγμα, θέλοντας να τονώσει το θεατρικό κομμάτι με το ζευγάρι
της Αντζουλίνας και του Γιακουμή, που είναι δυο λαϊκά παιδιά, έδωσε τους
ρόλους στη Μάρθα Καραγιάννη και στον Γιώργο Παπαζήση. Δύο καλούς ηθοποιούς,
έμπειρους στην κωμωδία, εντός ρόλου ως ταμπεραμέντο, αλλά εκτός ηλικίας ως
φιζίκ. Γιατί, όσο κι αν αφαιρείσαι με το τραγούδι, δεν μπορείς να ακούσεις,
χωρίς κάποιο χαμόγελο, πως αυτό το ώριμο ζευγάρι ονειρεύεται το μέλλον και το
πρώτο τους παιδί…