… στην «Τaverna»

![]() |
![]() |
Η έννοια της ταβέρνας έγινε ξανά της μόδας εδώ και καιρό. Απ’ ό,τι φαίνεται, ο
καθένας έχει τη δική του ερμηνεία, το δικό του όραμα για την έννοια αυτή. Για
ολόκληρες γενιές ζούσαμε με την παραδοσιακή της μορφή, η οποία μας άρεσε και
μας εξέφραζε μέχρι να γίνει ντεμοντέ. Κάποια στιγμή πέσαμε με τα μούτρα σε όλα
τα τωρινά μοδάτα μαγαζιά. Η ταβέρνα ποτέ δεν πεθαίνει σε τούτη τη χώρα, όμως,
και έτσι πριν από λίγα χρόνια αρχίσαμε να την βλέπουμε με άλλη μορφή, πιο
μοντέρνα, πιο ντιζαϊνάτη, πιο in.
Η τελευταία είδηση είναι ότι η τάση της «μοντέρνας ταβέρνας» έφτασε και στα
Βόρεια, μόνο που εκεί σε περιμένουν απ’ έξω οι παρκαδόροι και οι πορτιέρηδες.
Για να μην μπερδέψουμε το concept, όμως, η πιο καινούργια ταβέρνα στην Αθήνα
λέγεται απλώς «Taverna». Είναι η πρώτη και η τελευταία λέξη στο είδος ή απλώς
μια προσπάθεια να κάνει το μπανάλ μόδα;
Βρίσκεται στην Κηφισίας, πάνω από την έκθεση επίπλων Εγγλεζάκης. Πριν γίνει η
«Ταβέρνα», ήταν το τρε τρέντι χαμπουργκεράδικο Jackson Hole και κατόπιν το New
York New York. Φαίνεται ότι όλα αυτά δεν δούλευαν καλά και έτσι έγινε η
ταβέρνα «Taverna».
Το ντιζάιν είναι απλό, με γυαλιστερά ξύλινα τραπέζια και άσπρους τοίχους, ο
κόσμος είναι το συνηθισμένο VIP των Β.Π. Πήγαμε Κυριακή μεσημέρι, και για να
τεστάρουμε την αυθεντικότητα της ιδέας φέραμε και τα πιτσιρίκια μαζί μας. Ήταν
τα μόνα παιδιά στη σάλα και μας κάθισαν στη Σιβηρία, δίπλα δηλαδή στην κουζίνα
και το ταμείο.
Εκτιμώ την προσπάθειά τους να δείξουν τα παραδοσιακά και τοπικά προϊόντα –
τυριά, αλλαντικά και άλλα. Είναι όλα μέσα σε ένα ψυγείο-βιτρίνα το οποίο
αντικρύζεις μόλις μπεις μέσα. Το φαγητό είναι απλό και καλό, όλα παραδοσιακά
με κάποια διαφοροποίηση.
Παραγγείλαμε για αρχή τον πελοποννησιακό καγιανά (ομελέτα με παστό), μια
χωριάτικη σαλάτα, μια κοκορόπιτα και μια μελιτζανοσαλάτα. Ο καγιανάς σίγουρα
δεν ήταν παραδοσιακός, ήταν πολύ πιο αφράτος και μαλακός. Τον σερβίρουν μέσα
στο τηγάνι. Νόστιμο ήταν, κάτι μεταξύ του αυθεντικού και ενός σουφλέ. Η πίτα
ήταν ωραία, το φύλλο, απ’ ότι φαινόταν, σπιτικό, η γέμιση νόστιμη. Η χωριάτικη
σαλάτα ήταν μια χαρά, αλλά πανάκριβη (8,50 ευρώ). Η μελιτζανοσαλάτα, σκούρα
και γεμάτη σπόρους, ήταν μέτρια. Τα κυρίως πιάτα βασίζονται στα παραδοσιακά
της σχάρας αλλά και στα νοσταλγικά της κυριακάτικης μαγειρικής. Το μπιφτέκι,
σερβιρισμένο με γιαούρτι και ψητή πιπεριά Φλωρίνης, ήταν ΟΚ, το χοιρινό
πρασοσέλινο νόστιμο και μπόλικο και τα παϊδάκια που ζήτησε η κόρη μου κανονικά
αλλά ακριβά (34 ευρώ το κιλό).
Η «Taverna», όπως εννοεί το όνομά της, προσφέρει όλα τα κλασικά της κουζίνας
μας, χωρίς πολλή φανφάρα, χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση, αξιοπρεπώς φτιαγμένα αλλά
αρκετά τσιμπημένα στις τιμές.
«Taverna»: Λ. Κηφισίας 236, Φιλοθέη. Τηλ.: 210-6728.053 – 4.















