… στου «Αξώτη»

Δεν είχα πρόγραμμα να πάω σε ταβέρνα το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, αλλά ο
ταξιτζής (ο Κώστας Βενέτης από το Αιγάλεω), που με πήγαινε στο σπίτι μου στο
Χαλάνδρι, μου μιλούσε συνεχώς για κουτούκια. Από τις περιγραφές του με
εντυπωσίασαν όσα μου είπε για ένα κουτούκι με βαρέλια και καλό κρασί, στα
Τουρκοβούνια. Όταν, μάλιστα, μου περιέγραψε ότι το μαγαζάκι αυτό είναι δίπλα
από τα παλιά «Κατσικάκια» τότε συγκινήθηκα και του είπα: «Στρίψε αμέσως και
πάμε εκεί, γιατί στα “Κατσικάκια” από το 1968 έως το 1978 πηγαίναμε πολύ
συχνά, σχεδόν δυο – τρεις φορές την εβδομάδα. Ήταν στέκι στα δύσκολα χρόνια
της δικτατορίας. Εκεί δίναμε ραντεβού με τους συνδικαλιστές φοιτητές και
πολλούς ανώνυμους αγωνιστές κατά της χούντας. Αμέσως μετά τη μεταπολίτευση
είχαμε περάσει εκεί όμορφες βραδιές, με τον Μίκη, τη Φαραντούρη, τον
Καλογιάννη, τη Δημητριάδη, τη Τζώρτζια, τη Θώμη, την Άννα Καρμίρη και άλλους
φίλους. Ήταν θαυμάσιοι άνθρωποι οι ιδιοκτήτες στα «Κατσικάκια», ο Αργύρης, η
γυναίκα του, τα παιδιά του Γιώργος, Θόδωρος και Λίτσα.

Τώρα αυτό το στέκι έχει κλείσει. Και όταν ο ταξιτζής σταμάτησε για λίγο, σ’
αυτό το σημείο, πραγματικά στενοχωρήθηκα. Λίγο πιο κάτω, στον ίδιο δρόμο,
σταθμεύσαμε στο κουτούκι του «Αξώτη». Ένα πολύ καλό, ζεστό και ανθρώπινο
στέκι, όπου οι ιδιοκτήτες του, αδελφοί Νίκος και Χρήστος Βάσιλας, συνεχίζουν
την παράδοση του παππού τους, που είχε ανοίξει μαγαζί με κρασί δίπλα από αυτό
που υπάρχει τώρα. Ένας κοτσονάτος και διαυγής 89χρονος, ο Νίκος Βάσιλας από
την Απείρανθο της Νάξου, βρισκόταν ανάμεσά μας. Παρακολουθούσε τα εγγόνια του
και χαιρόταν που εξυπηρετούσαν τους πελάτες, αλλά και για το ότι ακολουθούν
πιστά τις συμβουλές του και φτιάχνουν πολύ καλό κρασί. Ο διάκοσμος απλός,
λιτός, με φωτογραφίες των παλιών μεγάλων του ρεμπέτικου και του λαϊκού
τραγουδιού και άλλες λαϊκές εικόνες. Από τα μεγάφωνα ακούγεται (σε χαμηλούς
τόνους) μουσική με τραγούδια ρεμπέτικα και λαϊκά αυθεντικά. Στη συντροφιά μας
με τον Κώστα Βενέτη έχουν έλθει κι άλλα δυο παιδιά τού ραδιοταξί «Ενότητα», ο
Μιχάλης και ο Τάκης, ενώ ο μπάρμπα Νίκος με σκουφί στο κεφάλι θυμάται τα πρώτα
δύσκολα χρόνια μετά τον πόλεμο, όταν δούλευε με το κομπρεσέρ, στην ίδια
περιοχή, τότε που άρχιζε η ανοικοδόμηση της Αθήνας. Δούλεψα πολύ σκληρά, μας
λέει, με τον κασμά και το φτυάρι. Κι όταν τελείωνα τη δουλειά είχα στήσει μια
παράγκα εδώ και έβαζα κρασί για να πουλάω στη γειτονιά. Όσοι έρχονταν εδώ για
να πάρουν μισή οκά ή ένα κατοστάρι ρετσίνα έφερναν μια χούφτα ελιές, καμιά
παστή σαρδέλα ή χαψί και πίναμε όλοι μαζί. Καμιά φορά ανάβαμε φωτιά με παλιές
εφημερίδες και ψήναμε ρέγγες. Έτσι ξεκίνησε το μαγαζί εδώ. Οι αδελφοί Νίκος
και Χρήστος Βάσιλας (γιοι του Αντώνη) συνεχίζουν την παράδοση του παππού, με
καλή κουζίνα και θαυμάσια ρετσίνα. Ο Νίκος και η σύζυγός του, Ευανθία,
ετοιμάζουν τας-κεμπάπ, μπακαλιάρο σκορδαλιά, μαρίδα τηγανητή, σαρδέλες στα
κάρβουνα, χταπόδι, καλαμαράκια, σαγανάκι, φάβα, προβατίνα στα κάρβουνα, κρέατα
της ώρας και σαλάτες. Για επιδόρπιο, φρούτα, γιαούρτι – μέλι και χαλβάς από
τον Κοσμίδη της Δραπετσώνας. Ιδιαίτερα καθαροί οι κοινόχρηστοι χώροι του
μαγαζιού.

Λαϊκή ταβέρνα «Ο Αξώτης», Παπαρσένη 15 – Τουρκοβούνια (Πολύγωνο).
Τηλέφωνο: 210-6459.130. Ανοιχτό κάθε βράδυ, εκτός Κυριακής.