Τόπο στα νιάτα

Πάει ο καιρός που οι δόκιμοι καλλιτέχνες περίμεναν στην ουρά μια ζωή και
γερνούσαν ώσπου να έρθει η σειρά τους να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στην
Μπιενάλε της Βενετίας. Το αποτέλεσμα από αυτή την τακτική είναι γραμμένο στην
ιστορία του θεσμού, αφού ελάχιστες φορές η χώρα μας απέσπασε κάποια διάκριση.
Τώρα, βρισκόμαστε στο αντίθετο άκρο, των δυναμικών, αν και αδοκίμαστων,
σύγχρονων καλλιτεχνών, με το σύντομο βιογραφικό, που είναι όμως καλά
δικτυωμένοι μέσα στα πράγματα. Καλλιτέχνες, όπως η Αθανασία Κυριακάκου που
απέσπασε πρόσφατα το βραβείο της Ουνέσκο για νέο καλλιτέχνη, στην Μπιενάλε του
Τσετινιέ στο Μαυροβούνιο. Στα έργα της συνδυάζει την περφόρμανς, την
τεχνολογία, το βίντεο. Η Κυριακάκου πάντως πήρε το βραβείο μ’ ένα έργο όπου,
μεταξύ των άλλων, «έλεγε τον καφέ». Ο δεύτερος εκπρόσωπός μας, σύμφωνα με τις
πρώτες πληροφορίες, είναι ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Ρότσιος. Ο Ρότσιος
συμμετείχε με μια πρόταση στην πρώτη Μπιενάλε των Τιράνων. Η δε εθνική
επίτροπος – είναι νέα κι αυτή, Ελληνοαμερικανίδα ιστορικός τέχνης, η Μαρίνα
Φωκίδη – είχε συμμετάσχει στα προπέρσινα «δωμάτια της τέχνης», που οργανώνει ο
Καππάτος. Βέβαια, όσο δεν κινητοποιούνται άλλου είδους υποδομές και
διασυνδέσεις – ας πούμε η ενεργός υποστήριξη συλλεκτών όπως λ.χ. ο κ. Δάκης
Ιωάννου – οι προσπάθειες του υπουργείου Πολιτισμού να εκσυγχρονίσει το
προβαλλόμενο εικαστικό πρόσωπο της χώρας, θυμίζουν μια παλιά ελληνική παροιμία
που ξεκινάει με το «άλλαξε ο Μανωλιός…».