ΡΕΝΕ ΓΚΟΣΙΝΙ «Αστερίξ» σε λεξικό 14.000 λημμάτων

![]() |
![]() |
|
Αριστερά ο Ρενέ Γκοσινί, δεξιά ο Αλμπέρ Ουντερζό, το δίδυμο της επιτυχίας του |
Είκοσι πέντε χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Ρενέ Γκοσινί έφυγε στα
51 του χρόνια, ξαφνικά, ύστερα από ένα εξαντλητικό τεστ κοπώσεως στο οποίο
υποβλήθηκε η καρδιά του. Όποιος όμως ανατρέξει στο όνομά του θα βρεθεί σε μία
θάλασσα από ιστορίες κόμικς. Από τον γενναίο Αστερίξ μέχρι τον κοκαλιάρη Λούκι
Λουκ, τον δολοπλόκο Ιζνογκούντ ή τον εύστροφο Μικρό Νικόλα μέχρι τους
υπόλοιπους θαμώνες ή περαστικούς χαρακτήρες των άλμπουμ που ο Γκοσινί
δημιούργησε.
Ο θησαυρός του Γκοσινί είναι πλούσιος. Πεντακόσια εκατομμύρια αντίτυπα των
λευκωμάτων του έχουν πουληθεί σε όλον τον κόσμο και τον έχουν αναδείξει στον
δεύτερο πιο πολυμεταφρασμένο δημιουργό (σε 107 γλώσσες) μετά τον Ιούλιο Βερν.
Και στο πλαίσιο αυτής της επετείου από τον θάνατό του, κυκλοφορούν στη Γαλλία
πολλά έργα γύρω από τους ήρωές του και τη δουλειά του. Ανάμεσα σε αυτά, το
Λεξικό Γκοσινί, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις J.-C. Lattes με 14.000
λήμματα. Το Άλμπουμ Γκοσινί, των Φιλίπ Κασοάρ και Ζαν Πιερ Μερσιέ (εκδ. Les
Arenes), βασίζεται σε 33 ανέκδοτα κείμενα του Ρενέ Γκοσινί. Και οι εκδόσεις
Hachette θα κυκλοφορήσουν μία πολυτελή έκδοση του τελευταίου του έργου «Ο
Αστερίξ στο Βέλγιο», σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων που θα συνοδεύεται από
ένα οκτασέλιδο ειδικό ένθετο.
«Η μνήμη του πατέρα μου», σημειώνει στην εφημερίδα «Φιγκαρό» η κόρη τού Ρενέ
Γκοσινί, Αν, «είναι ζωντανή μέσα από τα “συννεφάκια” των κόμικς του. Αλλά και
συνεχίζεται από άλλους δημιουργούς οι οποίοι τρέφονται από το έργο του.
Σκέφτομαι αυτά τα ταλέντα στα οποία ο σημαντικός εκδότης Γκι Βιντάλ πρόσφερε
στέγη, δημιουργώντας την αξιόλογη συλλογή “Poisson pilote”. Σκέφτομαι τους
διακεκριμένους με το βραβείο Ρενέ Γκοσινί, βραβείο που θέσπισε η μητέρα μου
και του οποίου γιορτάζουμε φέτος τη δέκατη απονομή. Σκέφτομαι, τέλος, όλους
εκείνους που σήμερα μπορούν να ασκήσουν το επάγγελμα του σεναριογράφου κόμικς.
Επαγγελματική ιδιότητα παραγνωρισμένη που φώτισαν ο πατέρας μου και άλλοι
πρωτεργάτες. Πράγματι έχω στην κατοχή μου το σώμα του έργου του. Όμως δεν
πρόλαβε να μου το αφιερώσει. Αν ζούσε θα ήταν ο παππούς ενός αγοριού που
ανακαλύπτει τον Οβελίξ να ετοιμάζεται να καταβροχθίσει το τρίτο του αγριογούρουνο».















