Πέντε αγκάθια «βλέπει» η Εκκλησία

Πέντε ενστάσεις κατά του νομοσχεδίου εγείρει η Εκκλησία και ζητά να αναβληθεί
η διαδικασία της ψήφισής του προκειμένου να αρχίσει ένας ευρύτερος διάλογος
στην κοινωνία.

Τις αντιρρήσεις αυτές κατέθεσε χθες στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, η
οποία επεξεργάζεται το νομοσχέδιο, ο αρχιμανδρίτης Νικόλαος Χατζηνικολάου,
καθηγητής της Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης και Πρόεδρος της Επιτροπής
Βιοηθικής της Ιεράς Συνόδου.

«Εσείς είστε πολιτικοί, εμείς είμαστε παπάδες», είπε απευθυνόμενος προς τους
βουλευτές ενώ χαρακτήρισε τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου «περισσότερο
διακοσμητικές». «Δεν θέλουμε ένταση, σεβόμαστε τη λεπτότητα του θέματος, ο
κόσμος άλλωστε δεν επιθυμεί να βλέπει την Πολιτεία να τσακώνεται με την
Εκκλησία», πρόσθεσε.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φίλιππος Πετσάλνικος, λίγο πριν από την έναρξη της
συζήτησης, κατέστησε σαφές ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να προχωρήσει σε
οποιαδήποτε αλλαγή των διατάξεων του νομοσχεδίου εκτός απ’ αυτές τις οποίες
ήδη έχει αποδεχθεί κατόπιν των σχετικών παρατηρήσεων της Εκκλησίας.

Αναφερόμενος όμως σ’ αυτές ακριβώς της αλλαγές ο πατέρας Χατζηνικολάου
υποστήριξε ότι επιχειρήθηκε να εμφανισθεί από τα ΜΜΕ πως υπήρξε συναίνεση της
Εκκλησίας: «Η Πολιτεία – τόνισε – ασφαλώς έχει διαφορετικές από εμάς
παραμέτρους αλλά δεν μας ζήτησε τον λόγο». Και συμπλήρωσε πως χρειάζονται για
το συγκεκριμένο ζήτημα να γίνουν διάφορες συζητήσεις στην τηλεόραση αλλά και
να οργανωθούν συνέδρια πανελλαδικά με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων
φορέων. Σε ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου τονίζεται ότι «οι όποιες τροποποιήσεις
που έγιναν καταδεικνύουν την καλή διάθεση της Πολιτείας να συνεργαστεί με την
Εκκλησία. Δεν φανερώνουν όμως και την παράλληλη διάθεσή της να λύσει συνετά το
μεγάλο πρόβλημα της οικογένειας, να στηρίξει τον θεσμό της, να προστατεύσει τα
συμφέροντα των μελλογέννητων παιδιών και να αποδείξει τον σεβασμό της στην
ανθρώπινη ζωή».

Σύμφωνα, πάντως, με την Εκκλησία τα πέντε «αγκάθια» στο νομοσχέδιο είναι τα
εξής:

1. Δεν είναι ακριβής ο όρος “γονιμοποιημένο ωάριο” για την περιγραφή
του εμβρύου πριν από την εμφύτευση και ζητά να αντικατασταθεί με τον όρο
«προεμφυτευτικό έμβρυο” ή “έμβρυο in vitro”.

2. Η δυνατότητα που παρέχεται στις άγαμες γυναίκες να κάνουν χρήση της
τεχνητής γονιμοποίησης.

3. Η νομοθέτηση της “ετερόλογης γονιμοποίησης” (με σπέρμα τρίτου δότη)
και της μεταθανάτιας γονιμοποίησης (με σπέρμα αποθανόντος συζύγου).

4. Η νομιμοποίηση της τεκνοποίησης μονίμων συντρόφων εκτός
θεσμοθετημένου γάμου.

5. Η διατήρηση των προϋποθέσεων δημιουργίας πλεοναζόντων εμβρύων, όσα
δηλαδή διατηρούνται στην κατάψυξη ή για μελλοντική χρήση από τους φυσικούς
γονείς τους, ή προς δανεισμό σε υπογόνιμα ζευγάρια είτε για την επιτέλεση
πειραμάτων.

Υπέρ του νομοσχεδίου τάχθηκε ο επιστημονικός συνεργάτης της Εθνικής Επιτροπής
Βιοηθικής κ. Π. Βιδάλης λέγοντας ότι η τεχνητή αναπαραγωγή είναι μία
αποφασιστική ενίσχυση του δικαιώματος για την ίδρυση οικογένειας. Ο κ. Βιδάλης
παραδέχθηκε ότι στην Επιτροπή διατυπώθηκαν διαφορετικές απόψεις, ωστόσο,
αναγνώρισε ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου βρίσκονται σε συμφωνία με τα κοινά
στάνταρ των σύγχρονων χωρών. Και πρόσθεσε πως το νομοσχέδιο κινείται σύμφωνα
με την ιατρική ιδεολογία και την ηθική του ιατρικού κόσμου.