[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στην πολιτική, όλα είναι θέμα χρόνου – θέμα τάιμινγκ που λένε και οι
αγγλομαθείς. Κι εννοούν ακριβώς ότι αυτό που σήμερα είναι κάτι σημαντικό, χθες
ίσως να μην ήταν τίποτε. Όπως και αύριο μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό,
κάτι υποδεέστερο ή κάτι μεγαλύτερο τέλος πάντων. Εισαγωγή αναγκαία, διότι αυτό
πια το φλερτ του ΠΑΣΟΚ με τη… Δεξιά της Αριστεράς, τον Συνασπισμό, δεν
αντέχεται! Όχι ως επιλογή του ΠΑΣΟΚ – περί ορέξεως άλλωστε, κολοκυθόπιτα –
αλλά ως πρακτική. Θυμούνται τη συνεργασία με αυτό το τμήμα της Αριστεράς, την
επομένη των εκλογών. Θύουν για λίγες ημέρες στο όνομά της, παρουσιάζοντάς την
ως πανάκεια για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας (μεταξύ μας όλο το πρόβλημα
είναι πώς το ΠΑΣΟΚ θα παραμείνει στην εξουσία και πώς ο Συνασπισμός θα
ξαναγυρίσει στα υπουργικά σαλόνια, ύστερα από 13 χρόνια – μετά το «βρώμικο
’89» δηλαδή) και μετά τους περνάει, γιατί χάνονται στην καθημερινότητα. Τα
έχουμε ξαναζήσει αυτά…

Το πείραμα Ντ’ Αλέμα πάντως, δεν ευτύχησε…

Η μοναδική φορά που δεν ακολουθήθηκε ο κανόνας ήταν πριν από τρία – τέσσερα
χρόνια, όταν ο Σημίτης έβαλε στο τραπέζι αυτή την ιστορία της κεντροαριστερής
συνεργασίας ως προοπτική για τη σταθερή παρουσία στην εξουσία προοδευτικών
κυβερνήσεων. Είχε φέρει μάλιστα κι εκείνον τον Ντ’ Αλέμα, πρόεδρο της ιταλικής
ΕΛΙΑΣ (αγνώστου διαμονής και απασχόλησης έκτοτε) για να αγορεύσει επί της
κεντροαριστερής συμμαχίας – η οποία, εκείνου πάντως, δεν του βγήκε σε καλό. Η
αλήθεια είναι ότι ούτε και του Σημίτη του βγήκε σε καλό, διότι κάποιοι στο
ΠΑΣΟΚ είδαν αυτή την ιστορία ως μια ευκαιρία αφαίμαξης στελεχών του
Συνασπισμού, ο οποίος αντέδρασε, και δικαίως, έντονα. Τι έμεινε από όλο αυτό;
Οι κατηγορίες του ΣΥΝ ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ανειλικρινές. Να δείτε που και τώρα
το ίδιο θα γίνει. Άμα ξεκινάς, υποτίθεται, τη διαδικασία προσέγγισης έχοντας
ως βάση το «ο Νίκος Κωνσταντόπουλος μια χαρά υπουργός Δικαιοσύνης θα ήταν»,
γράψε σβου και πάμε γι’ άλλα…

Ν.Δ.: Πρώτα προσέγγιση -αργότερα το φλερτ…

Ο Κ. Καραμανλής δεν έχει τέτοια προβλήματα. Με ποιον να συνεργαστεί; Με την
δεξιοδεξιά; Αυτή την έχει καπαρώσει ο Καρατζαφέρης και μένει τώρα να δούμε πώς
θα μπορέσει ο αρχηγός να προσεγγίσει αυτό το άγριο μαγαζί που διεκδικεί
ισότιμη σχέση μαζί του. Πολλοί στη Ρηγίλλης λένε «κάθε πράγμα στον καιρό του»,
κι εννοούν ότι κοντά στις εκλογές θα γίνει ό,τι είναι να γίνει. Υπάρχει,
άλλωστε, το προηγούμενο του Στ. Μάνου, που προσχώρησε την παραμονή της
ανακήρυξης των συνδυασμών. Με τον Καρατζαφέρη γιατί πρέπει να γίνει
διαφορετικά; Πάντως εκείνοι που παρατηρούν ψύχραιμα τα γεγονότα, επισημαίνουν
πόσο έχουν πέσει οι αντικαρατζαφερικοί τόνοι στο εσωτερικό της Ν.Δ. Είναι το
πρώτο βήμα για την προσέγγιση. Μετά θα έρθει το φλερτ…

Γιατί βιάζεται ο Καραμανλής

Άλλωστε τον Καραμανλή, άλλα τον απασχολούν τώρα. Προέχει να μαζευτεί το
μαγαζί, να σταματήσουν οι γκρίνιες, και να ξεκινήσει πάλι την ανηφόρα του ο
νεοδημοκράτης Σίσυφος. Είδατε με πόση ευκολία ξεπέταξε τις συνεδριάσεις των
κομματικών οργάνων – με τελευταία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας προχθές; Την
ίδια ώρα στο ΠΑΣΟΚ δεν έχει συγκληθεί ούτε το Εκτελεστικό Γραφείο για να
συζητήσει το αποτέλεσμα των εκλογών. Γιατί βιάζεται ο Καραμανλής; Διότι
γνωρίζει περισσότερο από τον καθένα ότι κάθε μέρα που περνάει, εις βάρος του
είναι. Θα αρχίσει να τον αμφισβητεί το σύμπαν (που τώρα απλώς περιορίζεται σε
μουρμούρα στους διαδρόμους), κι αυτό δεν είναι καλό. Είναι;

Αρχιεπισκόπου λόγος διχαστικός

Καλό δεν είναι σίγουρα να διαλέγεις ως ακροατήριο μικρά παιδιά και να βγάζεις
το προσωπικό σου πρόβλημα, μιλώντας με παραβολές και αφαιρετικό λόγο. Το ότι ο
Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν το κατάλαβε αυτό και διάλεξε τα αθώα παιδάκια
του Αρσακείου για να τους μιλήσει για κρεατομηχανές, κιμάδες και άλλα τέτοια
απεχθή, είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους. Ο ίδιος βγάζει το πρόβλημά του με
πολιτικούς, δημοσιογράφους, μέσα ενημέρωσης – όσους όσους δηλαδή δεν
στοιχίζονται πίσω του, και δεν δέχονται αδιαμαρτύρητα όσα από άμβωνος
εξαπολύει επί δικαίους και αδίκους. Η κοινωνία όμως, τι χρωστάει να ακούει από
το στόμα αυτού που έπρεπε να διδάσκει με λόγο, αλλά και με πράξεις, την του
Χριστού την πίστη την Αγία, και την αγάπη προς αλλήλους, τον διχασμό σε όλες
του τις μορφές;

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ποιος θα πει τα «ναι» στο Κυπριακό;

Επειδή λόγος πολύς γίνεται για επίλυση του Κυπριακού το αμέσως επόμενο
διάστημα, καλού – κακού κρατήστε μερικές επιφυλάξεις. Υπάρχει μια σύγχυση με
την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό μάλλον πρέπει να θεωρείται
τελειωμένη ιστορία. Δύσκολα θα βρεθεί ευρωπαϊκή χώρα να αναιρέσει το «ναι» στη
διεύρυνση της Διάσκεψης των Βρυξελών. Αλλού όμως είναι το θέμα: η ένταξη δεν
σημαίνει κατ’ ανάγκην και λύση του κυπριακού προβλήματος. Οι πτυχές της
πρότασης του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν περιλαμβάνουν και πράγματα
που δύσκολα θα δεχθεί ο κυπριακός Ελληνισμός – κι από κοντά και ο ελληνικός
λαός. Πώς για παράδειγμα να αποδεχθεί κανείς Τούρκο πρόεδρο στην Κυπριακή
Δημοκρατία; Ή τουρκοκυπριακό κράτος ισοδύναμο με την σημερινή Κυπριακή
Δημοκρατία; Δύσκολα θα πει κανείς «ναι» σε κάτι τέτοια. Ή καλύτερα, να το
πούμε αλλιώς: «ναι» μπορεί να πει – πώς θα σταθεί μετά δεν ξέρουμε. Κι αυτό
είναι που φοβίζει (τρομάζει) την Αθήνα…