Βρέχει μπαλάντες

Ο σίφουνας της φολκ, που σαρώνει τελευταία (και ο κ. Ντίλαν το διασκεδάζει
αφάνταστα παίζοντας μουσική με ψεύτικα γένια χωρίς να περιμένει το Χάλουιν)
παρασύρει και την κ. Τρέισι Τσάπμαν, από τις πιο αδικημένες της ακουστικής
μουσικής γενικά. Καιρός ήταν, λοιπόν, να βρέξει για χάρη της και να ποτίσει
τις μπαλάντες, που θα πουν πάλι – με την κιθάρα – για την αγάπη και την
απώλεια, για ό,τι είναι πολιτικό και παγκόσμιο, για ό,τι μπορεί να σώσει την
τελευταία στιγμή. Μια φορά «φόλκι» για πάντα «φόλκι», το «Let It Rain» (της
Warner) ακόμη μια ιστορία σαν κι αυτές, με τη φροντίδα ειδικά του Τζον Πάρις
στην παραγωγή, γίνεται ωραιότατο φθινοπωρινό σάουντρακ, από αυτά που
υπενθυμίζουν την αλλαγή της εποχής, της ώρας, της διάθεσης, της «εσωτερικής»
διακόσμησης του καθενός. Με την προϋπόθεση πως οι αλλαγές δεν σας τρομάζουν.