ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο μπαμπούλας

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Τάκης Δημητρακόπουλος, Ευβοίας 29, Χαλκίδα,
γράφει:

«Πρέπει να σας πω, ότι δεν φοβάμαι πια τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Πάλιωσε. Ως
συνταξιούχος, πατέρας πέντε παιδιών, “είδα” τις 152.000 στο δυσθεώρητο ύψος
των 270 ευρώ! Κόντυνε η σύνταξη. Που ο Μητσοτάκης, αν θυμάστε, άλλαξε τον
τρόπο μέτρησης των συντάξεων με προκρούστειο τρόπο. Εννέα χρόνια μετά, ακόμη
έτσι είναι… Πέρασε στα αζήτητα, όπως τόσα και τόσα άλλα που οι Δημοκράτες
υποσχέθηκαν. Ζείτε στην Αθήνα, η αστική επαρχία, όμως, βογγά. Τι να πω πια,
για όλα όσα αισχρά συμβαίνουν και προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας. Σκάνδαλα,
βολέματα, “δικοί” μας και… άλλοι! Τέτοιος γεννήθηκα, έτσι έζησα και ζω,
έτσι, βλακωδώς διαπιστώνω, μεγάλωσα τα παιδιά μου. Αντρικά, ίσια, ντόμπρα,
αλλά “άλλα”. Καπνιστής “φτηνών” λαθραίων τσιγάρων ύποπτης προέλευσης πια, από
τα 270 ευρώ καταναλώνω ο αθεόφοβος τουλάχιστον 180 στα… βίτσια και τις
παραλυσίες. Δίσκοι; Βιβλία; Σινεμά ή θέατρο; Μακρινό παρελθόν… Συνεχίστε το
ίδιο τροπάρι για βρώμικο ’89, σκεπάστε, κρύψτε, κουκουλώστε ό,τι προλάβετε,
υπάρχει όμως μνήμη. Έχουν προ πολλού ξεπεραστεί τα όρια της γελοιότητας. Τα
επιχειρήματα είναι και παλιά και ύποπτα. Χρόνια μετά, “φταίει” η εξάμηνη
συγκυβέρνηση. Όχι, δεν υπήρξε οικουμενική! Τόσα χρόνια, κράτα με, (για να) σε
κρατώ! Θά ‘ρθει ίσως η Δεξιά! Ε, και; Τι θα ‘χω να χάσω παραπάνω; Έτσι κι
αλλιώς θα είμαι “άλλος”. Τουλάχιστον θα ξέρω ότι “απέναντι” θα έχω εχθρό,
όχι… φίλο, όπως οι κυβερνώντες “φίλοι” και συγγενείς ιδεολογικά. Θα μπορούσα
να γράφω μέρες για όλα όσα έζησα, ζω και βλέπω. Και, ξέρετε, δεν κλαψουρίζω!
Το ‘φαγα το παραμύθι κάποτε, μού ‘ριξαν και το δόλωμα, αλλά, δεν! Είμαι,
ευτυχώς, αρκετά ξύπνιος, δεν τσίμπησα, και ευτυχώς δεν κατάφεραν να με
κοντύνουν! Κυβέρνησαν και κυβερνούν, χωρίς την ευθύνη της ψήφου που μου αναλογεί».