γιατί… λέμε τη φράση «του ήρθε κουτί»;

«Μας έρχεται κουτί» όταν κάτι φτάνει στην ώρα του, μας εξυπηρετεί ή μας
εφαρμόζει άψογα. Η φράση έλκει την καταγωγή της στα πρώτα χρόνια της βασιλείας
του Όθωνα, όταν η κοσμική Αθήνα έκανε τα πρώτα της βήματα. Κοσμικές
συγκεντρώσεις και δεξιώσεις στα ανάκτορα απαιτούσαν και την ανάλογη αμφίεση.
Οι μοδίστρες και οι ράφτες της Ελλάδας, εξειδικευμένοι στις παραδοσιακές
πλουμιστές με κεντίδια φορεσιές, αν και πεπειραμένοι δεν ήταν σε θέση να
ράψουν όσα επέβαλε η δυτική μόδα, που επικρατούσε στα μεγάλα σαλόνια και οι
φραγκοραφτάδες – εκείνοι που έραβαν δηλαδή με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα –
εμφανίστηκαν αργότερα. Οι κομψοί Αθηναίοι που ήθελαν να ακολουθήσουν τον συρμό
δεν μπορούσαν να εμπιστευθούν τα πανάκριβα υφάσματα σε ελληνικά χέρια και
έδιναν τις παραγγελίες τους στο Λονδίνο ή το Παρίσι. Γι’ αυτό και περίμεναν με
αγωνία λίγες ημέρες πριν από κάθε κοινωνική εκδήλωση, αν τα νέα τους συνολάκια
(που συσκευάζονταν σε κουτιά) θα έφταναν εγκαίρως, όπως γράφει ο
συγγραφέας-δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις
παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη). Αν όλα πήγαιναν καλά, τους «είχε έρθει
κουτί». Αν δε, η εφαρμογή ήταν καλή και χωρίς να έχει προηγηθεί πρόβα, τότε τα
ρούχα έκαναν τον κύριο ή την κυρία που τα φορούσε «του κουτιού».