Πρόσωπα Το μυστικό της «Σαν»

«Σταθείτε στο ύψος σας, εισέρχεστε στη χώρα της “Σαν”»: αυτό γράφει η
ταμπέλα έξω από την αίθουσα σύνταξης της μεγαλύτερης καθημερινής εφημερίδας
της Αγγλίας.

Ο Ντέιβιντ Γιέλαντ πήγε πριν από τέσσερα χρόνια στο Λονδίνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αναλάβει τη διεύθυνση της «Σαν»

Εδώ και 30 χρόνια, η «Σαν» αποτελεί την κορωνίδα των εφημερίδων που εκδίδει ο
Ρούπερτ Μέρντοχ στη Βρετανία. Για τον Ντέιβιντ Γιέλαντ, που πήγε πριν από
τέσσερα χρόνια στο Λονδίνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αναλάβει τη
διεύθυνση της εφημερίδας, «δεν υπάρχει χαρακτηριστικός αναγνώστης της «Σαν»,
όπως δεν υπάρχει χαρακτηριστικός θεατής του BBC. Μας διαβάζει η ελίτ, είτε
μιλάμε για τον πρωθυπουργό είτε για τους διοικητές επιχειρήσεων. Μας διαβάζουν
οι πάντες».

Η «Σαν» είναι για την Αγγλία ό,τι η «Μπιλντ» για τη Γερμανία και η «Εξπρέσεν»
για τη Σουηδία. Κατέχει το 27% της αγοράς εφημερίδων της Βρετανίας, τη
διαβάζει ένας στους τέσσερις ενηλίκους της χώρας και η ημερήσια κυκλοφορία της
υπερβαίνει τα 3,7 εκατομμύρια φύλλα. Ο Γιέλαντ αρνείται όμως ότι η εφημερίδα
μπορεί να αλλάξει σε μια νύχτα τη γνώμη των ψηφοφόρων για κάποιο ζήτημα. «Αν
την ερχόμενη Τρίτη αποφασίζαμε να στηρίξουμε το ευρώ νομίζοντας ότι θα
υιοθετούσε αυτή την άποψη και το εκλογικό σώμα, θα κάναμε λάθος», λέει σε
συνέντευξή του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Η «Σαν» αποτελεί μια ισχυρή δύναμη
στον βαθμό που βρίσκεται στην ίδια «φάση» με τους αναγνώστες της».

Ο Γιέλαντ βρίσκεται πολύ κοντά στον ηλικίας 71 ετών ιδιοκτήτη της News
Corporation. «Αν επισκεφθείτε τον όροφο του Μέρντοχ στη News Corp, στη Νέα
Υόρκη, θα εκπλαγείτε με το πόσο λίγοι άνθρωποι δουλεύουν εκεί. Δεν πρόκειται
για μια δυσκίνητη επιχείρηση, δεν υπάρχει γραφειοκρατία».

Αυτό σημαίνει ότι ο Μέρντοχ έχει άμεση επαφή με τους διευθυντές του, στους
οποίους τηλεφωνεί πολλές φορές την ημέρα, χωρίς να τον ενδιαφέρει η διαφορά
ώρας. «Όταν ασχοληθεί μαζί σου, είναι σαν το φως ενός φάρου, σε φωτίζει και
είναι πολύ, πολύ λαμπερό», λέει ο Γιέλαντ. «Έπειτα το φως μετακινείται αλλού,
και είναι η σειρά της «Νιου Γιορκ Ποστ» ή της «Φοξ» ή κάποιου άλλου. Όσο
περισσότερο καιρό περνώ μαζί του, τόσο καλύτερα καταλαβαίνω πόσο σημαντικές
είναι οι οικογενειακές επιχειρήσεις στη βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης».

Σύμφωνα με τον Γιέλαντ, μια εφημερίδα κινδυνεύει να απομονωθεί και να χάσει
την αξιοπιστία της όταν επιτίθεται διαρκώς σε μια κυβέρνηση που υποστηρίζεται
από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Τον κίνδυνο αυτόν τον διατρέχει η «Ντέιλι
Μέιλ». «Βρίσκονται στο κρύο και γαβγίζουν στο φεγγάρι, χωρίς να τους ακούει
κανείς. Πρέπει να θυμούνται ότι είναι μετρημένες οι φορές που μπορείς να
επιτεθείς σε προσωπικούς τόνους στον πρωθυπουργό και στη σύζυγό του».