Δρόμοι

Το κακό…

… ήταν κάποτε περιορισμένο σε χρόνο και σε χώρο. Το έγκλημα συνέβαινε
συνήθως νύχτα, σε κάποια κακόφημη γειτονιά. Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο
μετέδιδαν την είδηση με τα σχετικά στερεότυπα: ξένος, ναρκομανής, γκέτο. Το
έγκλημα σήμερα είναι διαφορετικό. Δεν υπάρχει ασφάλεια πουθενά, νύχτα, μέρα.
Στα περίχωρα της Ουάσιγκτον, ο ελεύθερος σκοπευτής που αφήνει πίσω του
τραπουλόχαρτα Ταρό με τον «Μεγάλο θεριστή», θέρισε χθες άλλο ένα, το ένατο
θύμα – μια γυναίκα που φόρτωνε τα ψώνια της στο αυτοκίνητό της.

Ο ελεύθερος σκοπευτής…

… δεν γνωρίζει περιορισμούς, ούτε φυλετικούς ούτε ταξικούς. Στον θάνατο,
δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους. Τον φοβούνται το ίδιο μαύροι και λευκοί, μικροί
και μεγάλοι, ποδοσφαιρικοί αγώνες αναβάλλονται, οι μαθητές δεν βγαίνουν στις
αυλές των σχολείων, οι εκδρομές τους ματαιώνονται και η αστυνομία αναζητεί ένα
άσπρο ημιφορτηγό με το οποίο πιστεύει πως μετακινείται ο δολοφόνος. Ποιος
δολοφόνος; αναρωτιέται ο Καλ Τόμας στους «Νάντο Τάιμς». Κανείς δεν έχει δει το
πρόσωπό του. Ίσως είναι κάποιος που έχει κυριευτεί από τη βία που πλημμυρίζει
την τηλεόραση. Ή κάποιος βετεράνος των αμερικανικών πολέμων, που πάσχει από
μετατραυματικό σύνδρομο. Όλοι αναζητούν μια εύλογη εξήγηση που θα μπορούσε να
κλείσει αυτή την υπόθεση.

Οι φόνοι…

… του ελεύθερου σκοπευτή εντείνουν την ανησυχία σε μια χώρα που άλλοτε
πίστευε πως ήταν ασφαλής ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, κοντά σε φιλικούς γείτονες
και με την πεποίθηση ότι οι εγκληματικές ενέργειες ήταν κάτι που συνέβαινε
μόνο στα γκέτο. Η αρχή έγινε την 11η Σεπτεμβρίου. Τώρα, ο ελεύθερος σκοπευτής
αποτελειώνει τη δουλειά. Υπάρχει ανασφάλεια παντού. Ωστόσο, εκείνο που κάνει
εντύπωση σε ένα μέρος όπου πριν από λίγες στιγμές εκτυλίχθηκε μια τραγωδία
είναι η πραγματικότητα της καθημερινής ζωής. Σε έναν τέτοιο δρόμο, κοντά στην
Ουάσιγκτον, βρέθηκε ο δημοσιογράφος Μάθιου Ένγκελ της «Γκάρντιαν», ο οποίος
έχει βρεθεί και αλλού, σε πολύ πιο επικίνδυνα μέρη. Μπορείς να περάσεις όλη
σου τη ζωή παρακολουθώντας ρεπορτάζ από το Ισραήλ, δίχως να καταλάβεις ποτέ τι
σημαίνει η καθημερινότητα της ιντιφάντα, τι σημαίνει η ανεμελιά της ισραηλινής
ζωής, τι σημαίνει η οργισμένη παλαιστινιακή αποστροφή.

Η ζωή…

… στα περίχωρα της Ουάσιγκτον κάθε τόσο σταματάει ξαφνικά από μια σφαίρα του
ελεύθερου σκοπευτή. Όμως, λίγες ώρες ή λίγες μέρες αργότερα, μέχρι το επόμενο
Σαββατοκύριακο, η καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων ξαναγυρίζει στα γνωστά.
Χρειάζεται κάτι παραπάνω από έναν ελεύθερο σκοπευτή για να σταματήσει ο κόσμος
να κάνει τα σαββατιάτικα ψώνια του. Ίσως, μάλιστα, αυτή να είναι η μοναδική
λογική αντίδραση. Ο Μάθιου Ένγκελ έχει βρει ένα δικό του κόλπο για να
ξεπερνάει τον φόβο. Θυμάται το Λόκερμπι. Τότε, οι άνθρωποι βρίσκονταν στα
σπίτια τους και ετοίμαζαν το δείπνο, όταν το αεροπλάνο έπεσε στα κεφάλια τους.