Εκλογικά επιθεωρησιακά νούμερα

Πού να το φανταζόταν η μαμή – δήμαρχος, αγαπημένος κινηματογραφικός ρόλος της Γεωργίας Βασιλειάδου, ότι μισό αιώνα και πλέον αργότερα, θα αποτελούσε την αποκλειστική πηγή έμπνευσης για φτηνές τηλεοπτικές εκλογικές επιθεωρήσεις

Προσωπολόγοι, ηθοποιοί, τραγουδιστές, κονφερασιέ, ξεχασμένες ηθοποιοί παλιών
σίριαλ με μίνι ώς τον αφαλό, το πρωινό σόου των καναλιών την ημέρα των εκλογών
ήταν μια εθνική επιθεώρηση, ένα σόου εθνικής φαιδρότητας, που ήρθε να
συμπληρώσει με τρόπο φυσικό τη σαπουνοπερική προεκλογική τηλεοπτική περίοδο –
έλαμψε η διαφορά της ΝΕΤ, που επέμεινε στην παραδοσιακή κάλυψη και σχολιασμό
από δημοσιογράφους.

Η αλήθεια είναι ότι η επιμονή των υποψηφίων στο πρόσωπο – τους είδαμε όλους
στις αφίσες, τόσο φρέσκους που λες και το λείο, ροδαλό δέρμα ήταν το απόλυτο
μήνυμά τους για τις τοπικές κοινωνίες – η επιμονή των πάνελ στις προσωπικές
αντιπαραθέσεις με χροιά παρωχημένων ιδεολογικοπολιτικών αντιθέσεων, τα
σαββατιάτικα γλεντάκια, καθιερωμένα προ της εκλογικής αναμέτρησης με τις
κάμερες στο κατόπι, ήταν τα εισαγωγικά νούμερα για το κεντρικό θέαμα ανήμερα
των εκλογών.

Είδαμε τους υποψήφιους στις γειτονιές, στις λαϊκές να ξαφνιάζουν τις
νοικοκυρές και τους μανάβηδες με τις χειραψίες. Τους είδαμε στις ψαραγορές,
στις κρεαταγορές, στούς τόπους της καθημερινής δραστηριότητας του πολίτη, που
υποτίθεται ότι διατηρούν την αρχέγονη συμβολική σημασία της «αγοράς».
Περαστικοί βεβαίως, ακολουθώντας την επικοινωνιακή στρατηγική, που κατέστρωσαν
τα ειδικά επιτελεία τους. Στρατηγική που βασίζεται στις αρχέγονες πλην
αποστεωμένες πλέον μνήμες για τη λειτουργία της πόλης. Αποθεώθηκε έτσι για μία
ακόμη φορά η «αγορά»-ντεκόρ, για να επιβεβαιωθεί πανηγυρικά σε αυτές τις
εκλογές για τους τοπικούς άρχοντες, πως το τοπικό έχει χαθεί από τον πολιτικό
λόγο, όπως και το συλλογικό.

Κατόπιν αυτού το τηλεοπτικό πανηγύρι που ξεκίνησε στα κανάλια από νωρίς
το πρωί με φωτογράφους και στυλίστες – ο κ. Διαμαντόπουλος, ο κ. Ασλάνης στο
Mega – να σχολιάζουν το μακιγιάζ και τις ενδυματολογικές επιλογές των
υποψηφίων και των οικογενειών τους, για να συνεχιστεί με πάνελ ηθοποιών,
κωμικών βεβαίως, προσωπολόγων και ό,τι άλλο ενισχύει το θέαμα της καναλικής
φαιδρότητας, επιβεβαίωσε την κυριαρχία της τηλεόρασης, της φτηνής και εύκολη
τηλεόρασης, σε βάρος ακόμη και των ουσιαστικότερων αρχών της δημοκρατίας.

Ακούσαμε προσωπικά σχόλια, γίναμε μάρτυρες προσωπικής εμπάθειας, όπως εκείνης
του Ζάχου Χατζηφωτίου μία ημέρα νωρίτερα, που με αγένεια ανεπίτρεπτη για έναν
κύριο της ηλικίας του σχολίαζε, καλεσμένος της Άννας Παναγιωταρέα, τις ελιές
στο πρόσωπο της κ. Φώφης Γεννηματά, καταφεύγοντας σε σχόλια κομμωτηρίου αντί
άλλου πολιτικού επιχειρήματος.

Όσο λιγότερος ήταν ο λόγος για τα τοπικά, για τα ουσιαστικά προβλήματα,
τόσο πιο φανταχτερό γινόταν, ημέρα με την ημέρα, το τηλεοπτικό πανηγύρι. Μέχρι
που ανήμερα των εκλογών είδαμε στο πρωινό πρόγραμμα του Γιώργου Παπαδάκη στον
ΑΝΤ1, όπου ήταν καλεσμένος ο κ. Πάγκαλος, να παρουσιάζεται στο στούντιο
αποστακτήριο τσίπουρου, σαν αστείο υποτίθεται, επειδή ο πολιτικός όχι μόνο
θεωρείται πότης και καλοφαγάς, αλλά έχει κάνει και επερώτηση στη Βουλή για
πρόβλημα των παραγωγών τσίπουρου.

Άσχετο; Διόλου. Και αν οι θεωρητικοί μιλούν για τη συλλογική
φαντασίωση, στην οποία οι πολιτικοί στις προεκλογικές τους εκστρατείες
προσπαθούν να ανταποκριθούν, το βέβαιο είναι ότι η τηλεόραση την έχει πλέον
διαμορφώσει στα μέτρα της.

Αποσπάσματα από παλιές ελληνικές ταινίες αποτέλεσαν στα δελτία ειδήσεων την
οπτική επένδυση χαριτωμένων ρεπορτάζ για τις εκλογές, αστεία, ευφυολογήματα,
δήθεν σατιρικά σχόλια ανέλαβαν να επενδύσουν την εκλογική αναμέτρηση με τον
μανδύα της κωμωδίας.

Στο πρωινό πρόγραμμα του Mega με τον Γιώργο Στραβελάκη και τη Μάρα
Ζαχαρέα βρίσκονται καλεσμένοι ηθοποιοί των σίριαλ-σουξέ του καναλιού, που
πρέπει όλοι να απαντήσουν με χιούμορ, όπως τους προτρέπει ο παρουσιαστής. Ο
προσωπολόγος κ. Έβαν Γεωργουλάκης ανέλυε τα χαρακτηριστικά των υποψηφίων, με
σχόλια, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ευθεία παρέμβαση στις επιλογές των
ψηφοφόρων, μια και οι προσωπολόγοι έχουν αναδειχθεί σε είδος γκουρού των
μύχιων της προσωπικότητας – και η αυθεντία τους δεν έχει αντίλογο φυσικά – το
μάτι δείχνει τούτο, το φρύδι δείχνει εκείνο. Μήπως να ξέραμε και τι θα κάνουν
ακριβώς οι χριστιανοί όταν θα εκλεγούν; Αλλά αυτό είναι περιττό στο σόου της
ελαφρότητας.

Στο Star απέναντι από τον Θοδωρή Δρακάκη βρίσκεται η Ισμήνη Καλέση, μεταξύ
άλλων ηθοποιών και τραγουδιστών, με μίνι που ικανοποιεί απολύτως την
περιέργεια του φακού, ο οποίος ταξιδεύει στα πόδια της ενώ εκείνη εκτοξεύει
άκρως πολιτικά σχόλια.

Καμία σάτιρα, κανενός είδους σκανδαλώδες και ανατρεπτικό χιούμορ ευφυούς
καλλιτέχνη θα μπορούσε να αναμετρηθεί με αυτή την ανυπέρβλητη επιθετική
γελοιότητα της εγχώριας εκλογικής επιθεώρησης.