Εγώ με τον Δήμο; (Μπα, θα προτιμήσω τον Γιάννη)

Αν πάλι το δημόσιο συμφέρον σάς αφήνει παγερά αδιάφορους, τότε υπενθυμίζω ότι
ψηφοφόρος είμαι, πελάτης δηλαδή, και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Απευθύνομαι στους άρρενες πρώτα. Θα μιλήσω ανοιχτά, για να μη χάνουμε χρόνο.
Λυπηθείτε μας! Πριν αποφασίσετε να εμπιστευθείτε τη διαφημιστική σας
εκστρατεία στη χαρισματική ξαδέρφη σας που έγραφε ανέκαθεν καλές εκθέσεις,
ξανασκεφτείτε το λίγο. Τι αφίσα σάς ετοίμασε η ξαδέρφη στις προηγούμενες
εκλογές; Πρόκειται για μια τεράστια φωτογραφία σας με κοστουμιά μπλε λουσάτη,
πόζα executive-τσέλιγκα, μάτι προσανατολισμένο στο επέκεινα, ύφος αποφασισμένο
να μας τακτοποιήσει τη ζωή εδώ και τώρα; Μάλιστα. Ρίξτε τώρα μια ματιά στο
σλόγκαν που σκαρφίστηκε – τοποθετημένο πιθανότατα διαγωνίως με κόκκινα
γράμματα, να κάνει και αντίθεση με την μπλε κοστουμιά. Έτσι είναι; Ωραία.
Διαβάστε το τώρα: Λέει «Καρμιτζόγλου, για συνέχεια στη συνέπεια»,
«Καραματσάγγος ο επιστήμων, ο άνθρωπος», «Νέες ιδέες για μια νέα Νέα
Φιλαδέλφεια»; Ε, λοιπόν πόσες τέτοιες νέες ιδέες νομίζετε ότι μπορούμε να
αντέξουμε εμείς οι τάλανες ψηφοφόροι σας; Γιατί μας το κάνετε αυτό; Αφού είστε
παχουλός με αχόρταγο και τρυφηλό βλέμμα, γιατί υιοθετήσατε σλόγκαν του τύπου
«Φαταούλογλου, κοντά στον δοκιμαζόμενο λαό»; Οι φωτογραφίες προδίδουν, δεν σας
είχε περάσει ποτέ απ’ το μυαλό; Κι εσάς κύριε, που σιδερώσατε με photoshop
κάθε προγούλι και ρυτίδα και μου ποζάρετε σαν μαθητούδι, τι το θέλετε αυτό το
«τριάντα χρόνια με τον λαό για τον λαό»; Από το μαιευτήριο αρχίσατε;
Γεννημένος πολιτικός, που λένε;

Δεύτερη παράκληση: Μην εξηγείτε στο διαφημιστικό σας φυλλάδιο τι σας ώθησε να
ασχοληθείτε με τα κοινά. Δεν χρειάζεται, ξέρουμε. Η εξουσία είναι γλυκιά και
τα οφέλη όσων την διαχειρίζονται ακόμα γλυκύτερα. Αν συνδυάζετε το καλό σας με
το καλό μας ακόμα καλύτερα. Αλλά μη μας γράφετε ότι αυτοθυσιάζεστε για πάρτη
μας, γιατί δεν θα σας πιστέψουμε. Πείτε μας αχάριστους και αγνώμονες, αλλά
διαγράψτε αμέσως κάθε υποψία αυτοθυσίας από το βιογραφικό σας – ειδικά αν
έχετε ποτέ καταγγελθεί για απάτη, παθητική δωροληψία κ.λπ.

Στις κυρίες τώρα: Κυρίες μου, το γουρούνι κι αν το πλένεις, το σαπούνι
σου χαλάς. Με το ένα χέρι ψηφίστηκε επιτέλους η ποσόστωση για να εξομαλύνει το
όνειδος της Ευρώπης, τη χαμηλότατη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική.
Χαρήκαμε κι εμείς. Η παραδοσιακή οπτική ξαναχτύπησε όμως. Όταν είδα τη
μεγαλοφυή διαφήμιση που μας καλούσε εμάς τις γυναίκες να (δια)κοσμήσουμε τα
ψηφοδέλτια με το σπιρτόζικο σλόγκαν «Εγώ με τον Δήμο – για να ανανεωθεί η
σχέση», μπερδεύτηκα. Σε μοιχεία μάς προέτρεπαν; Σε πάρτι μας προσκαλούσαν; Σ’
αυτήν την περίπτωση εγώ δεν θέλω τον Δήμο, προτιμώ τον Γιάννη που είναι και
χορευταράς.

Αρκετά πια! Σταματήστε να μας πουλάτε τη γελοιοποίησή μας για προσφορά. Οι
γυναίκες δεν είναι μόνο για το «νοικοκύρεμα του Δήμου», ούτε «για το μέλλον
των παιδιών μας», ούτε για βρεφονηπιακούς σταθμούς και ψευτοκαλλιτεχνικά. Οι
λίγες γυναίκες που κόντρα στους μηχανισμούς κατόρθωσαν να ανεβούν ψηλά, έχουν
αποδείξει ότι κάνουν δουλειά για δέκα άντρες (απ’ αυτούς που επιδεικνύουν με
συνέχεια τη συνέπεια). Είναι έξυπνες, πρακτικές, έχουν αιώνες εμπειρίας να
συνδυάζουν τα ασυνδύαστα, έχουν συνεργατικό πνεύμα, καταλαβαίνουν από πρακτικά
προβλήματα γιατί έχουν λύσει εκατομμύρια στη ζωή τους, έχουν καλύτερες
σπουδές. Το μόνο που δεν έχουν, είναι αυτοπεποίθηση. Και κάτι τέτοιες
διαφημίσεις – η νοικοκυρούλα που τακτοποιεί τα λουλούδια στο βάζο για χάρη του
Δήμου – μας την ρίχνουν ακόμα περισσότερο. Τι ψιθυρίζει στο υποσυνείδητό μας
αυτή η διαφήμιση; Αυτό είσαι κυρά μου, μας λέει, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να
σε βάλουμε και στο δημαρχιακό μέγαρο – ανάθεμα την Ε.Ε. -, οπότε έλα να μας
φρεσκάρεις λίγο το image, γιατί μας μπουχτίσανε οι ψηφοφόροι μας. Όλο και
καμιά βοηθητική δουλίτσα θα σου βρούμε να κάνεις…

Αυτά είχα να πω, κι αν ακούγονται θυμωμένα, είναι γιατί έχω θυμώσει. Δεν
πιστεύω πια ότι γίνονται κατά λάθος αυτά. Ρίξτε μια ματιά στη διαφήμιση που
χρηματοδότησαν τα Ηνωμένα Έθνη για την παράνομη διακίνηση γυναικών και τον
εξαναγκασμό στην πορνεία. Αυτή μάλιστα! Είναι μια δουλειά έξυπνη, ευρηματική,
που σε πιάνει απ’ το στομάχι και αδυνατείς να την ξεχάσεις. Συμπέρασμα:
Προωθείτε την ισότητα; Πρέπει, επιτέλους, να το αποδείξετε και να αφήσετε στην
μπάντα αφέλειες του τύπου «δεν βρίσκουμε γυναίκες να βάλουμε στα ψηφοδέλτια»
Πού να τις βρείτε; Αφού τις στείλατε ραντεβουδάκι με τον Δήμο!

Η Λένα Διβάνη είναι επίκουρος καθηγήτρια της Διπλωματικής Ιστορίας στη
Νομική Σχολή Αθηνών.