Ιδού η επιτυχία…

Επιτυχημένο το – ας το πω – «φεστιβάλ μονολόγων» της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας.
Καλλιτεχνικά και οργανωτικά. Δούλεψαν πολύ οι άνθρωποι που το είχαν αναλάβει,
φαίνεται. Και αν ο Λάκης Λαζόπουλος δεν τους τα είχε μουσκέψει με τη μεγάλη
διάρκεια της παράστασής του, ταλαιπωρώντας μας για δυο βραδιές, όλα θα είχαν
πάει ρολόι. Από την άλλη, η επιτυχία «βγήκε» από τα θέατρα και «τριγύριζε» στο
Μεταξουργείο. Η γειτονική πλατεία του παλιού Μεταξουργείου έσφυζε από ζωή. Και
όχι μόνο τη βραδιά των δύο «συμπληρωματικών» συναυλιών… Ζωντάνεψε η
υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης, ζωντάνεψαν και οι άνθρωποί της.

… ιδού και το πήδημα

Επανέρχομαι με κάποιες παρατηρήσεις, ίσως χρήσιμες, μια και η Πολιτιστική
Ολυμπιάδα έχει ήδη δηλώσει ότι θα επανέλθει και το 2003 στην ιδέα – που μακάρι
να γίνει θεσμός. Πρώτον, πιστεύω ότι άντεχε για δέκα αντί για έξι μέρες που
κράτησε, με τρεις και όχι μόνον δύο παραστάσεις κάθε μονολόγου. Τα θέατρα
είναι μικρά και η προσέλευση αποδείχθηκε μεγάλη, σε ορισμένες παραστάσεις τόσο
ώστε πολλοί να ταλαιπωρηθούν και κάποιοι να μη χωρέσουν. Δεύτερον, νομίζω ότι
το φεστιβάλ θα πρέπει να πραγματοποιείται Απρίλιο με Μάιο, στο τέλος της
θεατρικής σεζόν και όχι στην αρχή της, όταν οι ηθοποιοί ετοιμάζουν τις
κανονικές παραστάσεις τους του χειμώνα, δεν έχουν χρόνο και μπορεί να
καταφύγουν στο «άρπα κόλλα», όπως και συνέβη με δυο τρεις φέτος. Τρίτον, οι
διαδικασίες επιλογής θα πρέπει να είναι πιο αντιπροσωπευτικές, πιο διαφανείς
και, όσο γίνεται, να αποφεύγουν τις «διαπλοκές». Και τέταρτον – ιδού η Ρόδος,
ιδού και το πήδημα… -, τις – πολλές – επιτυχημένες παραστάσεις του φεστιβάλ
θα πρέπει να τις δει και η υπόλοιπη Ελλάδα που διψάει.