ΤΖΑΚ ΝΙΚΟΛΣΟΝ «Το παρακάνω! Γι’ αυτό είμαι καλός…»

Το σπίτι του Τζακ Νίκολσον στέκει ψηλά πάνω από το Λος Άντζελες, στο Μαλχόλαντ
Ντράιβ, σε ένα βουνό που το λένε Bad Boy Hill, o Λόφος – δηλαδή – του Κακού
Αγοριού. Ο Μάρλον Μπράντο και ο Γουόρεν Μπίτι μένουν κι αυτοί στη γειτονιά. Το
σπίτι είναι σιωπηλό, σαν να περιμένει τον ιδιοκτήτη του να το γεμίσει με τη
θορυβώδη παρουσία του. Ξαφνικά η πόρτα ανοίγει διάπλατα και μπαίνει ο
Νίκολσον.

«Hey babe, μπορείς να μου φτιάξεις λίγο καφέ;» ακούγεται να λέει στη γυναίκα
που φροντίζει το σπίτι. Περνάει μέσα στο καθιστικό, βυθίζεται σε μια πολυθρόνα
που έχει θέα πίνακες Πικάσο και Μπέικον και ανάβει τσιγάρο. Είναι το πρώτο από
τα πολλά που ο 65χρονος Νίκολσον θα καπνίσει στη διάρκεια της συνέντευξης για
τη ζωή του, την καριέρα του και την καινούργια του ταινία «About Schmidt», με
την οποία ανοίγει το 40ό Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης.

Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία, σκηνοθετημένη από τον Αλεξάντερ Πέιν και ο
Νίκολσον πρωταγωνιστεί στον ρόλο ενός ασφαλιστή που υποχρεώνεται να βγει στη
σύνταξη και αποφασίζει στα 66 του να πάρει τους δρόμους με ένα τροχόσπιτο. Και
με μια τέτοια ταινία – πώς να μην το προσέξει κανείς; – η καριέρα του Νίκολσον
κλείνει κύκλο. Τριάντα τρία χρόνια πριν, στον «Ξένοιαστο καβαλάρη» – το φιλμ
που ουσιαστικά έκανε γνωστό τον Νίκολσον – έπαιζε τον Τζορτζ Χάνσον, έναν
δικηγόρο από τον Αμερικάνικο Νότο που αποφάσιζε να ακολουθήσει δύο παράνομους
οδηγούς μηχανών Χάρλεϊ Ντάβινσον και να διασχίσει μαζί τους την απέραντη
Αμερική, αναζητώντας την απόλυτη ελευθερία. Σαν Γουόρεν Σμιντ τωρα ο Νίκολσον
οδηγεί πάλι στις ίδιες ατέλειωτες λεωφόρους.

«Μεγάλοι ρόλοι για ηθοποιούς πάνω από 65 δύσκολα βρίσκονται», πιστεύει ο Τζακ Νίκολσον. «Αν δεν πρόκειται για ένα στρατηγό, ένα δικαστή, ένα δολοφόνο, συνήθως έχουν να κάνουν με τον θάνατο και την παραίτηση από τη ζωή»

Ο ρόλος ωστόσο για τον Νίκολσον των δύο Όσκαρ είναι πρόκληση, αφού πια
θεωρείται ο πλέον ειδικός σε παρανοϊκούς πρωταγωνιστές – ποιος ξεχνάει τη
«Λάμψη» και τη «Φωλιά του Κούκου»; – και εκκεντρικούς χαρακτήρες, όντας ο
ίδιος τύπος εκρηκτικός. Ο καινούργιος ήρωας όμως, ο Σμιντ, είναι ένας άνθρωπος
που δεν έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, κατά τα λόγια του
σκηνοθέτη, δεν είναι παρά ένας «ανθρωπάκος».

«Και αυτό ακριβώς έκανα. Έπαιξα έναν ανθρωπάκο», εξηγεί ο Νίκολσον. «Με
μια σχεδόν άφωνη ερμηνεία», προσθέτει. Έχει αυτό που λέμε απόλυτη συνείδηση
της ηλικίας του. Μέγάλοι ρόλοι για ηθοποιούς πάνω από 65 δύσκολα βρίσκονται,
πιστεύει. «Αν δεν πρόκειται για ένα στρατηγό, ένα δικαστή, ένα δολοφόνο,
συνήθως έχουν να κάνουν με τον θάνατο και την παραίτηση από τη ζωή».

Ο Τζακ Νίκολσον λάμπει πραγματικά όταν μιλάει για την κόρη και τον γιο του, τα
παιδιά από την πρώην σύντροφό του Ρεμπέκα Μπρουσάρ. Και τα μάτια του
αστράφτουν σαν έφηβου όταν στην κουβέντα αναφερθεί το όνομα της Λάρα Φλιν
Μπόιλ, της 32χρονης ηθοποιού και συντρόφου του εδώ και λίγο καιρό, της οποίας
η φωτογραφία είναι κρεμασμένη μέσα σε πλαίσιο στο μπάνιο του σπιτιού. Εκεί
όμως που νιώθει σαν στο σπίτι του είναι όταν μιλάει για την ηθοποιία. Με τον
ίδιο ενθουσιασμό που αναφέρεται στα πρώτα βήματά του στο σινεμά, με τη «λόου
μπάτζετ» παραγωγή «The Cry Baby Killer» του 1958, μιλάει και για την επόμενη
ταινία του, κωμωδία με τον Άνταμ Σάντλερ, το «Anger Management» που θα βγει
στις αίθουσες του χρόνου.

Για τον ρόλο του Γουόρεν Σμιντ του «About Schmidt», ισχυρίζεται πως
προετοιμάστηκε με τον ίδιο περίπου τρόπο που δουλεύει κάθε ρόλο. «Πάντα με
ενδιέφερε πρώτα όχι τόσο το να παίξω ένα ρόλο, αλλά να αποκτήσω τη φυσική
εικόνα του ατόμου που υποδύομαι κάθε φορά. Για τον Σμιντ, σκέφτηκα, πώς θα
ήμουν στ’ αλήθεια αν ζούσα αυτή την καθιστική ζωή; Και μπήκα στο νόημα μέχρι
που δεν μου άρεσα καθόλου. Μέχρι που ανησύχησα δηλαδή για το αν θα τα καταφέρω
να ξαναγυρίσω στον πραγματικό μου εαυτό…».

Ένα είναι σίγουρο πάντως. Πως αντίθετα από τον Γουόρεν της καινούργιας του
ταινίας, ο Νίκολσον δεν έχει σκοπό να αποσυρθεί. Μιλάει για το μέλλον με τη
φλυαρία και τον ενθουσιασμό που είχε στην αρχή της καριέρας του. «Θα μου άρεσε
να μη με ένοιαζαν πολύ οι κριτικές, αλλά με νοιάζουν», λέει. «Υπάρχει η
περίπτωση να φέρω τον εαυτό μου σε πολύ δύσκολη θέση με την ταινία που μόλις
έκανα με τον Άνταμ, γιατί είναι έξω από τη ζώνη τού να νιώθω άνετα. Το έκανα
και πάλι δηλαδή για να προκαλέσω αυτή την αντίδραση και να βάλω τον εαυτό μου
στη θέση όπου θα μπορέσουν να πουν…”ωχ, το παρακάνει πάλι”. Και το παρακάνω,
αλλά, διάολε, γι’ αυτό είμαι καλός…».

Ξεκίνησε από κλητήρας

Ο Νίκολσον, που μετακόμισε από το Νιού Τζέρσεϊ στο Λος Άντζελες, μπήκε στον
κόσμο του θεάματος από την είσοδο των γραφείων της MGM όπου εργάστηκε ως
κλητήρας στο τμήμα κινουμένων σχεδίων. Και για μισή περίπου δεκαετία δούλευε
αποκλειστικά με τον σκηνοθέτη b-movies Ρότζερ Κόρμαν γιατί μέσω εκείνου μόνο
μπορούσε να βρει κάποια δουλειά. Θυμάται πως πήδηξε τον φράχτη στα στούντιο
Τσάπλιν, τότε, για να περάσει οντισιόν για τον ρόλο του μαζοχιστή πελάτη του
σαδιστή οδοντίατρου στο «Μαγαζάκι του τρόμου» του 1960. Πήρε τον ρόλο. Αλλά
έπρεπε στ’ αλήθεια να πηδήξει τον φράχτη γιατί ο Κόρμαν ήταν πολύ τσιγκούνης
για να πληρώσει έναν φρουρό να ανοίγει την πύλη του στούντιο.

INFO

Η ταινία «About Schmidt» θα προβληθεί στην Ελλάδα την άνοιξη του 2003

Επιμέλεια: Μαρία Μαρκουλή