ΜΑΤΙΕΣ Αχ, η άδεια…

Πόσες μέρες που ξαναγύρισα στη δουλειά; Τριάντα – και ούτε! Κι όμως, άρχισα να
μετράω, από τώρα, τους μήνες που με χωρίζουν από το… επόμενο καλοκαίρι! Και
το ίδιο, πιστεύω, κάνουν και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι. Ονειρεύονται την άδεια
του… 2003! Η άδεια… Την περιμένεις πώς και πώς, την παίρνεις, την
παραβιάζεις κατά μερικά εικοσιτετράωρα και πάνω που ‘χεις βρει τους
καλοκαιρινούς ρυθμούς σου – κολύμπι, τάβλι, πρέφα, χαζοξενύχτι και
πολιτικές… αναλύσεις της πλάκας – τελειώνει ο Αύγουστος, μπαίνει ο
Σεπτέμβρης κι αρχίζουν να σε τραβάνε απ’ το μανίκι χίλιες μύριες υποχρεώσεις.
Οπότε επιστροφή στην Αθήνα, γραφείο, καθημερινή μελέτη των εφημερίδων,
χειρόγραφα και τράβα κορδόνι…

Όχι και πως στην εξοχή είχα απαρνηθεί τον Τύπο. Κάθε άλλο. Ιδίως εφέτος, που η
ιστορία της Ι7 Νοέμβρη, με τις συνταρακτικές αποκαλύψεις των συλληφθέντων
«αγωνιστών» της, με κρατούσε, συνεχώς – κι όλο τον κόσμο, μαζί μου – όρθιο στο
ένα πόδι, με τα μάτια ορθάνοιχτα και το μυαλό να τρέχει, όλο να τρέχει, σε
χιλιάδες πρόσωπα, σε χιλιάδες καταστάσεις, σε χιλιάδες μύθους…

Ήταν ένα φοβερό καλοκαίρι, για μένα… Ο Σταύρος Απέργης, πέθανε! Ο Γιώργος
Κρεμμυδάς, πέθανε! Ο Πάνος Φιαμέγκος, ο συμμαθητής μου από το Γυμνάσιο,
πέθανε! Μάγκας ο Κρεμμυδάς, με τα «θα σου δώκω» του, ζεϊμπεκάς, ρεμπέτης,
εραστής, πότης, δεν άφηνε τίποτα από τη ζωή να πέσει κάτω. Βιαζότανε! Κι όπως
αποδείχτηκε, είχε δίκιο… Άλλος άνθρωπος ο Σταύρος, θα μπορούσα να το πω
χωρίς καμιά επιφύλαξη: αστέρι! Τον γνώρισα στη δεκαετία του ’60. Εύστροφος,
χιουμορίστας, με ταλέντο συγγραφικό, χαριτωμένος, καλόκαρδος, έτοιμος, πάντα,
να βοηθήσει! Αμ, ο Φιαμέγκος; Από τα γλυκύτερα πλάσματα του κόσμου!..

Φυσικά, όπως κάθε χρόνο, την «έβγαλα» στο Μόλυβο. Κατέβηκα, όμως – κάτι που
γίνεται σπανίως – και στη Μυτιλήνη. Γι’ αυτήν τη σπουδαία εκδήλωση που
οργάνωσε ο Νίκος Σηφουνάκης για τον Λέοντα Καραπαναγιώτη. Δυνατές στιγμές, με
τον «τελευταίο διανοούμενο της δημοσιογραφίας». Και ανοιχτή καρδιά, απ’ όλους
όσοι – και ήταν πολλοί – παραβρέθηκαν στη γιορτή. Στην αυλή του υπέροχου, πια,
κτιρίου του υπουργείου Αιγαίου.

Κόσμος και ντουνιάς και φέτος στο νησί. Ο Σκανδαλίδης. Ο Άκης. Ο «Σήφουνας»
βεβαίως, κάθε μέρα, που λέει ο λόγος. Ο Φασιανός. Ο πεζογράφος Γιώργος
Σκαμπαρδώνης. Ο Νιάρχος. Ο Φωστιέρης. Ο θεατρικός συγγραφέας Γιώργος
Χασάπογλου. Ο φίλος μου ο ΚΥΡ, που βραβεύτηκε κιόλας. Ο Γιάννης Σπανός. Ο
Αριστείδης Καμάρας. Και οι μόνιμοι – του Μόλυβου – Τίτος Πατρίκιος, Ανδρέας
Στάικος, Κατερίνα Καμάρα, Ανδρέας Τύρος. Και του χρόνου…