[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Έχει η γελοιότητα όρια; Όχι βέβαια. Εκτείνονται στο άπειρο. Εκεί όπου δεν
υφίσταται κανένα μέτρο πώς να υπάρχει γελοιόμετρο; Ως εκ τούτου, κακώς πολλοί
εξ ημών απορούμε με την προσπάθεια ορισμένων να μας πείσουν ντε και καλά ότι
εν Ελλάδι υφίσταται οργανωμένο κίνημα συμπαράστασης στους εγκλείστους
συμμορίτες του Κορυδαλλού που έγιναν γνωστοί υπό το εμπορικό σήμα «17
Νοέμβρη». Κίνημα δεν υπάρχει βέβαια. Αυτό που υπάρχει είναι η αγωνιώδης
προσπάθεια κάποιων τύπων να βγουν στον αφρό της δημοσιότητας – είναι όλοι
αυτοί που αγωνίζονται να μας πείσουν ότι τα μέλη της ομόρρυθμης εταιρείας
«Ξηρός – Κουφοντίνας – Σερίφης και Σία» είναι πολιτικοί κρατούμενοι, και ως
τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπιστούν!

Το ελληνικό… Σιν Φέιν. Η μεγάλη πλάκα μ’ αυτούς τους τύπους είναι ότι
διαδίδουν εδώ κι εκεί πως όπου να ‘ναι στήνεται και λειτουργεί το ελληνικό
«Σιν Φέιν»! Για τους αδαείς, πρόκειται για τη νομιμόφρονα έκφραση του IRA, του
Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού. Βεβαίως και η πολυπράγμων μυλωνού ήθελε τον
άνδρα της με τους πραματευτάδες, πλην όμως είναι τόσο εξόφθαλμα γελοίο το όλο
θέμα, και θέαμα, που είναι να απορεί κανείς πώς υπάρχουν άτομα που τους ακούν
– ή και τους ακολουθούν. Φυσικά, σε μια δημοκρατία κανείς δεν μπορεί να
απαγορεύσει σε κανέναν να πιστεύει και να δηλώνει ό,τι θέλει – άλλωστε ο
καθένας κρίνεται από τα λόγια και τις πράξεις. Αλλά όχι και «Σιν Φέιν», ρε
παιδιά. Θα τσαντιστεί ο Τζέρι Άνταμς!

Θα το στείλω, θα το στείλω. Το γελοίο απαντάται παντού – και στη
δημόσια ζωή το συναντάς σε κάθε έκφραση. Γιατί δεν έχει χρώμα, δεν έχει στέγη,
δεν έχει ιδιοκτήτη. Σου ‘κατσε, άντε να το βγάλεις από πάνω σου. Βλέπεις, για
παράδειγμα, με το που βγαίνεις από το σπίτι σου Πέμπτη πρωί να πας στη δουλειά
γιγαντοαφίσα, με τρεις φάτσες, κι από κάτω με κάτι γράμματα ναααα,
κατακόκκινα, τη φράση «στείλτε μήνυμα». Κοιτάς καλύτερα, και βλέπεις
Τζαννετάκο, πλαισιωμένο από τους υποψήφιους νομάρχες του – ευπρεπείς
φαίνονται, δεν έχουν καμία σημασία τα ονόματά τους – κι από κάτω, το «στείλτε
μήνυμα». Τι είναι το πρώτο πράγμα που σου ‘ρχεται αυθόρμητα; «Θα σ’ το στείλω,
Τζαννετάκο μου, το μήνυμα και θα είναι όλο δικό σου»!

Πάει ο καιρός που διόριζε. Ο οποίος Τζαννετάκος, τώρα, καλός, χρυσός ως
δημοσιογράφος, τι ήθελε κι έμπλεξε με την πολιτική, κανείς δεν κατάλαβε. Στο
γυαλί δεν γράφει (έκφραση των ασχολούμενων με την τηλεόραση για εκείνους οι
οποίοι έχουν… ανθρωποδιώκτη με το που εμφανίζονται στην TV), μια εμπάθεια
για τους Πασόκους που θυμίζει έντονα «βρώμικο ’89» τη βγάζει, κι επιπλέον έχει
και το παρελθόν που τον κυνηγάει, διότι τα άτιμα τα γραπτά μένουν. Τόμος
ολόκληρος κυκλοφορεί για το τι έλεγε για το «παιδοβούβαλο της Ρηγίλλης»
(πρόεδρο Κώστα), για όλο το κομματικό απαράτ της Ν.Δ., και πάνω απ’ όλα για
τον Αρχιεπίσκοπο κύριο Παρασκευαΐδη. Ως εκ τούτου, μην απορεί κανείς που η
Φώφη Γεννηματά προηγείται από 20-25 μονάδες σε όλες τις δημοσκοπήσεις.
Πρόκειται για φυσιολογική διαδικασία: οι Νεοδημοκράτες αποφάσισαν να «στείλουν
– μέσω Τζαννετάκου – μήνυμα» στον Καραμανλή, ότι πέρασε ο καιρός που ο θείος
του διόριζε ακόμη και τον κηπουρό του υπουργό…

Με μέτρο η χαρά. Η κυβέρνηση πάντως να χαίρεται με μέτρο για τη
διαγραφόμενη επιτυχία της Φώφης Γεννηματά, και κατ’ επέκταση για τη σημαντική
βελτίωση που επέρχεται στην εδώ και πολλούς μήνες κακοφορμισμένη δημόσια
εικόνα της. Γιατί αν το «στείλτε μήνυμα» το παραλάβει η Ρηγίλλης – που θα το
παραλάβει – καλό είναι να ρίξουν καμιά κλεφτή ματιά και από τη Χαριλάου
Τρικούπη. Καλό θα τους κάνει. Διότι αν η ήττα Τζαννετάκου δεν είναι παρά η
εκδίκηση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου για όσα του έσερνε από εντύπων και
μικροφώνων ο Τζαννετάκος, ίσως θα πρέπει να εξετάσει κανείς σοβαρά τις
δυνατότητες που έχει το ιερατείο να κατευθύνει τις ψήφους των πιστών. Σε
περίπου ένα χρόνο θα έχουμε εκλογές, και εκ των υστέρων δεν θα έχει καμία αξία
να αναλύονται οι αιτίες για ένα άσχημο αποτέλεσμα. Σωστά;

Ο Στόιμπερ έχει Τζαννετάκο; Στη Γερμανία, πάλι, κανείς δεν τους ζήτησε
να «στείλουν μήνυμα» στη Ρηγίλλης. Εκείνοι για πάρτη τους ψήφισαν, αλλά το
άτιμο το μήνυμα ήρθε με MMS στην Αθήνα, κατευθείαν στο κινητό του Κωστάκη.
Εκείνη η φωτογραφία του αρχηγού των Χριστιανοδημοκρατών Έντμουντ Στόιμπερ να
δηλώνει «είμαι ο νικητής των εκλογών – σχηματίζω αμέσως κυβέρνηση» πόσα και
πόσα δεν θύμισε στον πρόεδρο Κώστα. Απρίλης του 2000 ήταν, νύχτα 7 με 9, και
σχημάτιζε κυβέρνηση, αλλά μετά ήρθαν τα πάνω κάτω. Κι αυτός ο Στόιμπερ 17
μονάδες διαφορά είχε από τον Σρέντερ – πώς τα κατάφερε και τις σπατάλησε; 17,
όχι 5-7 που έχει (είχε, για την ακρίβεια) ο πρόεδρος του Τζαννετάκου. Αλήθεια,
ο Στόιμπερ έχει Τζαννετάκο;

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Πάλι δεν του πήγε καλά ο Σεπτέμβριος

Ό,τι δημοσκόπηση διαβάσατε, διαβάσατε. Από τα μεσάνυχτα σήμερα, τέλος. Ισχύει
η απαγόρευση που επιβάλλει ο εκλογικός νόμος (αν και υπάρχουν διαφορετικές
ερμηνείες επ’ αυτού), κι έτσι δεν θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε αν η διαφορά
της Φώφης από τον Τζαννετάκο φτάσει τελικά τις… 30 μονάδες ­ με τη φόρα που
έχει πάρει, τίποτε δεν είναι απίθανο.

Λόγω απαγόρευσης δημοσιοποίησης λοιπόν των δημοσκοπήσεων (δημοσκοπήσεις θα
γίνονται για τα επιτελεία των κομμάτων), να πούμε ότι δεν είναι μόνο το
προβάδισμα της Φώφης που γεμίζει χαμόγελα τη Χαριλάου Τρικούπη. Και δεν είναι
μόνο και τα γενικότερα μηνύματα που φτάνουν από πολλές περιοχές της χώρας.
Είναι και το ότι δημοσκόπηση που έγινε πρόσφατα καταγράφει θεαματικό κλείσιμο
της ψαλίδας ανάμεσα στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ. Σχεδόν στο μισό. Αυτός ο
Σεπτέμβριος δεν του πήγε καθόλου καλά του Καραμανλή…