Ο.Η. Εθνών = Ο.Η. Πολιτειών

Πράγματι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών στις μέρες μας, με τον κύριο Κόφι Ανάν,
μοιάζει να έγινε Οργανισμός των Ηνωμένων Πολιτειών. Σκέπτομαι τα παιδιά και
τις όμορφες κοπέλες που δυστυχούν και πεθαίνουν. Σκέπτομαι τους νέους στην
οργή τους και στην απώλεια της νιότης τους. Και αναθεματίζω τους μεγάλους που
αποφασίζουν για το αύριο του τόπου τους και του κόσμου όλου.

Εκείνοι που λησμόνησαν πως ήταν και αυτοί κάποτε νέοι. Σκέπτομαι, αλλά πάνω
από όλα θυμώνω που δεν λένε οι Αμερικάνοι την αλήθεια στον υπόλοιπο
«πολιτισμένο» κόσμο, πως: «Θέλουμε να επιτεθούμε στο Ιράκ για να δοκιμάσουμε
τα νέα όπλα που στο μεταξύ κατασκευάσαμε ή να δούμε κατά πόσο έχουμε εξελίξει
τα όπλα της προηγούμενης πενταετίας και δεν είναι μόνο τα πετρέλαια, σκασίλα
μας και αν ο Σαντάμ είναι δικτάτορας, αφού το ξέρετε, έχουμε στηρίξει αρκετές
δικτατορίες. Αλλά γιατί κατηγορείτε μονάχα εμάς; Δεν βλέπετε πως συμφωνεί η
Ευρώπη είτε συμμετέχοντας είτε όχι. Το ίδιο κάνουν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι
κρατώντας το στόμα τους κλειστό;».

***

«Αναπτυσσόμαστε για να καταστρεφόμαστε».

Αυτό θα έπρεπε να ήταν γραμμένο σε όλους τους τοίχους, σε όλους τους υπόγειους
σιδηροδρόμους, σε όλα τα νοσοκομεία, σε όλα τα γήπεδα, σε όλα τα υπουργεία
Γεωργίας, σε όλες τις εισόδους των θεάτρων και των κινηματογράφων.

Καίμε τα πάντα γιατί η καρδιά μας είναι στεγνή και ο νους μας υγρός.
«Αξιοποιούμε» τα τοπία για να καταστρέφουμε την ισορροπία της φύσης.

Εμείς οι μεγάλοι που ποτέ δεν υπήρξαμε παιδιά, που ποτέ δεν γοητευτήκαμε από
το άδολο βλέμμα του άλλου νέου και της άδολης κόρης. Από τότε διαβλέπαμε κάπου
αλλού. Από τότε δεν ανήκαμε στον κόσμο των νέων, κόσμος αθωότητας και χαράς,
αλλά στον κόσμο της δυστυχίας, της καταστροφής και της βίας. Από τότε
γνωρίζαμε πως οι μάζες ελέγχονται από την παραγωγή, την οικονομία και τις
ιδεολογίες που σφετερίζονται τα πολιτικά κόμματα.

«Αναπτυσσόμαστε για να καταστρεφόμαστε».

Από πάντα υπήρχαν «ψηφιδάνθρωποι» και αχυράνθρωποι.

Ναι, εμείς οι μεγάλοι δεν υπήρξαμε ποτέ παιδιά, είναι λάθος να θεωρείτε πως το
ξεχάσαμε. Δεν ζήσαμε ως νέοι καν, για να το ξεχάσουμε.

Εμείς οι «μεγάλοι» γεννηθήκαμε γέροι, ζήσαμε γέροι, πεθαίνουμε γέροι.

Η εξουσία δεν είναι διεφθαρμένη, εμείς τη διαφθείρουμε. Μου εξομολογήθηκε ένας
γέρος που δεν υπήρξε ποτέ νέος.

Ο Σ.Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος