Αρχαιότητες – κωπηλατοδρόμιο έσονται εις σάρκαν μίαν…

Οι δύο προϊστορικές οικίες της βορειοδυτικής πλευράς θα μετακινηθούν λίγα μέτρα αλλά θα παραμείνουν στην άκρη του κωπηλατοδρομίου. Την εποχή της μάχης του Μαραθώνα η περιοχή ήταν ένα βαθύ έλος

Τη λύση της συνύπαρξης των αρχαιοτήτων και του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου στον
Μαραθώνα επέλεξε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Τη διατήρηση και «ολόσωμη» μεταφορά τριών μικρών οικιών της πρωτοελλαδικής
εποχής, που βρέθηκαν στα πρανή του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου στον Μαραθώνα,
αποφάσισε μετά από πολύωρη συνεδρίαση το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο
ακολουθώντας την εισήγηση του Εφόρου της περιοχής, κ. Γιώργου Σταϊνχάουερ.

Μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφής φάνηκε ότι είναι δυνατή η διατήρηση
μιας μικρής οικίας διαστάσεων 2,5Χ3,5 μέτρων και ηλικίας 4.500 ετών, ακριβώς
στη θέση που βρέθηκε, ενώ οι δύο άλλες οικίες θα χρειαστεί να μετατοπιστούν
κατά λίγες δεκάδες μέτρα μακρύτερα. Σύμφωνα με τη μελέτη που παρουσίασε ο
καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Ψιλοβίχος, αυτά τα
προϊστορικά σπίτια που βρίσκονταν στην άκρη μιας λιμνοθάλασσας, τάφηκαν σε
στρώμα ιλύος βάθους 1,5 μέτρου, ενώ την εποχή της μάχης του Μαραθώνα η περιοχή
του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου ήταν έλος. Είναι χαρακτηριστικό, για τα τρία
προϊστορικά οικήματα, που θα διατηρηθούν, ότι έχουν την ίδια ακριβώς κάτοψη:
δύο μικρά δωμάτια και αποθήκη, τον ίδιο προσανατολισμό προς την τότε
λιμνοθάλασσα και βρίσκονται στον ίδιο άξονα που αντιστοιχεί με την παραλία της
προϊστορικής εποχής. Σ’ ένα απ’ αυτά βρέθηκαν αγγεία και πιθάρια. Τη μεταφορά
πρόκειται ν’ αναλάβει ο ειδικευμένος πολιτικός μηχανικός, κ. Δημήτρης Κορρές.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης κατέλαβε η παρουσίαση της γεωλογικής έρευνας της
περιοχής που επεκτάθηκε ως το βαθύτερο παλαιοντολογικό «κόκκινο» στρώμα.
Αρχικά, στην περιοχή του Μαραθώνα, υπήρχε μία καρστική λεκάνη στην οποία
εισέδυσε η θάλασσα, ενώ όταν έλιωσαν οι παγετώνες συγκεντρώθηκαν στη λεκάνη,
από πηγές και από χειμμάρους που συνέχισαν να την τροφοδοτούν ανά τους αιώνες,
γλυκά νερά.

Αποτέλεσμα ήταν κατά τους προϊστορικούς χρόνους ν’ αλλάξει το τοπίο και η
πανίδα και να ζουν στη λιμνοθάλασσα άλλοτε χερσαίοι, άλλοτε θαλάσσιοι κι
άλλοτε υποθαλάσσιοι οργανισμοί. Την εποχή ακριβώς της μάχης του Μαραθώνα το
έλος-λιμνοθάλασσα ήταν πολύ μεγαλύτερο από το σημερινό έλος του Σχινιά και,
σύμφωνα με τη γεωμορφολογική άποψη, καταλάμβανε όλη την περιοχή του σημερινού
κωπηλατοδρομίου.

Όπως έγινε σαφές, με την ολοκλήρωση της αρχαιολογικής έρευνας αλλά και των
εκσκαφών, δεν βρέθηκε κανένα ίχνος της περίφημης μάχης του 490 π.Χ. η οποία
έγινε κοντά στον τύμβο του Μαραθώνα.

Ενδιαφέρουσα ήταν, ωστόσο, η ανακάλυψη στην περιοχή, εκτός του
κωπηλατοδρομίου, μεγάλου παιδικού νεκροταφείου με δεκάδες ταφές σε εγχυτρισμό
(ταφή μέσα σε αγγεία), ενώ η παρουσία πλήθους οστράκων της γεωμετρικής εποχής
αποδόθηκε από τον κ. Σταϊνχάουερ ως μεταφορά τους στο πεδίο μέσω του
χειμάρρου. Τέλος, θεωρείται φυσιολογικός ο εντοπισμός ενός αρχαίου δρόμου, με
ταφές κατά μήκος του, στην περιοχή έξω από το κωπηλατοδρόμιο. Υπενθυμίζουμε
ότι το μέγιστο τμήμα της λίμνης του κωπηλατοδρομίου διανοίχθηκε στην περιοχή
του στρατιωτικού αεροδρομίου. Η απόφαση για τη διατήρηση των οικιών ήταν ομόφωνη.