Πρόσωπα Από τα όπλα στη λαϊκή εντολή

Με την επιτυχία του κόμματός του στις εκλογές της ΠΓΔΜ, ο Αλί Αχμέτι είναι
ο τελευταίος από τους ηγέτες ανταρτών που αποδεικνύει πως η εξουσία πηγάζει
πράγματι από την κάννη του όπλου.

Αλί Αχμέτι: «Το μόνο που θέλουν οι Αλβανοί είναι η ισότητα»

Ο νικητής των εκλογών της Κυριακής Μπράνκο Τσερβένκοφσκι θα πρέπει τώρα να
αποφασίσει αν οι Σοσιαλδημοκράτες του θα κυβερνήσουν μόνοι τους ή θα καλέσουν
στην κυβέρνηση το αλβανικό κόμμα του Αχμέτι, την Ένωση για τη Δημοκρατική
Ένταξη. Ο Τσερβένκοφσκι είχε δηλώσει ότι ακόμη κι αν πετύχει απόλυτη
πλειοψηφία, θα προτείνει στο αλβανικό κόμμα που θα έρθει πρώτο να συμμαχήσει
μαζί του απορρίπτοντας πάντως το ενδεχόμενο να συμμετάσχει στην εκτελεστική
εξουσία ένας πρώην αντάρτης, όπως ο Αχμέτι. Μπορεί οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ να τον
θεωρούν ήρωα, αλλά για τους Σλαβομακεδόνες είναι ένας τρομοκράτης, ο οποίος
ξεκίνησε μια σύγκρουση που κόστισε τη ζωή σχεδόν 100 ανθρώπων. Το όνομά του
βρίσκεται στον μαυροπίνακα των εξτρεμιστών που έχουν ανακοινώσει οι ΗΠΑ και οι
άνδρες του θεωρούνται υπεύθυνοι για ωμότητες, όπως ο φρικτός ακρωτηριασμός
οκτώ Σλαβομακεδόνων στρατιωτών την άνοιξη του 2001. Ωστόσο, ο Αχμέτι, ο οποίος
προτείνει τώρα την εγκαθίδρυση μιας «πραγματικής δημοκρατίας» και την αρμονική
συγκατοίκηση Αλβανών και Σλαβομακεδόνων, έχει και τους υποστηρικτές του. Ο
Λιούμπομιρ Φερτσκόφσκι, σύμβουλος του προέδρου της ΠΓΔΜ, προειδοποίησε
πρόσφατα: «Αν αφεθούν ο Αχμέτι και το κόμμα του εκτός πολιτικής σκηνής, οι
κίνδυνοι θα είναι απρόβλεπτοι όχι μόνο για τη Μακεδονία, αλλά και για το
σύνολο των Βαλκανίων». Το κόμμα του Αχμέτι τόνιζε πάντως χθες πως «σημασία δεν
έχει η παρουσία ή η απουσία του κ. Αχμέτι στους θεσμούς, αλλά η διευθέτηση των
προβλημάτων της αλβανικής κοινότητας, όπως το ζήτημα της ανεργίας ή των
διαβατηρίων».

Με τις εκλογές της Κυριακής, ο 43χρονος Αχμέτι σκαρφάλωσε κατ’ ευθείαν στην
κορυφή, παραμερίζοντας καθιερωμένους Αλβανούς πολιτικούς και κάνοντας το
νεοϊδρυθέν κόμμα του τη δημοφιλέστερη φωνή της αλβανικής μειονότητας της ΠΓΔΜ.
Η μετάβασή του από την ένοπλη εξέγερση στη λαϊκή εντολή διήρκεσε μόλις 21
μήνες. Γεννημένος στο Κίτσεβο της ΠΓΔΜ, έχει περάσει περισσότερο καιρό στην
Ελβετία και στο Κόσοβο απ’ ό, τι στη γενέτειρά του. Πρώην μαρξιστής –
λενινιστής, είχε κάποτε κατηγορηθεί από τη Γιουγκοσλαβία για «αλυτρωτικές
δραστηριότητες» και μιλάει λίγα σλαβομακεδονικά. Θεωρείται ύποπτος για
βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν στην ΠΓΔΜ στη δεκαετία του 1980. «Η τελευταία
σύγκρουση μάς επιβλήθηκε. Σε κανένα δεν αρέσει ο πόλεμος», είχε δηλώσει την
παραμονή της ψηφοφορίας. «Οι Μακεδόνες δεν πρέπει να φοβούνται, διότι Αλβανοί
της Μακεδονίας δεν θέλουν μια μεγαλύτερη Αλβανία ή ένα μεγαλύτερο Κόσοβο. Το
μόνο που θέλουν οι Αλβανοί είναι να είναι ίσοι».