Η πλάτη του Μακαριωτάτου…

Βρε τον έρμο τον κ. Γ. Τζαννετάκο… Πού να το φανταζόταν τι θα σήμαινε η
υποψηφιότητα για την Υπερνομαρχία. Βρέθηκε πολύ γρήγορα αντιμέτωπος με τις
παλιότερες δηλώσεις του – που δεν ήταν δα και οι κομψότερες για τον κ.
Χριστόδουλο – από εκείνη την καταραμένη περίοδο της «μάχης των ταυτοτήτων»,
όταν ακόμα ο νυν υποψήφιος υπερνομάρχης της Ν.Δ. διακονούσε τον Σημιτισμό…

Και το κακό δεν ήταν που τις εκφράσεις Τζαννετάκου για τον Αρχιεπίσκοπο τις
είχαν νωπές στη μνήμη τους πολλοί και διάφοροι φίλοι του Μακαριωτάτου. Το κακό
είναι ότι τις θυμάται και ο ίδιος ο κ. Χριστόδουλος. Τι να κάνει λοιπόν ο
πικρά – αλλά και εις μάτην – μετανοήσας για την ατίθαση γλώσσα του; Αρχισε τις
συγγνώμες, μη γνωρίζοντας, ο δυστυχής, ότι ο Θεός μπορεί και να συγχωρήσει,
αλλά ο Αρχιεπίσκοπος ποτέ…

Ίσως πάλι χθες να το αντελήφθη ο υποψήφιος υπερνομάρχης της Ν.Δ., που πήγε στη
Μητρόπολη, στην επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης
στη Νέα Υόρκη. Σου λέει, δεν μπορεί, όπως κάνει κάθε φορά μετά τις
λειτουργίες, θα στραφεί και θα χαιρετήσει τους επισήμους.

Και φυσικά, οι κάμερες καραδοκούσαν, αλλά κατέγραψαν μόνον την πλάτη του κ.
Χριστόδουλου. Ο οποίος, προκειμένου να βλέπει τον εαυτό του στα κανάλια να
χαιρετιέται με τον κ. Τζαννετάκο, προτίμησε να μη χαιρετήσει κανέναν!