ΓΝΩΜΗ Η «ιδεολογία» της τρομοκρατίας

Η απόπειρα Κουφοντίνα να επενδύσει ιδεολογικά τη δολοφονική δράση της 17
Νοέμβρη δεν πρέπει να προξενεί καμία έκπληξη. Αντίθετα ήταν αναμενόμενη. Μια
απλή αναδρομή στην ιστορία της τρομοκρατίας αρκεί.

Με εξαίρεση το Ισλάμ όπου η ατομική τρομοκρατία είχε και έχει ως ιδεολογική
βάση θεοκρατικές αντιλήψεις, στην Ευρώπη οι τρομοκρατικές οργανώσεις στη
συντριπτική τους πλειοψηφία και με εξαίρεση ελάχιστες ακροδεξιού χαρακτήρα,
χρησιμοποίησαν σαν ιδεολογικό προκάλυμμα τον Μαρξισμό. Τόσο στις τελευταίες
δεκαετίες, όπως η RAF, οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες», όσο και στην αρχή του αιώνα,
ιδιαίτερα στην προεπαναστατική Ρωσία, περίοδο εκρηκτικής άνθησης τρομοκρατικών
οργανώσεων.

Οι όροι «επαναστατικό κίνημα», «σοσιαλισμός», «σοσιαλιστικός μετασχηματισμός
της κοινωνίας» είναι χιλιοειπωμένες από τους μέντορες της τρομοκρατίας.
Πρόκειται για όρους που πράγματι είναι θεμελιακοί στη μαρξιστική θεωρία. Όροι
που οι τρομοκράτες τούς δίνουν εντελώς διαφορετική έννοια, διαστρεβλώνοντάς
τους πλήρως για να αποτελέσουν το άλλοθι της δολοφονικής δράσης τους, να
συκοφαντήσουν τελικά τα ιδανικά του σοσιαλισμού.

Η προσπάθεια ιδεολογικοποίησης της τρομοκρατίας εντείνει την επίθεση
συντηρητικών δυνάμεων κατά της Αριστεράς.

Σε θεωρητικό επίπεδο έχουμε το ατυχές εγχείρημα του Α. Ανδριανόπουλου να
προσδώσει στην Αριστερά λογικές και αντιλήψεις που χαρακτηρίζουν τον
ιδεολογικό του χώρο, σε μια προσπάθεια να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη προέλαση
της ιδεολογίας που πρεσβεύει.

Σε πολιτικό επίπεδο ορισμένοι βουλευτές εκτός αλλά και εντός της Ν.Δ. και σε
αντίθεση με τη θέση της Ν.Δ. με μια άκρατη συνωμοσιολογία, πρακτορολογία και
ακολουθώντας λογικές του τύπου «ράβδος εν γωνία άρα βρέχει», προσπαθούν να
ενοχοποιήσουν πολιτικούς αντιπάλους, συσκοτίζοντας την ουσία του φαινομένου.

Σε φιλοσοφικό επίπεδο δεσπόζει η πρόσφατη συνέντευξη του Στ. Ράμφου, ο οποίος
αφού χαρακτηρίζει τη μαρξιστική Αριστερά «ιδεολογικώς ομογάλακτη της
τρομοκρατίας»! καταλήγει ότι «η ελληνική Αριστερά καλείται να αναγνωρίσει τους
εσωτερικούς της δεσμούς με το μίασμα της τρομοκρατίας και να τους κόψει διά
παντός σε μια δική της αυτοσυνείδητη νέα πραγματικότητα»! Ο στόχος είναι
σαφής: Μια Αριστερά ακρωτηριασμένη από τη μαρξιστική θεωρία, άρα μια Αριστερά
εκφυλισμένη.

Μπροστά σ’ αυτή την πολλαπλή επίθεση αποτελεί αναγκαιότητα η ενίσχυση του
μετώπου της Αριστεράς και κατά της ατομικής τρομοκρατίας. Για να αποκαλυφθεί
πλατιά ο προβοκατόρικος ρόλος των τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά και για να
εξουδετερωθεί οριστικά η επίθεση συντηρητικών δυνάμεων.

Η πιθανή διείσδυση, η αξιοποίηση της δολοφονικής δράσης αυτών των ομάδων από
μυστικές υπηρεσίες, δεν μπορεί να οδηγεί σε απλουστευτικά συμπεράσματα ότι
γενεσιουργός αιτία της τρομοκρατίας είναι αυτές οι υπηρεσίες. Και, κυρίως, σε
καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αναιρεί την ανάγκη μετώπου όλων των φορέων της
Αριστεράς κατά της ατομικής τρομοκρατίας. Μέτωπο κυρίως ιδεολογικό. Εκτός και
αν θεωρήσουμε ότι ο Τέλμαν, ο Τορέζ, ο Γκράμσι και παλαιότερα ο Μαρξ, ο Λένιν,
ο Τρότσκι, οι οποίοι την πολεμική τους κατά της ατομικής τρομοκρατίας την
εστίαζαν αποκλειστικά στο ιδεολογικό υπόβαθρο, στον μαρξιστικό μανδύα που
αυτές οι οργανώσεις χρησιμοποιούσαν, ήταν ή αφελείς ή τα είχαν «διπλώσει» στην
αστική τάξη και τις διάφορες υπηρεσίες.

Ηαναγκαιότητα Μετώπου είναι προφανής. Πολύ περισσότερο που δεν μπορεί κανείς
στο μέλλον να αποκλείσει, στο πλαίσιο των οξυμμένων ταξικών αντιθέσεων, την
εμφάνιση και άλλων «λαϊκών αγωνιστών» που στο όνομα της κοινωνικής
απελευθέρωσης να θελήσουν να υποκαταστήσουν τον κινητήριο μοχλό της κοινωνικής
εξέλιξης, το επαναστατικό κίνημα των μαζών, με κάποιο δήθεν επαναστατικό
κίνημα μιας χούφτας εγκληματιών.

Ο Μάκης Κοψίδης είναι Εκπρόσωπος Τύπου του συνδυασμού του Μ. Γλέζου
«Ελληνική Νομαρχία – Ενεργοί Πολίτες» και Μέλος της Γραμματείας της ΚΕΔΑ