«Οι καλοί», «ο κακός»…

Άφησα, χθες, τον αναγνώστη κ. Βλαχογιάννη να μιλήσει για τα προγράμματα των
παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου, με αφορμή το πρόγραμμα της «Ιφιγένειας εν
Αυλίδι». Να μιλήσω κι εγώ, σήμερα; Τι περισσότερο, όμως, να πω; Και τι
καινούργιο; Να θυμίσω μόνον ότι έχω γράψει επανειλημμένα για τα προγράμματα
του Εθνικού, όπου όλο και κάτι πάει να γίνει και όλο δεν γίνεται… Έγραψα,
εγώ, «ο κακός», όταν τα προγράμματα είχαν τα βιογραφικά των ηθοποιών, με
αφορμή το πρόγραμμα για το «Πανηγύρι» του Δημήτρη Κεχαΐδη και ένα βιογραφικό
της Μαρίας Φωκά για τα πανηγύρια, βρίθον λαθών, που περιείχε, και μου είπαν,
πρώτον, ότι ήταν, λέει, «καρφωτή», διότι, λέει, αδύνατον να το είχα διαβάσει ο
ίδιος! Λες και τα βιογραφικά δεν τα τύπωναν για να διαβάζονται… Και μου
είπαν, δεύτερον, ότι τα βιογραφικά περνούσαν στο τυπογραφείο – αν είναι
δυνατόν! – όπως τα έδιναν οι ηθοποιοί. Τα σέβονταν! Λες και που ούτε να είχε
περάσει απ’ το μυαλό τους ότι ο επιμελητής του προγράμματος είναι υποχρεωμένος
να κάνει «ριράιτινγκ». Μετά βρήκαν τη λύση: τα κατάργησαν.

…και τα άσχημα

Έγραψα για «παραστασιογραφίες» τους με ελλείψεις και λάθη και πάλι έγινα «ο
ψείρας» και «ο κακός». (Όσοι δεν διαβάζουν το πρόγραμμα και δεν γράφουν τίποτα
ή γράφουν επαίνους έχοντας δει το εξώφυλλο όλο κι όλο είναι «οι καλοί»). Και
βρήκαν τη λύση: τις κατάργησαν. Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι…Έγραψα για την
ποιότητα των φωτογραφιών και εκεί να… δείτε τι άκουσα. Ε, δεν είναι έτσι. Αν
ολόκληρο Εθνικό Θέατρο, έπειτα από τόσα χρόνια που «εκσυγχρονίζεται», δεν
είναι ικανό για ένα άρτιο πρόγραμμα, τότε είναι για να πάει να πνιγεί. Διότι,
εκτός από τον «κακό», το πήραν μυρουδιά και οι θεατές του. Το e-mail του κ.
Βλαχογιάννη είναι ηλίου φαεινότερον. Αλλά έχω κι άλλα για αύριο.