Το «Αφεντικό»… ενώνει

Ακούω και ξανακούω το άλμπουμ του Μπρους Σπρίνγκστιν. Και διαβάζω και τις
κριτικές με όλους τους επαίνους. Σ’ αυτή του «Rolling Stone» που τον αποθέωνε
ήρθαν να προστεθούν τα εγκώμια του «Uncut» και πάει λέγοντας – έπειτα από πολύ
καιρό, όλοι συμφωνούν σε ένα άλμπουμ και στο ότι η επιστροφή του Σπρίνγκστιν
άξιζε με το παραπάνω. Ίσως γι’ αυτό δεν χρειάστηκε από πριν να κινητοποιηθεί η
μηχανή των δημοσίων σχέσεων για να ετοιμάσει την Επιστροφή του Αφεντικού, παρά
αρκούσαν ένα ένα τα τραγούδια του Rising να βγαίνουν προς τα έξω. Και γι’ αυτό
πάλι δεν είναι ανάγκη να ανησυχεί κανείς για τα πλαστικά κατασκευάσματα της
ποπ – ελάχιστα επηρεάζουν τη μουσική, εν τέλει. Ακούω και ξανακούω, λοιπόν,
και δεν χορταίνω αυτόν τον καινούργιο Σπρίνγκστιν.