Είπαν

Ευθύμης Ρεντζιάς:

(ο μπασκετμπολίστας του ΝΒΑ, για την πρόταση του γενικού διευθυντή
της νέας του ομάδας να γνωρίσει και το καλύτερο club της Βοστώνης – στο
«Active»)

«Μου το είπε, και στην αρχή τσιμπιόμουν. Μα καλά, τζένεραλ μάνατζερ της ομάδας
και να σου μιλάει για νυχτερινή ζωή; Όμως, τελικά, ακόμα και αυτή είναι μέσα
στο πρόγραμμα και με τον τρόπο του ο Κινγκ μ’ έκανε να αισθανθώ άνετα».

Γιώργος Ντιγκμπασάνης:

(ο ταμίας κλαμπ φίλων του ΠΑΟΚ – στο «Έθνος» – για το ενδεχόμενο αγοράς
μεριδίου της ομάδας απ’ τον Καντάφι)

«Από ό,τι μαθαίνουμε, ο Καντάφι ενδιαφέρεται να αγοράσει την ομάδα και θα ήταν
τιμή για μας. Άλλωστε, αυτή τη στιγμή είναι η μόνη σοβαρή λύση. Πρέπει να
έρθει ο Κροίσος τώρα».

Νίκος Πορτοκάλογλου:

(ο καλλιτέχνης, στο «Echo»)

«Στην Ελλάδα, οι αριστεροί καλλιτέχνες τελικά κατέληξαν να είναι οι πιο
κρατικοδίαιτοι απ’ όλους και να δίνουν εκατοντάδες επιχορηγούμενες συναυλίες».

Κάλλυ Τσιλίδου:

(το μοντέλο, στο «ΒΗΜΑ»)

«Στην Ελλάδα η αγορά είναι πολύ μικρή, πράγμα που εντείνει τον ανταγωνισμό, με
αποτέλεσμα η μία να προσπαθεί να θάψει την άλλη. Στο μόντελιγκ τα φιλιά και οι
αγκαλιές δίνονται τις περισσότερες φορές με… πισώπλατα μαχαιρώματα».

Νίκος Παπανδρέου:

(ο συγγραφέας, στο «Elle»)

«Δεν νομίζω, με την ελευθερία που έχω μάθει να μιλάω, ότι στην πολιτική θα
μπορούσα να τηρώ την κομματική πειθαρχία. «Κομματική πειθαρχία». Τι σημαίνει
αυτό; Αρρώστια είναι αυτό για μένα που γράφω ελεύθερα».

Αύγουστος Κορτώ:

(ο συγγραφέας, με το «ξενόφερτο» ψευδώνυμο – στο «Metro»)

«Οι πιο πολλοί απ’ τους δαφνοστεφείς συγγραφείς μας είναι άνθρωποι αγέλαστοι
και μουντρούχοι, ανυπόφοροι στη συντροφιά περισσότερο κι από ένα πτώμα. Αυτό
το ύφος: “Είμαι ο Κάφκα, ο Τζόυς και ο Σαρτρ σε πακέτο και γι’ αυτό δεν
χαμογελώ ούτε όταν καθαρίζω τ’ αυτιά μου με μπατονέτες”».