ΓΝΩΜΗ Το Πρωτόκολλο του Κιότο και οι άσκοπες σπατάλες

Ενώ οι πλημμύρες στην Κεντρική Ευρώπη «καταπίνουν» ιστορικές πόλεις όπως την
Πράγα και τη Δρέσδη, τόσο οι περιβαλλοντολόγοι όσο και οι πολιτικοί έσπευσαν
να αποδώσουν ευθύνες στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η Γκρίνπις ισχυρίζεται ότι
οι γίγαντες του πετρελαίου οφείλουν να παράσχουν επείγουσα βοήθεια ως ένδειξη
«μεταμέλειας». Ο Γερμανός υπουργός Περιβάλλοντος, Γιούργκεν Τριτίν, και ο
επικεφαλής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον, Κλάους
Τέπφερ, έχουν ζητήσει να περιοριστεί η εκπομπή των αερίων του θερμοκηπίου.
Ασφαλώς, εν όψει της Διάσκεψης Κορυφής για το Περιβάλλον στο Γιοχάνεσμπουργκ,
οι απόψεις τους βαρύνουν. Είναι όμως ορθές;

Πριν από λίγα χρόνια άρχισα να ερευνώ κατά πόσον ορισμένες από τις
απαισιόδοξες περιβαλλοντικές θεωρίες επιβεβαιώνονται από επίσημες στατιστικές.
Στο βιβλίο μου, Ο Σκεπτικιστής Περιβαλλοντολόγος, διαπιστώνω ότι τα πράγματα
ολοένα και βελτιώνονται. Δεν εξαντλούνται τα αποθέματα φυσικών πόρων, υπάρχει
μείωση της πείνας και της ένδειας, ζούμε περισσότερο και μειώνεται η ρύπανση
της ατμόσφαιρας και η μόλυνση των υδάτων.

Μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν από γερμανικό μετεωρολογικό σταθμό δείχνουν
ότι οι ημέρες σφοδρών βροχοπτώσεων τον χρόνο αυξήθηκαν από τρεις το 1880 σε
πέντε το 2000. Η αύξηση αυτή από μόνη της δεν ερμηνεύει τις πρόσφατες
πλημμύρες στην Ευρώπη. Αντίθετα, ένας παράγων που ίσως ερμηνεύει τις
καταστροφές είναι ο εξής: υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη, είναι
πιο εύποροι και προτιμούν να ζουν σε γόνιμες και επιρρεπείς στις πλημμύρες
περιοχές. Έτσι, περισσότεροι άνθρωποι πλήττονται από τις πλημμύρες και
περισσότερες περιουσίες καταστρέφονται.

Στο Κιότο, οι βιομηχανικές χώρες συμφώνησαν να μειώσουν τις εκπομπές
διοξειδίου του άνθρακα κατά 30% έως το 2010. Παρά το τεράστιο κόστος (150-350
δισ. δολάρια ετησίως) τα κλιματικά μοντέλα δείχνουν ότι η αύξηση της
θερμοκρασίας θα αναβληθεί για έξι μόλις χρόνια.

Στην Ευρώπη, καλά θα κάνουμε να διατηρήσουμε ανέπαφους τους υγρότοπους και τις
δασικές εκτάσεις. Σε παγκόσμια κλίμακα, η ανάπτυξη είναι αυτή που θα συμβάλει
στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Λόγω του Κιότο όμως, δαπανάται το
τριπλάσιο έως επταπλάσιο του παγκόσμιου προϋπολογισμού για την αναπτυξιακή
βοήθεια χωρίς αποτέλεσμα. Μήπως πρόκειται για σπατάλη πόρων;

Ο Bjorn Lomborg είναι Δανός περιβαλλοντολόγος – στατιστικολόγος