ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ελέφαντες στον Μολδάβα

Στον Μολδάβα δεν ζουν ελέφαντες. Ο Καντίρ, τριάντα πέντε χρόνων, στο άνθος της
ηλικίας για ελέφαντα, ινδικής καταγωγής, είναι θύμα της πλημμύρας. Οι
υπάλληλοι του Ζωολογικού Κήπου της Πράγας δεν του άφησαν την ευκαιρία να
παλέψει με τα νερά του ποταμού, να δει αν έχει ελπίδες ως είδος και άτομο να
προσαρμοστεί σε αυτά. Του έκαναν ευθανασία. Κάμποσα ακόμα ζώα είχαν την ίδια
τύχη, εκτός από ένα γορίλα κι ένα θαλάσσιο λιοντάρι, που ξέφυγαν. Ο πίθηκος
ίσως μάθει να κολυμπάει και επιβιώσει. Αλλά το θαλάσσιο λιοντάρι ξέρει ήδη
κολύμπι. Είναι ζώο που μοιάζει περισσότερο με φώκια παρά με λιοντάρι, από αυτά
που ζουν σε απρόσιτα μέρη και δεν ξέρουμε λεπτομέρειες για τις συνήθειές τους.
Τους αρέσει η θάλασσα, αλλά θα μπορούν να ζήσουν σε λίμνες ή, εν ανάγκη, σε
ποτάμια. Τους επόμενους μήνες, αν συντηρηθεί ανάμεσα Βουδαπέστη και Βιέννη,
ίσως γνωρίσει κάποια θηλυκιά που δραπέτευσε από τις πλημμύρες του Δούναβη και
τεκνοποιήσουν κάτω από κάποια αιωνόβια γέφυρα. Γυαλιστερά μωρά που θα
προσαρμοστούν στα γλυκά νερά. Στις επόμενες δεκαετίες θα ταξιδεύουν από κανάλι
σε κανάλι, μαζί με τις ευρωπαϊκές μαούνες, θα τρώνε μπανανόφλουδες ή γεμιστά
μπισκότα από τα χέρια των παιδιών και θα τραγουδάνε όπως οι Σειρήνες της
«Οδύσσειας». Αυτά δεν είναι που έχουν φωνή σαν το τραγούδι των σειρήνων; Ναι,
θα τραγουδάνε ανάμεσα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στις ιστορικές πόλεις που
ενώνουν τα ποτάμια, όταν ξαναγυρίσουν πειθαρχημένα στην κοίτη τους, και θα
θυμίζουν τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Και τον καημένο τον ελέφαντα Καντίρ που
δεν πρόλαβε να εξαντλήσει τις κολυμβητικές του ικανότητες.