Τα πλοία ήταν χαμηλότερα…

Μια επιστολή του κ. Γιάννη Μετζικώφ, σκηνογράφου – ενδυματολόγου της
«Ιφιγένειας εν Αυλίδι» του Κώστα Τσιάνου και του Εθνικού Θεάτρου βρήκα να με
περιμένει στο γραφείο μόλις γύρισα από σύντομη απουσία. Θιγμένος ο κ. Μετζικώφ
από την «κάλυψή» μου της παράστασης στην Επίδαυρο ζητά «επανόρθωση». Λοιπόν.
Τα σωστά να λέγονται. Και να γράφονται. Έγραφα για τα τρία τεράστια πλοία που
έστησε ως σκηνικό στην Επίδαυρο: «Με το ύψος τους να ξεπερνάει ίσως και τα
είκοσι μέτρα…». Και με διαβεβαιώνει ότι το μεγαλύτερο ύψος τους ήταν 6,80.
Μόνον. Έγραφα για τα πλοία: «Πώς κατάφεραν να τα σύρουν ως εκεί; Αν είσαι
Εθνικό Θέατρο και έχεις τα μέσα, όλα τα μπορείς. Ακόμα και να σαρώσεις τις, το
πάλαι ποτέ, απόψεις των επιτοπίων αρχαιολόγων ότι τα σκηνικά πρέπει να είναι
ελαφρά και να μη θίγουν την αρχιτεκτονική του θεάτρου…». Δεν ξέρω αν νόμισε
ο κ. Μετζικώφ πως νόμισα ότι ήταν βεριτάμπλ αντιτορπιλικά που τα έσυραν ναύτες
του ΓΕΝ ως εκεί, αλλά με διαβεβαιώνει ότι τα υλικά του γιγαντοσκηνικού του
ήταν φύλλα πλαστικού, αλουμίνιο, αφρολέξ, φελιζόλ και σφουγγάρια, άρα
μηδαμινού βάρους. Με διαβεβαιώνει επίσης ότι το σκηνικό εγκρίθηκε από
«επιτροπή πραγματογνωμοσύνης από αρχαιολόγους με επικεφαλής τον πρόεδρο του
ΚΑΣ κ. Βασίλη Λαμπρινουδάκη που ήταν παρόντες καθημερινά επιβλέποντας το
στήσιμο του σκηνικού».

… και ο υπουργός παρών

Συμπληρώνει μάλιστα: «Μέχρι και ο ίδιος ο υπουργός Πολιτισμού επισκέφθηκε και
ενέκρινε τα σκηνικά πριν την παράσταση» (σ.σ.: Μα κι εγώ αυτό έγραψα: «Αν
είσαι Εθνικό Θέατρο και έχεις τα μέσα, όλα τα μπορείς». Έως και ο ίδιος ο
υπουργός Πολιτισμού να επιθεωρεί και να εγκρίνει σκηνικά…). Έγραφα ότι το
σκηνικό είχε στηθεί «πάνω από τα ερείπια της σκηνής». Με διαβεβαιώνει ο κ.
Μετζικώφ ότι είχε στηθεί στην ορχήστρα «ως εκεί που αρχίζουν τα ερείπια χωρίς
να τα καλύπτει». Όλα λοιπόν καλά, κι όλα ωραία. Μόνον για ‘κείνο το περί
εκπεφρασμένων – κάποτε… – απόψεων των αρχαιολόγων «τα σκηνικά να μη θίγουν
την αρχιτεκτονική του θεάτρου» δεν μου έγραψε τίποτα ο κ. Μετζικώφ.