Για μια θέση εργασίας…

Άνεργοι στην Αργεντινή «εισβάλλουν» σε καταστήματα για λίγα τρόφιμα. Στην αγωνία των αμέτρητων ανέργων στη χώρα του τάνγκο προσαρμόσθηκε και ένα ριάλιτι τηλεπαιχνίδι, που έχει ως έπαθλο μια… θέση εργασίας

Στη χώρα όπου το ποσοστό ανεργίας φτάνει το 21,5% και ένας στους πέντε είναι
χωρίς δουλειά, δεν είναι να απορεί κανείς που ένα τηλεπαιχνίδι με τίτλο
«Ανθρώπινοι Πόροι» («Human Resources») είναι ανάμεσα στις εκπομπές με τα
υψηλότερα ποσοστά τηλεθέασης. Οι εφημερίδες του Μπουένος Άιρες το περιγράφουν
ως «ριάλιτι σόου, τηλεοπτικό διαγωνισμό και… ντοκιμαντέρ μαζί», καθώς
παρακολουθώντας το, συνειδητοποιεί κανείς την πορεία στο κενό της αργεντίνικης
οικονομίας και τις κοινωνικές επιπτώσεις της. Η χώρα με την μεγαλύτερη, μέχρι
πρότινος, ευημερία μεταξύ των κρατών της Νότιας Αφρικής, περνά ίσως τη
χειρότερη φάση στην οικονομική ιστορία της. Εδώ και τέσσερα χρόνια, το
οικονομικό σύστημα καταρρέει, μαζί του κατρακυλά το πέσο (το νόμισμα των
λατινοαμερικανικών χωρών) και περίπου οι μισοί από τα 34 εκατομμύρια κατοίκων
ζουν στα όρια της φτώχειας.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές, η τηλεόραση έρχεται να προσφέρει λύσεις. Η
εκπομπή «Human Resources» δίνει την ευκαιρία σε έναν από τους δύο κάθε φορά
διαγωνιζόμενους να κερδίσει μία θέση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Οι
συμμετέχοντες δεν χρειάζεται να απαντήσουν μόνο σε ερωτήσεις γνώσεων, αλλά και
να αποδείξουν την καταλληλότητά τους για μια δουλειά στον τομέα ειδίκευσής
τους και το πόσο πραγματικά έχουν ανάγκη να εργαστούν. Κριτής είναι το
τηλεοπτικό κοινό που ψηφίζει το ποιος τελικά θα έχει την ευκαιρία να ξεφύγει
από τη μέγγενη της ανεργίας.

Ο Bill Cormier, ρεπόρτερ στο διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο
Associated Press, παρακολούθησε μέσα από το στούντιο την εκπομπή που
μεταδίδεται ζωντανά. Συνάντησε τους δύο συμμετέχοντες εκείνης της ημέρας, τον
Fabian Godoy και τον Christian Diaz, είδε τις οικογένειές τους να κάθονται
λίγο μακρύτερα, να περιμένουν και να χειροκροτούν. Και οι δύο άνδρες ήταν
νοσοκόμοι. Είχαν στη διάθεσή τους μία ώρα και στόχο να πείσουν το κοινό πως
αξίζουν μια θέση 40ωρης απασχόλησης την εβδομάδα, στον τομέα τους.

«Ο Nestor Ibarra, ο γκριζομάλλης παρουσιαστής του σόου, εμφανίζεται
φορώντας μια κόκκινη γραβάτα, με συνοδεία ορχηστρικής μουσικής», γράφει ο
Cormier. «Καλωσορίζει τους τηλεθεατές “στην εκπομπή που βρίσκει δουλειά στους
ανθρώπους κι αναπτερώνει την ελπίδα τους”, εξηγεί πώς οι νικητές περασμένων
εκπομπών “βρήκαν δουλειά ως ξεναγοί, μάγειροι, καθαριστές, μηχανικοί…” και
παρουσιάζει τους συμμετέχοντες. “Ο Godoy, 33 ετών, παντρεμένος με δύο παιδιά
και ο Diaz, 23 ετών, ελεύθερος, που έχασε τον πατέρα του όταν ήταν μικρός”.
Στην υπόλοιπη ώρα της εκπομπής συνομιλεί με τους διαγωνιζόμενους, ενώ
προβάλλονται βίντεο από συνεντεύξεις συγγενικών προσώπων που περιγράφουν πόσο
τρομακτικό είναι για εκείνους να παραμένουν άνεργοι. Η πιο δυνατή στιγμή είναι
εκείνη της πιο καθοριστικής δοκιμασίας: ο Godoy και ο Diaz αρχίζουν να
παριστάνουν ότι εργάζονται. Παίρνουν από κάποιον αίμα, μετρούν την πίεση,
κάνουν ενέσεις, αναμειγνύουν φάρμακα»…

Είναι η ώρα που η αδρεναλίνη τους φτάνει στα ύψη. Αν καταφέρουν να
πείσουν το κοινό, θα βρουν δουλειά. «Στο τέλος της εκπομπής, το κοινό
αναδεικνύει σε νικητή τον Godoy με 55 ψήφους. Ο παρουσιαστής όμως κρατάει μια
έκπληξη. Ο Diaz (αν και πήρε μόλις 45 ψήφους) βρήκε κι αυτός δουλειά! Εν μέσω
χειροκροτημάτων και μουσικής ο παρουσιαστής κλείνει την εκπομπή, χαρούμενος με
τη… σούμα: έχει καλύψει 108 θέσεις εργασίας. Αυτό κι αν είναι επιτυχία, σε
μια χώρα όπως είναι σήμερα η Αργεντινή».