Το μεγάλο κύμα επιστρέφει

![]() |
Το είδος είχε σχεδόν ξεχαστεί και το ενδιαφέρον είχε μετατοπιστεί στις
ντιζαϊνάτες με νέα πλεονεκτήματα σανίδες των σέρφερ και στις κυμαστικές
επιδόσεις από τα κανάλια των σπορ. Η μουσική ταλαντευόταν γλυκά πάνω σε ένα
ήπιο κύμα νοσταλγίας και η δίψα για την αλμύρα του σελιλόιντ οδηγούσε σε
προβολές «κλεμμένες» από τη δεκαετία του ’60 και του ’70, του «Endless Summer»
και του «Free Ride», ή του «Momentum» της δεκαετίας του ’90, με θεματικό υλικό
για τους πραγματικά φανατικούς της σανίδας. Όλα τα άλλα έμοιαζαν απελπιστικά
«Bay Watch» (αν και κανείς δεν φαινόταν να παραπονιέται).
Το μεγάλο κύμα αργούσε στο ραντεβού. Ο Πίτερ Φόντα περίμενε καρτερικά
στην «Απόδραση από το Λος Άντζελες», αλλά ηλιόλουστη μέρα και κυματιστή
θάλασσα, ο σκηνοθέτης Τζον Κάρπεντερ δεν ήταν σε διάθεση να σχεδιάσει. Ανέλαβε
λοιπόν, τώρα, ο Τζον Στόκγουελ. Ο οποίος αιφνιδίασε το Χόλιγουντ με μια
καινούργια ταινία με θέμα το σέρφινγκ, το «Blue Crush». Πρωταγωνίστρια η Κέιτ
Μπόσγουορθ, που βρέθηκε στη ράχη των κυμάτων, από τη ράχη των αλόγων. Η
δεσποινίς Μπόσγουορθ ξεκίνησε την καριέρα της στο σινεμά από τον «Γητευτή των
Αλόγων», όταν ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ τη διάλεξε ψάχνοντας κορίτσι που ήξερε
ιππασία για να παίξει στην ταινία του. Τα υγρά σπορ κέρδισαν όμως την
Μπόσγουρθ, καθώς η δροσερή εμφάνισή της στην ταινία αναθερμαίνει το ενδιαφέρον
για σενάρια πάνω στο κύμα. Αρκετά με τους «Τιτανικούς».
Οι σέρφερ έχουν άλλωστε και τη δική τους μουσική. Και σε αυτόν τον τομέα
υπάρχει δραστηριότητα εκ νέου. Γρήγορες κιθάρες, κυματιστό ροκ εν ρολ, αέρας
από τη δεκαετία του ’60 και το surf rock των Jean and Dean και των Beach Boys.
Των οποίων οι περιπέτειες δεν βούλιαξαν το σκαρί και εν μέσω μουσικού Ελ Νίνιο
επιστρέφουν με τον «αρχηγό» Μπράιαν Γουίλσον να ζει τη δεύτερη νεότητά του στη
σκηνή. Από τους «κλασικούς» ροκ ήρωες, με μια μυθολογία ικανή να συντηρήσει το
είδος σε δύσκολους καιρούς, ο Γουίλσον κάνει αυτόν τον καιρό περιοδεία, ενώ
ετοιμάζεται για ένα επί σκηνής μουσικό ραντεβού με τον αειθαλή και πάντα
επίκαιρο Έρικ Κλάπτον – το κοινό ήδη ονειρεύεται τον Παράδεισο της κιθάρας. Ο
«βασιλιάς της σερφ κιθάρας» Ντικ Ντέιλ, στο μεταξύ, εμπνέει τους νεώτερους και
συμμαχεί με τις νέες δυνάμεις. Στα ανοιχτά (μόλις τον Ιούνιο που μας πέρασε)
κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Making God Smile», ένα αφιέρωμα στους Beach Boys, που
μπορεί κανείς να αγοράσει από το Ίντερνετ. Και το Δίκτυο είναι ιδανικό για
σέρφινγκ με αμέτρητα γαλάζια και γαλαζοπράσινα σάιτ και τις κάμερες (webcam
για να μιλήσουμε τη γλώσσα του) να «σημαδεύουν» τις παραλίες και να στέλνουν
θαλάσσιες ανταποκρίσεις. Τι να «λένε» σήμερα τα κύματα στην Αυστραλία;
Νέος πάνω στη σανίδα τού ροκ εν ρολ (αλλά βετεράνος πάνω στη δική του)
ο Τζακ Τζόνσον, με το άλμπουμ του «Bushfire Fairytails» παίρνει κεντρική θέση
στους μουσικούς εκπροσώπους του νέου κύματος. Ο Τζόνσον συνήθιζε να κάνει
ντοκιμαντέρ για το σερφ και για αυτά άρχισε να γράφει τη μουσική του. Στο
μυαλό του τίποτε δεν χωρίζει τη μουσική από τη θάλασσα. Αυτό πια ακούνε και οι άλλοι.
Στην ελληνική σκηνή
Κύματα από σερφ ροκ φτάνουν εντυπωσιακά ως την ελληνική σκηνή – είμαστε
άλλωστε θαλασσινός λαός και ακούγονται ακόμη πιο ωραία. Φλογερό ροκ εν ρολ και
αξεπέραστες συναυλιακές εμπειρίες έχουν δώσει στο κοινό οι Last Drive.
Συνεχίζουν στην πρώτη γραμμή οι Rockin’ Bones, οι Invisible Surfers και οι
Earthbound – όλοι τους εξαιρετικοί μουσικοί – με στοιχεία (άλλος πιο πολύ,
άλλος λιγότερο) από το σερφ ροκ και με κιθάρες που έτσι κι αλλιώς σερφάρουν
στη συνείδηση του ροκ εν ρολ. Η σταθερή τους παρουσία στη σκηνή είναι εγγύηση
πως το καθ’ ημάς ροκ εν ρολ είναι καλά.
LINKS














